Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

zaterdag 6 februari 2016

warm en voornemens

Als je sjaal zo lekker groot is, heb je meteen een fijn deken!
En lekker warm dat ie is!
Ik denk meteen aan een dekentje voor een babybedje.
Wedden dat een onder temperatuur dan niet meer voor komt.

Carnaval in het zuiden.
Niet voor ons, wel voor de kinderen.
Fijn als iedereen weer veilig binnen is.

Het kleine sjaaltje is af.
Er is weer een vaatdoekje klaar ( wat hier op de foto nog een beginnetje is).

En verder: hoe doen anderen dat toch?
Dat stapje terug als de kinderen groot zijn?
Ik dacht dat ik het snapte, maar met wat veranderingen de laatste tijd, moet ik opnieuw afstemmen.
Je zorgen maken zal wel nooit over gaan ( en ze doen het al zo goed).
Loslaten zeggen ze toch?

 Gisteren heb ik nieuwe voornemens gemaakt.....
Waar jullie vanzelf van gaan horen.
Iets met kleding...en zo....

Fijne zondag!

groetjes, Franca.

woensdag 3 februari 2016

geweldige dagen en verder niks bijzonders...

Het word maar saai hier.
Weer een chili.
Waarbij ik het chipotle powder, verving voor een stukje jalapenjo uit het zuur.
Wat een hele lekkere chili opleverde.
Al bezit ik dus niet de kunst om een chili er op de foto lekker uit te laten zien.
Jullie zullen me dus op mijn woord moeten geloven.
Is de sjaal bijna af.
Is het geheel toch best rustig geworden.
Mocht ik de drie blauwe katoentjes meenemen voor 1,95 samen, omdat ze al zo lang in de winkel lagen dat ze wat smoezelig waren geworden.
Geen probleem, juist dit garen mag op 60 graden gewassen worden ( dat kan lang niet met alle katoenen garen). Perfect voor vaatdoekjes dus. Net als het rood/witte garen.
Heb ik inmiddels meer vaat-doek patroontjes, maar ga ik toch steeds weer voor de bekende.
Misschien omdat het door het meerderen en minderen zo fijn is om te breien.
Twee bolletjes die ik eerder ( ook al afgeprijsd) kocht, en het geheel is een fleurig schaaltje vol. Bij de roze was de tweede voor half geld, maar die kocht ik omdat het gewoon een keer een leuk kleurtje is.
Winter?
Welke winter?
Dat het zo zacht is , werkt als een voordeel voor manlief en oudste ( onze eigen stoere tuinmannen).
Manlief vond op marktplaats wat fruitbomen die al gedragen hadden, voor een klein prijsje. Hij moest er wel een eindje voor rijden, maar het aanbod was te mooi om zo maar te laten gaan.
De fruitkweker ging zijn veld wat aanpassen, zodoende bleven er wat bomen over.
Omdat de pipowagen toch niet (schuin) voor het huis mag komen staan, is het veldje daar weer omgespit en hebben de mannen er weer een echte boomgaard van gemaakt.
Met een beetje geluk hebben we heel snel: appels, peren en kersen uit eigen tuin!
Wat een genot.
De bloemetjes weer zien bloeien.
 Zeker in het zonnetje wat zich vandaag van de goede kant laat zien.
Je krijgt er spontaan goede zin van.
Krijgt de pipowagen een privé tuin.
 Is ( hoewel niet zo goed te zien) ook aan de andere kant een al een beginnetje gemaakt met een stuk meidoornhaag.
Inmiddels denken de mannen er over om de moestuin eens zo groot te gaan maken!
Dat betekend dat er meer mensen mee kunnen gaan eten.
Zoals buren en familie.
Ik vind het heel wat, maar omdat ze vrijwel al het werk doen, laat ik de keus aan de mannen.

En verder:
Werk ik al weer een paar dagen in een fijn gezinnetje waar net de derde dochter geboren is.
Doe ik weer steeds meer zelf, en verheug ik me er op, weer helemaal aan het werk te gaan.
Waarbij ik meteen besef dat ik niet te snel moet gaan.
Gaat het sommige dagen geweldig, soms ligt daar ineens zo'n rare rotdag op de loer.
Maar vandaag is geweldig.
Op naar heel veel geweldige dagen!

groetjes, Franca.


donderdag 28 januari 2016

proefdraaien op het werk, supersnelle chili en lekker kijken

Weer in een kraamgezinnetje zijn.
Genieten tot in je tenen.
Van het sfeertje, de blijheid van een net verse jonge moeder, zo'n heerlijk frummeltje in een bedje zien liggen....

Drie dagen mee lopen met een collega, kijken hoe zij werkt.
Hoeveel zij aan het huishouden doet, haar tijd indeelt en wat ze kan laten liggen.
Ogen op schoteltjes.
En echt, de gezinnen zijn ook bij haar heel tevreden!

Een leerproces , ook hoe je daarna thuis je energie verdeeld.
De eerste dag ging ik ( blij als ik was) daarna thuis flink aan de slag.
Om vervolgens totaal te crashen...
De tweede dag wist ik beter: draaide mijn stoeltje, zette mijn voeten op een voetenbankje, snuffelde even in een boek ( geen concentratie) om vervolgens mijn breiwerkje te pakken en al breiend alles even op een rijtje te zetten.
Dat ging beter!
Nu ben ik het weekend vrij.
Om gewoon te rusten, na te denken over hoe het met het koken verder moet ( dank aan manlief die het deze dagen grotendeels op zich nam, maar dat kan echt niet altijd).
Dit super snelle receptje heb ik wel even gemaakt.
Helaas niet aan gedacht er een foto van te maken.
Niet voor bonenhaters, maar ik vond het verrassend lekker ( al heb ik er wel wat zout aan toegevoegd) voor zo'n snel gerechtje.
Voor de mannen als extraatje bij de maaltijd, voor mij als hoofdmaaltijd .
Lekker met van alles: een salade, gewoon wat gekookte aardappels, een tortilla wrap, wat  crème fraîche of zure room, alles kan.
Later een foto ( ik heb nog een beetje), nu rustig aan de dag starten.

Wat rommelen met de was, wat ruimen in huis .
Vanmiddag een vriendin op de koffie.
Nog steeds zoveel lieve mensen om me heen.
De collega/vriendin die het een tijdje terug zelf zo moeilijk had, die elke week op haar gemakje belt , appjes en kaartjes van collega's , ik ben een boffer!

Fijn weekend!

groetjes, Franca.

ps heerlijk om te doen als je even tijd hebt:
de serie : Coal house at war kijken op you tube!

Mensen die met hun gezin ( in 2008) gaan leven zoals gezinnen in oorlogstijd leefden in een rijtje mijnwerkers huisjes.
Bewondering , hoe ze het redden.
Mooi om te zien: de saamhorigheid die ontstaat.
Fijn om mee te nemen: het weten hoe ontzettend we boffen om in deze tijd te mogen leven.

Een echte aanrader!
Je kunt per aflevering kijken ( net een mooie lengte voor een koffiepauze in je eentje) of een heuse marathon houden.
Het blijft genieten!

Veel kijkplezier!

groetjes, Franca.

zondag 24 januari 2016

frisse start

Nog een dag en dan moet de hele collectie van dochterlief weer af zijn.
Morgen is de fotoshoot , dus vandaag staat het hele huis nog op zijn kop.
Staat er behalve een naaimachine, constant een strijkplank en strijkijzer op stand-by.
Is het aanrecht niet om te koken, maar om even een bijpassend sieraad te maken.


Intussen probeer ik ook wat uit.
Ik moet uit de modus: het is niet nodig, het kan zo wel.
En in de modus: wat leuk, ik ga er iets mee doen.
Lastig uit te leggen, maar jullie merken het wel in de loop der tijd.
Om de groene kleur van het kastje te benadrukken ( ben nou eens overtuigd van je eigen keuze), kocht ik een paar groene woon accessoires (wat een moeilijk woord) en ging aan het rommelen.
Nog niet tevreden.

Waar ik wel tevreden over ben: de nieuwe rolgordijnen in de huiskamer.
Simpel, rustig, fijn.
En het groen?
Wat zullen we zeggen?
Misschien: ik rommel nog wel even?

Waarschijnlijk zoiets.

Nu ga ik even haast maken.
Na de kapper afgelopen donderdag ( stuk korter en mooi geverfd), vandaag de tandarts ( over een half uurtje). En dan....
Mag ik weer aan het werk!
Wat heb ik het gemist!
Zo'n piepklein babietje, een net nieuwe mama en papa, die ik mag helpen en begeleiden.
Ik ga weer starten en ik heb er zin in!
Fijne week!

groetjes, Franca.






vrijdag 22 januari 2016

weer aan het koken

Kijk als je het vlees al klaar hebt staan en verder alleen een gekookt aardappeltje hoeft te doen, dan probeer je weer eens iets uit.
Ze smulden gisteren al zo van de gebakken aardappeltjes uit de oven, dan moest dit ook lukken.
En zie...
Prima gelukt.
Het frisse yoghurtsausje wat er bij stond, staat helaas niet op de foto, dat maakte het helemaal af.
Met vlees voor de mannen ( inclusief een maat van oudste) , vleesvervanger voor mij en een flinke pan gekookte aardappels.
Het begint weer te kriebelen.
Dus besloot ik tot meer.
Na een heerlijk ontspannend koffie bezoekje aan beste vriendin, besloot ik het er op te wagen.
Ja ik weet het klinkt idioot voor iemand die altijd zo graag kookt, maar je hebt geen idee hoe lastig gewone dingen kunnen zijn.
Heel even dreigde de paniek tot te slaan.
Toen ik de schaal vol groenten in de oven had staan ( na flink wat snijwerk) , ik ook op het fornuis met de rest van het recept bezig was en me realiseerde dat er ook nog aardappelen geschild moesten worden en de pesto een probleem kon vormen ( wegens geen amandelen in huis, och ik zoek wel wat uit het pakje gemengde nootjes wat we in huis hebben).

Oeps.
Even pas op de plaats.
Zorgen dat het gerecht op het fornuis een sudderplaatje kreeg ( daar kon even niks mis mee gaan), de aardappelen schillen en opzetten, en de groenten in de oven een standje lager.
We gaan weer!
Maar dan besef ik dat de magic bullet bij opa is.
De beste man heeft sinds een week een kunstgebit, geen sinecure als je bijna 86 bent.
Vandaar dat mijn bullet bij hem staat ( kan hij de maaltijden en vooral het vlees even goed fijn maken).
Ophalen dan?
Nou voor hij uitgepraat is, ik de bullet schoon heb ( sorry schoonpa), dat gaat het niet worden.
En dus, de staafmixer ingezet.
Malen, stekker eruit, schoon schrapen, olijfolie erbij, stekker er in, malen, enz enz.
Na een keer of vijf is de pesto goed ( geen vijf keer olie er bij doen hoor).

Kijk toch eens: zelfs het afval is een plaatje!
Het begint wat te worden, sterker , het is bijna klaar.
Inmiddels begin ik lichtelijk te bibberen, toch wat veel zo'n maaltijd maken.
Gelukkig komt jongste en manlief binnen, bijna eten.
In plaats van de witte bonen, nam ik een klein blikje reuze ( ook witte) bonen.
Ik kookte het apart, zodat ik de Ratatouille als maaltijd kon eten, de mannen hadden ook aardappels en vlees en aten het dus als groente.
 En of ze aten!
Zelfs jongste ( onze nauwelijks groente eter) at zijn vingers er bij op.
Echt, we eten best vaker Ratatouille, of het nu komt door de combinatie van het azijn en de honing, of de flespompoen, geen idee, maar lekker!
Jammer dat ik geen nette, complete foto maakte.
Ik ga het vanavond proberen.

Jongste vond het zo lekker, dat ik hem moest vragen nog wat over te laten.
Vanavond heb ik dus eten voor mij, de mannen krijgen hutspot.
Er is dus nog een portie ( til net de deksel nog even op), nu maar hopen dat niemand me voor is! Het ruikt zo lekker!

Het komt goed!
Helemaal goed, ik kook weer!

Veel kookplezier voor jullie!

groetjes, Franca.

dinsdag 19 januari 2016

boeken en breien

Boekje en breien.
Het eerste patroon uit mijn nieuwe breiboek.
Nog even een sjaal.
Omdat ik dit niet kon laten liggen ( helft van de afgeprijsde prijs).
Met een heel ander soort boek, als de thriller die ik las.
Deze heb ik overigens ook met veel plezier gelezen.
Kringloopwinkel vondst.
Een zelf gebreide trui. 
Hangt mooi klaar voor Pasen.
De tweede draag ik gewoon nu al.
Eten van gisteravond als Lunch.
Dat is geen restverwerking, dat is genieten!
Helaas door mijn knie gegaan ( stom, te veel willen en te snel).
Dus nu een paar dagen op de bank gebivakkeerd.
Kan het?
De kleuren lijken anders op het ( gehaakte) voorbeeld.
In het echt steekt het wel erg af.
Er zijn vijf kleuren.
Wordt het zo niet te lang?
Twijfel zou mijn ( middle) naam kunnen zijn.
 De smaak te pakken.
Nieuw boek uit dezelfde serie.
Maar nu naar buiten.
Het zonnetje schijnt.
Iets vers ophalen voor het eten straks.
Schop onder m'n ..... en gaan!

Fijne week!
groetjes, Franca.