Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

dinsdag 16 december 2014

van Kerst ,oranje eten en cadeautjes

En dan is het ineens zomaar Kerst bij ons.
Hoe dat zo kwam?
Ten eerste door mijn geweldige man, die mij ( banghangend en niet tot zoveel in staat afgelopen Zondag), fantastisch hielp door de boom binnen te zetten en de lichtjes ( waarom zitten ze toch altijd in de knoop) er al in te doen.
De rest is peanuts daarna.
In het boek: weten van heerlijk eten 1 , staat het een en ander over pompoen, hoe goed het is tegen stress en hoe het helpt tegen het ontbreken van verzagingsgevoel.
Nou heb ik aan dat laatste in dit geval niks ( gezien alle suiker die ik gebruikte), maar och het helpt tegen stress en het is lekker, daar ga ik voor.
Fijn dat oudste nog een paar vrije uren had ( hoefde ik mooi niet zelf te raspen). Met mijn hartelijke dank!
Recept uit een oud tijdschrift ( Landleven).
Alles in huis behalve lichtbruine basterdsuiker, maar ach, donkere en witte gemengt...kan ook, ziet er best licht bruin uit toch?
Een bak vol "prut".
Omdat oudste ( op mijn verzoek) ,een best flinke pompoen "geslacht" ( zoals hij dat altijd zegt) had, nog voldoende geschilde pompoen over voor een lekker soepje. Van Karin dit keer. Simpel en wat bleek....heel erg lekker!
Uit de oven , het recept had het over 40 minuten, ik zette de wekker nog een keer op een extra tien minuten ( bij het prikken, was de cake nog erg vochtig) en nu tien minuten wachten voor de cake uit de vorm kan.
Tussendoor het soepje proeven.
Jongens wat onverwacht lekker!
Er zit appel in ( daardoor is het fris van smaak) en kruiden,(die geven wat pit).
Een aanrader onder de pompoensoep-recepten!
 Overigens was het een uur later lunchtijd...en dan vraag ik me soms af hoe het toch komt, dat ik niet slanker word ondanks mijn best gezonde eten.

Zie hier het antwoord.


 Niet slecht , zo'n pompoencake.




En de hoeveelheid vet in het roomkaasglazuur?
Zullen we het daar maar niet over hebben?
Maar lekker! Ik heb er voor gekozen om de glazuur niet over de cake te smeren, omdat de cake dagen mee gaat en het glazuur er dan niet meer zo smakelijk uit zou zien.
Op zolder bleek nog breikatoen te liggen, erg dunne, maar met drie draden gebreid krijg ik hetzelfde resultaat . Leuke Kerstcadeautjes.
Al had ik iets beter op moeten letten bij aankoop van de kaarsjes!
Bij de glazen theelichtjes blijkt een soort lampje in te zitten. Vast niet goed voor het milieu. Ik schaam me diep . Zal volgende keer beter opletten!

Nu snel de douche in!
Vriendin belde dat ze er aan komt om in een tuincentrum naar een Kerstmarkt te gaan kijken.
Douchen en cadeautje inpakken ( en maar hopen dat ik snel genoeg ben),
Later meer ( over parenting attachment en tandem voeden), nu snel aan de slag!

Fijne dag!

groetjes, Franca.



vrijdag 12 december 2014

van onrust, een lief cadeau, wollig werk en tenslotte toch rust

Een hoofd zo vol. Geen rust te vinden.
Dan maar een simpel stukje breien, of zou het boek wat helpen?

Het was een rare week.
Met wacht en geen bericht, een onder voorbehoud gezinnetje wat toch nog thuis kwam de dag er na.
Met teleurstelling voor dochter en een andere stap dan verwacht voor oudste. Onrust.
De simpele bolletje wol lachte me toe... voor een simpele pannenlap.
De laatste dag in het gezinnetje.
Afsluiten, nog een fotoshoot voor een pasgeborene , met Anne Geddes achtige foto's.
En ik maar rondsjouwen met de kruik, een celstof matje en de speen.
Het kwam goed, na de shoot in de kleertjes in het matje tegen mama aan, een half uur later tempen: 37,1 Hoera!

Ze wonen midden in de stad, voor mij een flinke wandeling om de auto kwijt te kunnen, daarna even langs het tuincentrum ( kwam er de hele week al langs), veel te zien , niks gekocht.
Boodschappen doen en naar huis.
Een kopje koffie, en daar komt de spanning toch er uit: oog migraine  .
Voor wie het nooit gehad heeft: je ziet flitsende , bewegende beelden, er staat niks stil.
Je ogen dicht doen helpt niet, alleen maar rust.

En toen kwam oudste binnen met de post.
 Hoe fijn is dat?
Zomaar een pakje met jouw naam er op in de brievenbus.
  Die Geertrude!
Wist je soms hoe het hier ging?
Wat ongelooflijk lief!
Ik hou van de boeken van Geertrude, ooit mailden we regelmatig met elkaar.
Inmiddels heeft ze een ander soort blog, geen handwerk meer, geen stukjes over haar gezin.
Maar als schrijfster heeft ze mijn hart gestolen.
Wat een heerlijk wegkruip/ ik ben er lekker even niet/ moment, als je in een boek van haar begint.

Dank je wel Geertrude!
Voor dit heerlijke boek, ik ga er met veel plezier in duiken!
Morgen, als ik weer lezen kan, nu koken en rust, morgen nog een dagje werken.
Ik was ook al verwend door het gezin waar ik werkte.

De dag er op: fris gedoucht, wachten op een telefoontje....en dat kwam niet!
Om 9.00 uur niet gebeld is vrij!

Natuurlijk weet dat het gewoon van mijn dagen af gaat, maar ik vind het zo moeilijk als ik al zo veel dagen alles gegeven heb voor een gezinnetje om nog een dag bij iemand anders  te gaan werken. En voor dat gezinnetje is het ook niet leuk.
 Vrij!
Ik begin de huiskamer te poetsen.
Stomme kussens, ik ben ze beu, maar wacht eens...
Ik heb ergens nog een ( veel te groot uitgevallen) pand van een zelfgebreide trui liggen...

Even spelden...


En zie daar: een leuke winterse kussenhoes!

Het artikel wat me op ideeën bracht.

 Hoe vind je dat zo: mijn roze sjaal ( die eindelijk af is, en het was toch echt niet zoveel werk), het "nieuwe" kussen en het boek van Geertrude.
Wat een feest!
Kijk, ik had nog wat breisels liggen.
Dit is kant een...
Kant twee.
Ik ben er blij mee.
Wollig geheel.
Nog een bruin breiwerkje en een oud vestje gevonden, morgen meer.
Nu twee mini broodjes voor de lunch, en even beseffen dat ik toch maar een boffer ben!
-Zomaar een extra vrije dag.
-Een prachtig boek cadeau gekregen van de schrijfster zelf ( met inscriptie, ook nog).
-Een leuk artikel lezen, en op een idee komen om iets te maken,twee uurtjes later: twee kussens ( en een in de maak) , uitgerust en weer vol plannen.
- een mail met foto's van het vorige gezinnetje, waar ik werkte, daarover later meer.

Morgen: dan ga ik wandelen met een collega die het even niet meer zo ziet zitten.
Vandaag blijf ik binnen, hoor en zie ik het stormen buiten, maar ik geniet hier lekker in de warme (wollige) huiskamer.

fijn weekend!
groetjes, Franca.

vrijdag 5 december 2014

van sinterklaas en een (verdwenen) eenwieler




 Sinterklaas

Zoals elk jaar doen we ( hoe gek kun je zijn) nog steeds surprise-middag met mijn beste vriendin. Behalve al deze gezelligheid, had ze ook nog iets zelf gemaakt...
Hoe lief is dat?
Verder zijn er overal wat gezellige sint-hoekjes.
Gewoon, omdat ik het niet laten kan.
Tenslotte moeten we het feestje zelf maken.
De pakjes voor de petekindjes liggen klaar.
Morgen de surprise avond met het gezin.


En verder: Tot een week geleden zag je regelmatig een petit meisje met lang blond haar fietsen in Rotterdam.
Op zich niet heel bijzonder, maar...deze dame fietste op de eenwieler die haar vader zelf voor haar maakte (toen was ze een jaar of acht/ negen).
Helaas...iemand vond dat hij/zij zich de eenwieler toe mocht eigenen, ook al stond die nog zo goed op slot.
Wie weet vind er iemand.....in de buurt van Rotterdam....die hele fijne stevige eenwieler zomaar terug....
Je zou een lief meisje heel gelukkig maken.
Hier was de eenwieler nog thuis en stond tegen een boom, na een fijn rondje eenwieleren samen met papa.

Het gaat dus om de rode, met een wit wiel.

Gisteren brandde het kaarsje voor de vriendschap , laten we het vandaag maar voor het vertrouwen branden.
De hoop dat de eenwieler terugkomt is erg klein.
Maar dat mijn dochter toch nog vertrouwen in het goede van mensen mag houden is ( vind ik) wel belangrijk.
Wat vertrouwen in elkaar maakt het leven een stuk fijner!

Fijne Sinterklaastijd!

groetjes, Franca.

dinsdag 2 december 2014

heel veel ,feest, overdenkingen en kaarsjes

Nagenieten.
Daar zit je dan , daags na de high tea.
Nagenieten met een kopje koffie en een scone,natuurlijk met jam en clotted cream .
Met een  fijn, rustig tijdschrift.
Omdat alle anderen zo schreeuwen over hoe je de feestdagen moet" doen".
Even laten bezinken.
De warme maaltijd is simpel, macaroni met prei , kaas en ham. In kleine pannetjes voor de laatkomers, dat ziet er gezelliger uit dan de restjes uit een grote schaal.
Intussen ga ik de tafel in de huiskamer dekken. Voor nog een high tea ( gewoon van alles wat er over was, behalve natuurlijk de sandwiches, die hadden hun weg gistereavond al gevonden , met twee grote zonen in huis).
En waarom? Zie hier: manlief mocht ook de leeftijd van 50 jaar bereiken!

Allemaal leuk en aardig, die liflafjes van een high tea, maar voor onze mannen is er maar een ding wat echt feest roept: chocoladebollen!
Dus die waren er zeker ook!
Sfeervol.

Kijk daar op de achtergrond: jongste laat zich de chocoladebol goed smaken!
 Zie hier: stiekem gebruikte ik deze keer ook een ( eerlijk gezegd zelfs twee) bakmixen. Voor minimuffins en brownies.
Door tijdgebrek ( ik werkte de dag ervoor nog gewoon), heb ik het me niet te moeilijk gemaakt. Vooral de milka browniemix viel goed in de smaak! Ik maakte er mini-brownies van, door hele kleine stukjes in een minicupcake-vormpje te leggen. Dan is het ook niet zo'n machtige hap! Ze staan op de achtergrond op een kleine kartonnen schaaltje.
De cupcakes maakte ik wel zelf ( recept uit een kinder-high tea pakket).
Twee keer twaalf. Die gingen niet allemaal op, maar de rest nam jongste de dag erop mee naar zijn werk. Iedereen blij.
 Er was eens een sfeer-bankje met Sinterklaas spulletjes, wat zomaar een cadeaubankje werd.
Met name de spullen vooraan, zijn ongelooflijk leuk.
Jongste tastte diep in de buidel om pa een ( hoe heet zo'n ding ook alweer) apparaat te geven zodat hij ook in de schuur radio kan luisteren.
En de hele club samen ( dus ook vrienden van de jongens en het vriendje van dochterlief) gaf samen ook nog het Engelse gereedschap aan manlief.
Omdat hij hen allemaal wel eens (of vaker) geholpen had met sleutelen of met ( technisch) huiswerk! In de "stille" hoop dat manlief nu eens eindelijk aan zijn oude auto kan gaan knutselen!
Zo lief, die grote knullen die allemaal om hem heen zaten en vol verwachting keken hoe hij die ( zware) doos uitpakte.
Daar heb ik geen foto van, maar wel een in mijn hart!


En dan zijn we allebei 50 ( nou ja, ik zelfs al 51), en dan ga je toch eens nadenken.
Tijd voor een pas op de plaats, na alle gehol van de laatste tijd.

Dus ga ik de advent-tijd gebruiken om eens even bij wat dingen stil te staan. Die feesten....De avond met de kinderen was knus, gezellig, gewoon fijn.
De Zondag dat de rest van de gasten kwam, was wat rommelig, en tijdens het eten ( hartige taart en pompoensoep voor iedereen die er rond etenstijd nog zat of binnen kwam lopen),ging een van de gasten praten over een gepeste jeugd en kwamen er zelfs tranen. Deze dame hebben we de laatste jaren ( en haar gezin) alleen maar gesteund en geholpen. Maar soms valt zaad niet op vruchtbare grond.
We gaan hier een stapje terug doen. Gewoon uit zelfbescherming ( er waren ook nog woorden die aan gaven dat hun kinderen zoveel slimmer waren) slimmer misschien maar ook aardig?
Gelukkig was er de avond nog, met de vrienden die samen het lieve cadeau aan manlief gaven......


Een stapje terug en nadenken.
Advent:

1 December: de dag dat we een kamer in orde maakte voor mijn tante in het bejaardenhuis.
Moeilijk en verdrietig, ze is te veel in de war om nog alleen te wonen, maar dat is voor haar niet te begrijpen.
Twee oudere dames uit mijn omgeving die binnen een maand ergens anders moesten gaan wonen.
Berusting bij de een, bitterheid bij de ander.
We branden het kaarsje voor mijn tante, dat de bitterheid snel mag verdwijnen, zodat ze van het goede wat haar geboden word nog een beetje kan genieten!

2 December: Oudste heeft een goed gesprek met manlief.
Loslaten, daar brand vandaag het kaarsje voor.
Dat de kinderen hun eigen goede pad mogen vinden.

3 December:
Deze dag sta ik stil bij de bitterheid bij mezelf.
Dat ik het opa vergeef. De grootste wens van manlief was dat zijn moeder Zondag thuis zou komen. Opa vond het niet goed.
Vandaag brand het kaarsje voor vergeving, niet met bitterheid terugkijken.
Ik heb nog heel wat leren!

Brand vandaag eens een kaarsje.
het geeft sfeer en gezelligheid en je kunt nog eens iets overdenken!

lieve groetjes, Franca.


zondag 30 november 2014

de pipowagen is klaar en een high tea






Als je zo lang niks geschreven hebt, heb je ineens wel heel veel te vertellen. We beginnen klein, nog een beetje spannend houden....

Met wat rode spulletjes die dochterlief hier en daar uit huis haalde ( styling is meer haar ding).
Een stukje aanrecht en de kerst spulletjes die ik cadeau kreeg bij de high tea. De high tea in de pipowagen!



Mooi zoals het zonnetje binnen schijnt.














 Nog even met een grote tafel, zodat we alle lekkers kwijt konden.
Straks komt er een klein tafeltje met twee stoeltjes te staan.





De bedstee. Simpel, maar o zo fijn.
Voorbereidingen voor de high tea.


Cupcakes en ander lekkers. Natuurlijk uiteindelijk weer veel te veel, maar dat gebruikte we een dag later, daarover in het volgende blogje.
Er staat al het een en ander op tafel.



Wat was het lekker, en heel erg gezellig. Vijf dames, die elkaar niet allemaal kende, maar genoeg te vertellen hadden. Niks geroddel, gewoon een fijne sfeer! We hebben genoten! En gesmuld!

Daarna maakte we een kerstkrans in de veranda ( met een geurkaarsje met kerstgeurtjes, die een van de dames had meegebracht) en natuurlijk een fijn vuurtje aan.

terwijl ik een soepje warm ging maken, werd de hele veranda weer opgeruimd, geveegd en zijn er foto's gemaakt van de kransen. Wat een teamwork. Van de lunch zijn alleen foto's waar de dames op staan, dus niet geschikt voor hier.

Dan deze maar. En zo heb ik dit jaar al heel vroeg een kerstkrans aan de voordeur.

De ( ook al door de dames) weer opgeruimde pipowagen (" het bloemetje laten we staan, dat ziet er zo gezellig uit"). Toen ik later wat taart uit de koelkast ging halen.....
Bleek iemand stiekem een klein cadeautje  achtergelaten te hebben!
Wat een heerlijke dag!
Zo eentje met een gouden randje, waar ik nog vaak met heel veel plezier aan terug zal denken.
Fijne Zondag!

         groetjes, Franca.