Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

vrijdag 15 november 2013

van lekker eten, taart en muizen

Ik ga het gewoon proberen. Ik zit in de wacht dus als je zodadelijk een half berichtje krijgt, weet je waarom.
Twee maal pastasaus. Een gewone en een vegetarische uit " 25 dingen die kinderen niet lusten", van Fiona Faulkner.
De eerste dag at ik het zo ( terwijl er stond fijn maken met staafmixer, maar dat leek me zonde).
Lekker , de dag er op probeerde ik die staafmixer toch maar eens, en gek genoeg was dat nog lekkerder!
Het recept heet : Pastasaus met power.

Omdat ik na alle bak-perikelen nog het een en ander over had, " bakte" ik nog een klein taartje . De bedoeling was een hartvorm, maar dat kwam niet helemaal uit de verf. Geeft niks, dit was voor eigen gebruik en dochterlief kon wel een opsteker gebruiken ( er zitten muizen, in het huis waar ze woont).
de smaak is super! En daar ging het tenslotte om.
Maandagochtend wilde ik de was van haar kamer halen, wat een bende!
Heb toch maar even mijn andere plannen in de wacht gezet, en nu heeft ze een heerlijk schone, frisse kamer ( en had ik een enorme stapel was).
Inmiddels is ze weer thuis, en dolgelukkig met haar schone kamer. Het is vaak ook lastig om in die twee dagen dat je dan thuis bent ( en al je vrienden wil zien) ook nog te poetsen ( je ik weet het, ik verwen haar gewoon, en zoek nu uitvluchten).
Flinke portie gemaakt, deze stoofschotel is voor twee dagen . Als ik vandaag niet kan koken, hoeven ze het maar warm te maken.
Kijk daar moeten ze toch mee uit kunnen .
Wat een zaligheid zoveel vrije dagen ( 9 maar liefst), elke dag op mijn gemakje koken, lekker rustig boodschappen doen op de fiets, en het hele huis is schoon en opgeruimd! De deuren mogen allemaal gewoon open staan, en ik loop glunderend rond.

Iets te glunderend. Dacht ik gisteren tegen de avond " stoofschotel staat klaar, huis is schoon, ik kan wel iets lekkers bakken". Omdat ik geen magere kwark had ( nodig in recept) fietste ik even naar het dorp. Net daar , een lekke band, en niet zomaar een gaatje maar flink stuk. Hoogmoed komt voor den val: kon ik vijf kilometer teruglopen met de fiets aan de hand.
Vond ik dat erg?
Nee!
Het was wel lekker, en nu kon ik eindelijk eens bij mensen binnen kijken en ik was zelfs nog op tijd om het eten warm te maken.
Twee pannen, links stoofpot voor twee ( manlief werkt laat en dochter kwam ook pas heel laat thuis), en een pannetje voor mij ( eigenlijk voor twee dagen, schandalig genoeg ( zeker nu ik zie hoeveel er in zat , zie rechter pan) heb ik het allemaal op gegeten.
Het recept kan ik niet geven, omdat het een eigen brouwsel was. Wel een om je vingers bij op te eten!

Ik maakte eerder in de week de soep van courgette en groene curry van de blog van Annemiek Vermeulen, en die was lekker!
Daarvan had ik nog kokosmelk over ( in een glazen potje in de koelkast gezet, nooit restjes in blik in de koelkast zetten), en toen vond ik een recept van gehaktballetjes in pittige chilisaus, waar ik de rest van de kokosmelk voor kon gebruiken.
Ik at alleen geen gehaktballetjes, maar bakte wat soja en champignons en deed daar de saus bij( super lekker). Verder had ik nog worteltjes van de dag er voor, en ik en rest verwerking: die gingen er ook bij. en zo ontstond die ( te lekkere ) schotel.
Tja, en dat hart dat kwam er toch!
Van appelcake. Met de magere kwark waar ik zo hard voor had moeten werken. En dochterlief kwam ( na veel omzwervingen en een telefoontje dat die laatste bus nu nog een uur op zich liet wachten ( natuurlijk ging ik haar halen) toch thuis. Tien minuten later was ook manlief en jongste present.
En konden we zomaar met zijn vijven de taart aansnijden.

En die muizen?
Dochterlief heeft  gisterochtend net voor ze vertrok naar stage, een dode muis uit de klem gehaald , kijk voor zoveel moed verdien je een taartje.
En voor ik boze reacties krijg : er zaten muizenkeutels in alle kastjes in de keuken, er werd al een keer een pak melk en een keer een pak chocomel aangevreten , om over de droge spullen maar niet te spreken,( en een bende en stank volgens dochter) , alles zat al goed verpakt in glas of plastic bakjes, maar het liep de spuigaten uit, dus zijn er toch maar klemmen gezet.

Kijk nou toch............ het is gelukt!
Heb ik zomaar een ( best lang) blogje geschreven terwijl ik in de wacht zit.
Half elf, nog geen telefoontje gehad.
Dochterlief heeft de koffie klaar.
Fijn weekend!
        groetjes, Franca.

 p.s. als iemand interesse heeft in een van de recepten, zal ik ze op mijn blog zetten.