Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

zaterdag 6 maart 2010

gat en gaten

In het dak zitten er twee.
Dat worden de dakramen voor de badkamer. Van geen raam naar twee! Wat een luxe. Zoveel licht.

Het andere zit in mijn denken. Deze week hadden we een bijeenkomst in het ziekenhuis. 60 kraamverzorgsters( van de ruim 300) zijn gekozen om ziekenhuisbevallingen ( de poliklinische) te gaan begeleiden. Mooi. Omdat je dan snel op de goede plaats bent, als er iets fout gaat, omdat we als kraamverzorgsters weer veel meer bevallingen gaan doen ( zo'n 450 extra). En toch.... Wil ik dit wel?
Wil ik heel vaak mijn bed uit, op pad in de nacht? Moet ik het eerst proberen, of het bevalt?
Of moet ik nu de knoop doorhakken en weer oproepkracht worden? Ga ik er dan iets bij doen? En wat dan? Is dat mogelijk bij 8 dagen achter elkaar werken? Ik wil veel thuis zijn in dochters examenjaar, en jongste heeft ook wat extra tijd van me nodig. Kan het? Komen we uit met het lagere salaris? Maar wat is nou belangrijker? Ik denk me gek.
Manlief vind alles goed. En werkt gewoon door. Zodat we vanavond twee dakramen hebben. Twee weet je nog wel? Terwijl we nooit daglicht in de badkamer hebben gehad.
En intussen geniet ik van mijn vrije dagen. Van het eekhoorntje wat een boterham komt halen. Van oudste zoon en dochter die vandaag mee naar pa/opa gingen. Die hem mee uit wandelen namen ( goed ingepakt tegen de koude wind), waar hij zo van genoot, dat hij kerstliedjes ging zingen.
Van het buiten drogen van de was ( al heb ik de strijk nog steeds niet klaar).
En blijf ik tobben...
Was gisteren om 3.00 uur in de nacht klaarwakker. Wat moet ik nou. Help!
Ik ga koken. Gewone dingen doen. En hopen dat ik een beslissing kan nemen. Maar voorlopig...

Straks een film: the Bucket List.
Ik wil later (op mijn sterfbed) net als mijn moeder kunnen zeggen: ik ben helemaal tevreden!
Wist ik maar met welke beslissing dat zal zijn.

groetjes, Franca.

5 opmerkingen:

het lieveheersbeestje zei

Hoi Franca, Wat een gedenk... vertrouw er maar op dat het goed komt hoor! En die dakramen, mooi! Maar het allermooiste was dat eekhoorntje. Onze jongste vroeg of het in ónze tuin gefotografeerd was...haha!
Niet te veel piekeren, probeer het even los te laten (ja, ik weet het, makkelijk praten...).
Lieve groetjes Mama lieveheersbeestje.

moeke Vera zei

wat wonen jullie daar mooi tss het groen en wat wappert de was heerlijk fris in de wind. Mss dat ik in een volgend leven terugkom als eekhoorntje, dan kom ik zeker es bij je langs ... :-)

plukdedagsandra zei

Dat zijn gemakkelijke beslissingen. Ik hoop dat je eruit komt...snel...dan ben je van het gepieker af.
En wat heerlijk nu: daglicht in de badkamer. Licht is belangrijk: overal.

Geertrude zei

Wat een lastige beslissingen! Ik heb er een paar jaar geleden ook hard over na moeten denken. Nu scheelt het wel dat wij rond konden komen zonder mijn salaris, maar omdat echtgenoot een eigen bedrijf heeft, was dat toch wel even angstig.
Wat bij mij de doorslag gaf, was de realisatie dat de kinderen niet wachten met groot worden tot "het kan". Juist op deze leeftijd, zo tegen volwassen-worden aan, hebben ze je erg nodig.
Maar nogmaals, het geld kan ook doorslaggevend zijn, dat zullen jullie samen moeten bekijken.
Veel sterkte met deze beslissing!

Monique Elisabeth zei

Dat worden hele mooie ramen. Dat zal echt veel licht geven en goed om te luchten ook !!
Moeilijk om zo'n beslissingen te nemen. Ik weet er alles van zoals je misschien wel weet. Gelukkig heb ik geen moment spijt gehad van het stoppen met werken. Het komt inderdaad mijn gezin ten goede en we komen gelukkig erg goed uit met 1 inkomen. Ik heb er toen ook van wakker gelegen. Ik wens je heel veel succes met de beslissing.