Daar was de taart, door manlief gebakken.
En zo zaten we zijn tweeën aan de taart en kreeg manlief gedurende de dag steeds cadeautjes van mij.....voor zijn verjaardag.
Met zijn tweeën, en daar zit een lang verhaal achter...
Vrijdag werd nog best flink boodschappen gedaan, tenslotte zouden dochter en schoonzoon mee-eten, hadden we spullen voor een taart nodig en gewoon de wekelijkse boodschappen ( inclusief de boodschappen voor opa).
Maar op zaterdag kwam er een telefoontje...of we opa even wilde testen, omdat een gezellig middagje met ouderen al een paar meldingen van ziekte had gegeven, inclusief positieve tests...
Tja, we hadden het kunnen weten dat het ooit zou komen, we hebben nog heel veel geluk gehad, wetende dat opa zijn ( 700 ) zones voor de deeltaxi al zo goed als op heeft en daardoor besloot om de auto- maatjes ( vrijwilligers initiatief van A.N.W.B.) in te schakelen en daar inmiddels al heel vaak gebruik van gemaakt heeft.
Komt daarbij dat hij ( en ik maar voorzichtig zijn) gewoon ook naar drukbezochte plaatsen gaat.
En...dat zijn hygiëne gelijk ligt aan mensen uit zo'n boek als : " beschouw ons maar als een uitzondering".
Leuk om zo'n boek te lezen, iets minder als je probeert het huisje redelijk schoon te houden.
Dat betekend ook dat handen nooit gewassen worden ( of hij moet zichzelf wassen of een afwasje doen, maar dat gebeurt niet dagelijks...), er ( door hem zelf) nooit gelucht word , en afstand houden flauwekul is ( en een wegwerp mondkapje weken gedragen kan worden in de taxi).
Kortom: opa testte positief!
Hij was ( en is) gelukkig niet ziek, alleen wat verkouden.
Maar behalve dat hij nu thuis moest blijven ( terwijl hij normaal twee tot drie keer per dag op pad gaat) en thuis blijven verschrikkelijk vind, had het ook gevolgen voor ons.
Zo is manlief mantelzorger, en hoewel wij beide negatief testte ( gelukkig), moesten we wel vijf dagen thuis blijven, uitgezonderd even naar de teststraat met opa.
Spannend vond ik, omdat manlief dan samen met hem in de auto moest, wat ondanks mondkapjes toch best een kans op besmetting geeft.
We hebben zo snel mogelijk beschermingsmateriaal besteld, de thuiszorg zorgt er zelf voor, maar manlief moet tenslotte ook gewoon door zorgen.
Uiteindelijk kwam het best goed.
Ik heb vrije dagen ( hoewel ik die me iets anders voorgesteld had), dus dat was geen probleem.
Manlief was een dag "gewoon" thuis en kreeg daarna een microscoop , gereedschap , richtmateriaal en weet ik hoe de rest heet, thuisgebracht door een chauffeur van het bedrijf waar hij werkt.
Dus de volgende vier dagen kreeg hij steeds nieuwe werkstukken thuis en heeft zo toch zijn bijdrage kunnen leveren ( al zal hij heel blij zijn als jij volgende werk weer gewoon zijn eigen werk kan gaan doen).
En ik?
Ik rommelde, knutselde en las, handwerkte , keek leuke YouTube filmpjes ( veel Tasha Tudor, mocht iemand een dvd van Take Peace te koop hebben hou ik me aanbevolen ) en maakte een sinterklaas surprise en gedichten, pakte alle sint cadeautjes in , kookte en deed de was.
Ik vermaakte me wel, en toch...na een dag of vier vijf ( de vijf dagen gingen officieel pas in toen de test bij de GGD gedaan was, dus we zaten langer thuis) , kreeg ik er toch echt wel genoeg van, en was een loopje naar onze brievenbus al heerlijk!
En toen kwam bovenstaand cadeau!
Een lieve vriendin bracht een sinterklaaspakket, omdat we in quarantaine waren.
Hoewel we niet bij opa in huis wonen, moet een mantelzorger vijf dagen in quarantaine en mag pas na vijf dagen ( en een test) , weer naar buiten.
Dat is vreemd, omdat degene die opa verzorgen van de thuiszorg, gewoon door mogen werken, maar regels zijn regels. En natuurlijk had manlief tot de positieve test van opa, geen mondkapjes gedragen bij opa.
Ik wel, omdat ik tenslotte opa ken, en zelf met kleine baby'tjes en ( vaak niet gevaccineerde) jonge moeders werk.
Gelukkig had ik dochterlief gevraagd om een mondkapje op te zetten toen ze eerder die week bij opa langs ging. Dochterlief maakte nog een grapje: "normaal moet je voorzichtig zijn bij ouderen om hen te beschermen, nu doen we voorzichtig omdat opa nergens naar kijkt"....
Zo'n pakket met allerlei leuke dingen, en het idee dat er aan je gedacht word, deed bergen goed!
Kijk toch hoe leuk!
Een kopje met een kaarsje voor mij, een mini kopje met kaarsje voor in het poppenhuis.
Pakte ik intussen thuis ook sint cadeautjes in.
En maakte ik ( van wat er in huis was) toch maar een surprise, voor de vriendin die gek is op Beatrix Potter.
Knutselde ik twee mini brievenbusjes , maar aanleiding van Tasha Tudor's sparrouw post.
Gezien ik eigenlijk niet precies genoeg ben om met papier te werken ( wol met handwerken is een stuk vergevensgezinder) , vond ik dat nog best een gedoe.
Maar uiteindelijk wel heel leuk.
Manlief verkleinde zelfs het sinterklaasgedichtje, zodat vriendin "echte" post in de sparrouw post brievenbus gaart krijgen. En kijk, er zit ook een minicadeautje in ( mini poppenhuis boekje van Beatrix Potter).
De kerstknutsels moesten even aan de kant ( zien jullie ook het poëzieplaatje, ik kreeg een hele zak vol bij de sint cadeautjes).
De cadeautjes stapelde zich op voor sinterklaas.
Wij zijn er klaar voor!
Na een weekje binnen , mochten we weer boodschappen gaan doen.
Fijn trouwens dat we de hele week toe konden met de vorige.
Al hoorde we later dat opa mensen van de boerderijwinkel gebeld had om rijstepap te brengen.
Totaal onnodig omdat we twee zonen hebben die met liefde en plezier wat boodschappen voor hem gedaan zouden hebben.
Een stukje aandacht zullen we maar zeggen...
Maar hoe fijn dat onze testen negatief bleven en wij zo toch sinterklaas konden vieren met het gezin!
De eerste dag dat we weer "buiten" mochten.
Natuurlijk werd opa niet vergeten.
Hier zaten er alleen de spulletjes die manlief en ik voor hem kochten in de doos, later aangevuld daar cadeautjes van de kinderen, zodat hij in totaal een heel mooi pakket kreeg.
Hier en daar wat sinterklaas versiering, ondanks dat we geen kleintjes hebben, altijd gezellig!
Laten we eerlijk zijn.
Ik ( wij) zijn niet blij dat opa positief getest werd, maar wel ongelooflijk dankbaar dat het zo gelopen is!
Dat had ook heel anders kunnen zijn.
Wat fijn dat:
Dat opa alleen wat verkouden is.
Dat wij de gelegenheid hadden om thuis te blijven, en gezond bleven.
Dat de mannen ( jongste slaapt nu nog in de pipowagen) gezond bleven en gewoon konden gaan werken.
Dat dochterlief en haar man ( die toch ook maar even een testje gedaan hebben) gezond bleven.
Opa had overigens heel veel mensen die hij moest bellen waar hij mee in contact was geweest.
Gelukkig deed hij dat zelf.
Of opa ervan geleerd heeft?
Nee, hij staat te springen om weer "gewoon" op pad te gaan.
Opa is opa niks aan te doen!

Blij dat ik lieve vriendinnen heb, behalve het super leuke, lieve sinterklaaspakket, kreeg ik kaartjes en telefoontjes en heel veel appjes.
Blij dat wij en de kinderen allemaal negatief waren, en dat we samen sinterklaas avond hebben gevierd.
Blij dat het uiteindelijk goed gekomen is.
Nog een dag of drie , vier, als opa dan van zijn verkoudheid af is mag hij weer naar "buiten", op stap.
Hij kan niet wachten!
En wij?
Wij gaan vandaag wandelen!
Heerlijk buiten, even bewegen.
Besef je weer even hoe je van zoiets gewoons kunt genieten!
Groetjes, Franca.