Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

maandag 17 mei 2021

goud


 Goud, zijn de gespoten dekseltje.

 Eerlijk gezegd heeft jongste dit gedaan, en omdat hij ooit zijn brommertjes ook in allerlei kleuren spoot, liet ik het graag aan hem over. Helemaal uit zichzelf aangeboden ( dat is natuurlijk ook al goud zo'n jongen).

Vandaag hopelijk de beestjes ook, en die ga ik zelf doen...

 

Goud is dit kerrie soepje, waarvan ik tijdens het koken bedacht dat ik dit één keer en daarna nooit meer zou maken omdat het voor zoveel afwas zorgde....maar het bleek zo ongelooflijk lekker, dat het meer dan de moeite waard was om extra afwas te hebben.

Nog wel even precies opschrijven wat ik gedaan/gebruikt heb, omdat ik gebruikte wat ik had en niet precies het recept volgde ( en ik volgende keer natuurlijk een even lekker soepje wil krijgen).


 Tien keer goud is manlief!

Die begon met een soort simpele steiger om te kunnen verven, na een paar keer een flinke bui besloot er een dakje op te maken....waarna er nog zoveel regen van de zijkant kwam dat er ook een "zijgeveltje"gemaakt werd.

Maar door met schilderen, dat wel!

Omdat dit huis nou eenmaal veel ramen en dus schilderwerk heeft en er nog veel meer moet gebeuren.

Goud vind ik het dat onze kleine vriend weer dagelijks terug komt.

Ik kreeg ( nou ja kocht van verjaardagsgeld) een eekhoornvoederhuisje.

Nou nog even iemand lief aanlachen die het voor me op wil hangen...

Kort vandaag, laatste vrije dag en ik wil nog zoveel doen!

Fijne dag en tot snel!

groetjes, Franca.

 





 



vrijdag 14 mei 2021

geen recept geheugen en een smaak herinnering...


 Je probeert eens wat uit.

Ik hou wel van wat rare recepten.

Makkelijk is het zeker. Alleen het snijden is even werk.


 Ziet er goed uit. Proeven moet even wachten.....het eten is klaar.

Dat eten...

Ik heb dus echt geen recept geheugen...

Er lag nog een zak afbakbroodjes en ik had had kipfilet uit de vriezer gehaald.

Een te grote verpakking ( door manlief gekocht), want ik eet geen vlees en dan vind ik 600 gram voor drie personen te veel, daar kunnen ze best twee keer van doen ( daar denken met name de jonge mannen anders over hoor).

Wat had ik laatst ook alweer gemaakt?

Het blog bood uitkomst ( zoals al vaker) het bleek : " Broodje Jerk Chicken" , van Jamie te zijn geweest .

Uit: 7 x Anders.

Ik zocht het recept op en zette witte kool op mijn boodschappenlijstje.


 En dit was het resultaat.

En toch....de mannen vonden het net iets minder lekker dan de vorige keer...

Pas vanmorgen schoot het me te binnen...de vorige keer had ik het zomaar gemaakt met wat er in huis was. En dat was geen witte kool, maar een selderijknol.

Dus maakte ik een wortel/selderij salade met wat mayonaise en walnoten, dat was het verschil!

Dit was mijn broodje.

En jongens wat was dat lekker!

In plaats van de "nepkip " ( vega kip) van de vorige keer ( die heel lekker was hoor) besloot ik nu de "coronation chickpea sandwich"van Jack Monroe ( uit vegan( ish) )  te maken.


 Omdat er bij het broodje van de mannen ook geroosterde schijfjes ananas horen, deed ik die eerst op mijn broodje.

Man ,dit was lekker!

Sinds ik geen vlees meer eet heb ik dus nooit meer kip kerrie salade gegeten.

En ineens was daar die smaakherinnering! 

Dan denk je dat je iets helemaal niet mist, tot je dit weer proeft.


 Ondanks de iets minder lekker salade..

Lieten de mannen...

De broodjes Jerk, zich prima...

Smaken!


Ieder op zijn eigen manier gemaakt.


En nu eens bedenken, hoe ik ook alweer die vorige salade gemaakt had....

Tot slot iets wat niks met koken te maken heeft:

Onze kleine vriend is terug!

 

En ja , dat zijn bolletjes met netjes eromheen. En ja, ik weet dat dat gevaarlijk kan zijn.

Maar jongste had een emmer vol gekocht en meteen een slinger opgehangen.

De vogels waren hem dankbaar en nu het eekhoorntje ook.

En zo'n lief initiatief, daar ga ik geen kritiek op geven! 

Ik heb inmiddels een ander systeem op het oog, maar er is geen vogeltje gewond geraakt ( en ook geen eekhoorn).

Gek hè, dat ik meteen het gevoel heb dat ik me moet verantwoorden. 

Maar dat zit gewoon in mij denk ik.

Zo belde ik ( terwijl ik al klaar was in een gezin) toch nog even naar de verloskundige.

Want een baby die drie dagen niet groeit...dat zat me toch niet lekker.

Ze stond me netjes te woord, bedankte me ( want we moeten elkaar scherp houden) en vertelde dat in overleg met het gezin al besloten was om de wijkverpleegkundige over een paar dagen langs te laten komen, om de baby te wegen.

Omdat alle andere controles perfect in orde waren ( dat wist ik natuurlijk), mocht ik het loslaten zei ze....dat heb ik toen ook maar gedaan.

Loslaten is ben ik bang een terugkomend iets in mijn bestaantje...

Maar ik deed het.

Om vervolgens een hele vreemde, maar super leuke verjaardag te vieren....

Dat is voor het volgende blogje!

Fijne dag!

groetjes, Franca.















woensdag 5 mei 2021

beestenboel


 In deze tijd van "ik leg het wel op de stoep", krijg je soms zomaar een verrassing.

Dit keer vond ik die in mijn fietstas.

Ze had wel wat gezegd tijdens de vergadering, maar daar dacht ik pas later die dag aan.

Bij de geleende ( ze mocht ze ook houden hoor) brei tijdschriften en het boek om te lezen van die favoriete schrijfster, zat nog meer.

Een leuk boekje met poëzie versjes en plaatjes en een zakje thee.

Women power thee maar liefst...

En toen bedacht ik dat ik nu eindelijk maar eens...


Zo'n pot met diertje erop moest maken.

Ik zie ze vaak voorbij komen, en vind ze zo leuk.

Maar welke?

En dan eentje, of gelijk ook voor vriendinnen?

Of vinden ze dat stom?


Ik denk er nog even over na, en laat het binnenkort zien.

Nu even boterhammen smeren, want ik heb haast.

Een gezinnetje wat bijna een uur rijden is.

Een leerling.

Derde kindje en niet bepaald een soepele bevalling.

Daar ligt nu even mijn aandacht!

Al heb ik gisteren zomaar een heleboel foto's gemaakt.

Bij elkaar gewoon een filmpje.

Van een gast in de tuin die al een hele tijd niet geweest was.....

Nu naar mijn portal en opschieten!

Fijne dag!

groetjes, Franca.













maandag 3 mei 2021

een antwoord, wat makkelijks en een cliffhanger....

Zegt dit al iets?


 

Dit vast wel.

De luiken worden geverfd.

En dat was ernstig nodig,

Manlief heeft niet alleen geschuurd , maar ook stukjes uitgebeiteld en nieuwe stukjes hout erin gezet.

Eerst waren de luiken een lichtere kleur groen, maar voor het eerst in al die jaren dat we getrouwd zijn, heeft hij de kleur gekozen die ik altijd al graag wilde.

Een stukje jeugdsentiment, want het is de kleur die de luiken van de ( echt oude) boerderij hadden waar ik geboren en opgegroeid ben.

Dat waren duidelijk andere luiken ( dit zijn eerlijk gezegd gewoon een soort platen), maar hier ben ik al heel blij mee!

Nou zou ik opnieuw jullie kunnen laten raden...maar dat doe ik niet hoor.

Wel ben ik even terug gegaan in de tijd.

Dat kan zomaar als je een blog hebt.

19 december 2015.

De eerste keer dat ik cannelloni maakte.

En zoals ik schreef was dit deegproduct dus niet bekend in onze kleine dorps supermarkt, dus kookte ik gedroogde velletjes lasagne voor, legde ze op een theedoek en rolde ze na het vullen op tot een soort van cannelloni rolletje.

Wat een werk!

Dit keer was het een stuk makkelijker!

Het lijkt hier wat vreemd, maar ik moest het rolletje even op de rand van de pan laten rusten, om een foto te kunnen maken.

En ik wilde niet een stoffen spuitzak gebruiken ( weet je hoe moeilijk de spinazie daar weer uit te wassen is), en bedacht dat ik ooit plastic ( wegwerp) spuitzakjes had gevonden.

Die kwamen nu goed van pas.

Voor vier personen...en nog werd er onderhandeld over de laatste schep...terwijl ik er maar een paar nam, want ze waren machtig...

De rest van de rode saus erover, en geraspte mozzarella erop met nog wat blaadjes basilicum.

En voor je het weet.....

Staat er een flinke schaal cannelloni op tafel!

 

Voor het gemak:

 

Twee uitjes en 2 tenen knoflook aanfruiten, met wat Italiaanse kruiden erbij.

Pakje gezeefde tomaten toevoegen plus peper en zout en laten garen.

Groot pak spinazie ( diepvries dus) laten ontdooien, in een zeef doen en het vocht eruit drukken,

Daar heb ik een heel bakje ( 250 gram) ricotta aan toegevoegd ( wat ruim is maar anders blijft de rest toch maar staan uitdrogen in de koelkast) , met ook weer peper en zout en doorroeren.

Bodem van flinke ovenschaal invetten met wat boter en  met een laagje tomatensaus  beginnen

De ( graag kant en klare) cannelloni rolletjes met het spinaziemengsel mengel vullen, en in de tomatensaus leggen.

Als alle rolletjes gevuld zijn , de rest van de tomatensaus erover doen en de mozzarella en wat blaadjes basilicum erover doen.

25 minuten in de oven op 200 graden, en zie daar.

Een super makkelijk en heerlijk gerecht!

 

En het toetje?

Durf het bijna niet te zeggen...

We hadden namelijk een vergadering in de ochtend van de boekenmarkt, waar we getrakteerd werden omdat onze voorzitter een lintje had gekregen , met niet alleen koffie, zelfgemaakte chocoladebollen en Progres gebakjes , maar ook een Oranjeborreltje, en een borreltje met de dorpsnaam erin.

Het gebak was heerlijk en door de vrouw van de voorzitter ( die ook een belangrijk teamlid is) zelf gebakken!

 

Wat dat met het toetje te maken had?

Tja, het bedrijf waar jongste werkt was overgenomen door een nieuwe eigenaar, en wat bracht hij mee?

De echte Bossche Bollen!

Van de echte bakker de Groot.

Dat was dus ons toetje.

En zo at ik twee keer op één dag een chocolade bol.

Het moet niet gekker worden ( maar was stiekem heerlijk) .

Dus vandaag even pas op de plaats om te voorkomen dat ik helemaal dichtgroei.


Geen vraag of raadsel vandaag , maar wel ga ik morgen iets laten zien wat ik zomaar kreeg , sterker nog, wat in mijn fietstas gestopt was en ik later pas zag...

Toch een kleine cliffhanger...

Fijne dag!

groetjes, Franca.



 





rara


 Een wat raadselachtige foto.

Zien jullie het?


Binnenkort het antwoord....

Groetjes, Franca.


zaterdag 1 mei 2021

veel eten, maar vooral genieten...


 Veel te lang niks laten horen.

En dan selecteer je zomaar een stuk of 20 foto's.

Van een flinke rommeltafel ( maar wel bloemkoolsteak met een kaassausje, op twee manieren gebakken krieltjes en voor de mannen zelfs een biefstukje).

Dan maar niet Instagram waardig, lekker was het wel!

De biefstuk was afgeprijsd, en manlief is geen liefhebber,die deed wel met de vega mee, en een keertje zomaar biefstuk , dat maakt de ( jonge) mannen blij!

Een foto waarvan ik weet dat minstens één vriendin ( eentje die weet dat ik hier blog) gaat gruwen ...de kat op tafel.

Nee, het is zeker niet de bedoeling, maar toen ik uit de keuken kwam en deze eigenwijze heer zomaar op tafel zag liggen, kon ik het toch niet laten om even een foto te maken.

Heel veel eet foto's deze keer.

Deze lasagne had ik klaargezet, terwijl ik wachtte.

Niet op een nieuw gezinnetje, maar op het gezinnetje waar ik al werkte.

Hoezo?

Helaas had de eerste blood block , maar een paar dagen gewerkt ( waarbij ze bloed van de kraamvrouw in de 'wond "( het gaatje van de epiduraal prik) spuiten. Als het bloed stolt is het gaatje dicht. Soms blijft daar namelijk wat hersenvocht uit lekken en krijgt de kraamvrouw vreselijke hoofdpijn.

Kwam ik 's morgens in een gezinnetje waar de kraamvrouw ( die echt niet bepaald flauw was) huilde van de hoofdpijn, na flink aandringen ( voor de verloskundige kwam, voor ze gynaecoloog en de de anesthesist er van overtuigd had dat er echt iets mis was en ze de kraamvrouw in kon sturen), ging de kraamvrouw richting ziekenhuis, en begon voor mij het wachten.

Later bleek dat het de hele dag duurde en ze 's avonds om acht uur pas weer naar huis kon .

Gelukkig wel behandeld en pijnvrij!

Dus die lasagne hebben we gewoon samen kunnen eten.

Na dat gezinnetje had ik het weekend vrij ( en nog wat dagen hoor).

En hoewel ik dit keer helaas geen bijdrage heb kunnen leveren aan de boekenmarkt, ben ik wel even ( na afspraak) samen met dochterlief gaan kijken ( en kopen natuurlijk).

Dit was mijn bergje, die van mijn dochter was nog groter.

Toen we daarna buiten koffie dronken, besloot ze ook nog een kringloopwinkel te bellen voor een afspraak, en dat lukte!

En zo hadden we een heerlijke dag ( en ik weer een lading boeken, al moet ik erbij zeggen dat er ook een aantal voor anderen bij waren).

Dochter koos een simpel oud bankje, niks bijzonders wit plaatmateriaal , voor een tientje.

De dag erna kreeg ik al een appje: een prachtig grijs bankje tegen een okerkleurige muur.

Die dame...

Ik had de volgende ochtend een ontbijtje met boek.

Havermout met fruit er op is het trouwens.

Houden jullie het nog vol?

Want er komt nog wat eetgedoe voorbij hoor.

Hier de dag na de heerlijke pastasalade .

Lauwwarm het lekkerste, ik moet snel nazoeken waar ik het vandaan had, want jongste wil het nog een keer eten, en ik moet al weer even denken.....

De dag erna met wat sla , worteltjes en een groenteschijf ook prima te eten.

Dat iets wat er zo simpel uitziet, zo lekker kan zijn.

Bij onze achterdeur hangt een bel, en daar hing een papieren tas aan met dit erin.

Hoe lief?

Van een vriendin die weet hoe gek ik ben op de boeken van Katie Fforde ( en deze had ik nog niet gelezen) , met een eigengemaakt kaartje. Omdat ze weet hoe graag ik alles goed wil doen, en dat dat soms wel een beetje veel is. Een schat, dat is het!

Aardappeltjes uit de airfryer.
 Ik had het ding al een jaar in huis, probeerde wat uit, maar deed er niet veel mee.

Inmiddels heb ik ontdekt dat het toch best een handig ding is, en gebruik ik het regelmatig.

Grappig genoeg wilde ik het ding al aan mijn dochter geven, en besloot om het toch nog eens te proberen. Sorry dochterlief, maar ik hou 'm toch maar.

De tulpen zijn prima uit de strijd gekomen na de sneeuw.

We vliegen alle kanten op. Dat krijg je als je zo lang niet schrijft.

Dit keukentje vond ik al een paar jaar geleden ( zie je het prijsje 90 cent) in de kringloopwinkel.

Niet geschikt voor in het poppenhuis ( niet in verhouding), en misschien niet eens zo supermooi, maar het heeft iets.

Iets aandoenlijks en duidelijk zelfgemaakt. Het staat al een tijdje op mijn vensterbank, een beetje naar achteren ( soms zelfs achter het gordijn).

En nu heb ik het meer in het zonnetje gezet. Omdat het gewoon verdient in het zonnetje te staan!

Een paar kleine gezellige dingetjes erbij en ik geniet!


 

's Middags alvast gemaakt en even proeven...

Courgette/aardappelsoep met kaas erdoor en erover, en een zelf ( met broodmachine) gebakken broodje erbij.

De mannen waren verbaasd dat er daarna nog meer kwam.

Als er daarvan over blijft ( van de rest van het eten), is dat weer lekker als lunch de andere dag, heerlijk op het bankje in de zon.

Koffie op hetzelfde plekje. Wat fijn dat het zonnetje weer zo zijn best doet.

Jullie waren gewaarschuwd: veel eet foto's.

Dit was echt super lekker!

Mais, gekookt, geroosterd in de oven, met wat paprikapoeder, chilipoeder en geraspte kaas erover, jongens dat is genieten!

Kippetje erbij voor de vleeseters ( en nep kip voor mij).

De laatste van gisteren:

Een wortelsoepje, het bekende, beroemde en echt heerlijke recept!


 

Broodje Jerk Chicken ( veel lekkerder dan deze foto doet vermoeden).

Er kwam nog meer op en bij te liggen.

Uit 7x anders van Jamie Oliver.

Voor mij met nep kip , met weer ( omdat jongste het zo lekker vind) bloemkoolsteak van project gezond. Eén broodje was genoeg voor mij, de mannen namen er twee, ieder maakte ze voor zichzelf zoals ze ze lekker vonden. Jongste lustte er trouwens wel drie!

Waarna ik vertelde dat er ook nog een speciaal toetje was.....


 

Mama's bananenroomtaart.

Uit: de gezonde bourgondiër .....hoewel ik een beetje twijfel of het woord gezond hier wel van toepassing is...niet dus, maar lekker!

Niet geschikt om elke dag te doen, zo'n menu.

Maar ja, het was mijn eerste vrije dag, ik had geen zin om direct het hele huis te poetsen ( ik heb wel gestofzuigd hoor, en de badkamer en toilet wat gedaan, en twee wasjes gedraaid en wat boodschappen gedaan....en jongste bracht iemand mee om huiswerk te maken en...) maar goed, genoeg tijd om uitgebreid te koken dus.

Dit is dan echt ( voor nu) de laatste foto.

Koffie met bananenroomtaart als toetje, je zou het toch maar krijgen.

Echt zo veel is niet normaal ( wel heel lekker), dus vandaag doen we even een pas op de plaats en eten we simpel en gezond.

Maar ach, af en toe moet dit kunnen toch?

Zoals ik al zei, ik was vrij. Vrij na een heerlijk gezinnetje. Gewoon, ik dacht soms dat ze er niet meer waren.

Met een mama die een zware bevalling had ( en voor het eerste kindje 5 miskramen). Die gewoon gelukkig was, dat ze nu twee gezonde jongetje hadden.

Napraten, trauma? Ik praat wel met mensen om me heen ( ik had ook die eer, en wat een sterke vrouw is dit). Een echt gezinnetje, zoals ik iedereen zou toe zou wensen!

Een lieve mama, kindjes die volop geknuffeld worden, oudste ( 21 maanden , lief en slim), die zo nodig rustig terechtgewezen word, maar ook heerlijk gek kan doen met papa in de tuin, of samen dansend op house muziek. Kindjes die ook goed verzorgd worden , die op tijd hun aandacht krijgen, waar mee gelezen en gespeeld word, die lekker en goed eten krijgen.Mensen wat heb ik genoten!

Eindelijk na maanden ( ook lieve gezinnetje hoor, maar zoveel problemen, die soms het geluk van een nieuw baby'tje overstemde), weer een heerlijk, blij, fijn, gewoon gezin!

Dat maakt niet alleen  van mijn werkweek, maar ook de vrije dagen daarna een feestje!

Dus ik ga lekker genieten. Nagenieten van mijn gezinnetje, genieten van het zonnetje wat lekker schijnt, iets simpels bedenken voor het eten en een lekker bakkie koffie doen buiten ( met stiekem nog een ministukje taart).

Geniet van jullie weekend!

groetjes, Franca.

ps dank voor jullie geduld!