Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

dinsdag 14 februari 2012

morgen, dan beginnen we weer...

Hulp van oudste.
En samen maakte we...
Om mee op visite te nemen. Omdat hun hond de ( zelfgebakken) taart had opgegeten. Bleek ze ook nog brownies te hebben...
En "bakte" ik twee taarten voor Valentijnsdag.
Oudste en manlief hadden voorkeur voor deze.
De rest ging voor de truffeltaart.
Heel lekker en gezellig. Maar morgen is Opa jarig. De lijn? Welke lijn?
Komt wel weer goed.

groetjes, Franca.

zaterdag 11 februari 2012

geluk en dankbaarheid

Heel even...stond hier de foto van mijn ouders. Gemaakt op onze trouwdag, nog thuis. Netjes aangekleed en stralend van geluk. Hun dochter ging trouwen. Met een jongen zoals iedere ouder zich die maar kan wensen voor hun dochter. Omdat ik niet voor duidelijk herkenbare foto's ga doe ik het toch maar niet. Maar zie je het plaatje in je hoofd?
Vandaag zocht ik wat foto's op. In ons niet officiële trouwalbum ( met foto's door familie gemaakt). En dat is gewoon het allermooiste. Niet de statige plaatjes, maar de leuke kiekjes, op mooie momenten. Achterin staan de foto's van onze huwelijksreis. En die zocht ik. Bijna Valentijnsdag. Ik ga er iets leuks mee doen. Waarom? Omdat de man waar ik ruim 22 jaar geleden mee trouwde, alle hoop van mijn ouders nog dagelijks waarmaakt!
In het album zat een setje kleine foto's. Dat bleken de foto's te zijn die gemaakt zijn op de zilveren bruiloft van mijn schoonouders!
En dan zie ik me bezig aan de afwas ( ik deed de hele catering alleen) in het oude keukentje van mijn schoonouders. Zoals ik nu nog dagelijks doe in dezelfde ( nou ja) keuken. Dit jaar hopen mijn schoonouders hun 50 jarige bruiloft te vieren. In ons huis en tuin. Waar ik dan zeer waarschijnlijk weer de catering doe ( maar nu zeker niet alleen). We hopen er een mooie dag van te maken.
Zie je mijn nieuwe tafelkleedje? Gisteren gekocht. Eigenlijk is het een theedoek. Maar de kleuren zijn helemaal mijn kleuren. De cadeautjes zijn twee boekjes voor mijn petekindjes. Gekocht bij die zo geweldige boekhandel in Oisterwijk. Hele goedkope boekjes. En zonder enig commentaar weren ze ingepakt als grote schatten. Wat een winkel! Als je ooit in de buurt bent, moet je er gewoon naar toe! Ik zou willen dat ik foto's van het interieur had. Van de zorg en liefde waarmee die winkel ingericht is. Helemaal geweldig!
De tas. Al jaren kijk ik uit naar een nieuwe tas. Een die tegen een stootje kan. Die stoer is. Waar heel veel in kan. Die ik dagelijks mee kan sjouwen . Staat hij gewoon bij de afgeprijsde spullen bij de Hema. Ik ben er blij mee!
Als ik dan toch op pad ben kan ik het niet laten even een kringloopwinkel in de gaan. Vind ik toch nog twee leuke boekjes voor de jongens. Die hebben een goeie dag vandaag. Zo dadelijk gaan we er op de koffie. Geluk. Lieve mensen om me heen, geld om af en toe wat leuks te kopen. Tijd die me gegeven word. Ik zou het soms zo graag nog even aan mijn ouders laten zien. Zoveel aan hen te danken. En al schrijf ik het hier meestal alleen in de vorm van een kaarsje wat ik aansteek. Zoveel te danken aan onze lieve Heer. Ik ga nog maar eens een kaarsje aansteken!

groetjes, Franca.

vrijdag 10 februari 2012

geluk zit in de kleine dingen

Jullie hadden nog wat van me te goed.
Zoals de foto waar ik voor het eerst gekleed ging voor de winter. Met dikke broek met legging eronder en met beenwarmers.
Hoe er sneeuw lag voor het keukenraam.
En ver daarbuiten.
En daarna, probeerde we weer een nieuwe variatie met bloemkool ( omdat oudste geen gekookte bloemkool meer kan zien). En dat bleek lekker!
Kan ik eindelijk de kaars-kopjes laten zien ( en hoe jongste ontdekte dat het rechtse kopje konisch was, dus het kaarsvet eruit kon).
Gingen collega en ik wandelen in het prachtige sneeuwlandschap. Drie uur maar liefst en hoe ongelooflijk jammer dat ik de camera niet mee had. Sta je daar op een paadje tussen kilometers lang zicht op weilanden, slootjes en bomen. Zelden zoveel wit ( en moois) gezien. Gelukkig had ik nog soep in de diepvries, die smaakte na zo'n wandeling!
Omdat de groenteschotel zo lekker was, hier nog een keer speciaal voor jullie. Bloemkool even voorkoken ( zelf kijken hoe stevig je graag je bloemkool eet), de rest rauw in de schotel leggen die even ingevet is met olijfolie. Wij gingen voor: Bloemkool, kleine tomaatjes, wat reepjes paprika en plakjes courgette. de groente licht insmeren met olijfolie.
Ingrediënten voor de dressing.
Zie recept. Uit: Spatels en Stiletto's. Al frituurde ze daar de groente, en werd roosteren als alternatief genoemd. De dressing is geheel haar recept. Wat heeft die dame verstand van kruiden! De geur alleen al als je ermee bezig bent.
En zie ( het echt ongelooflijke lekkere) resultaat.
Zet de schotel op de hoogste stand in de oven. Vrij ver bovenin. Rooster de groenten ( even opletten, bij ons ongeveer 15 tot 20 minuten) tot ze gaar en hier en daar een beetje gekleurd zijn. Giet ( of doe zoals wij, smeer met een kwast) de dressing er direct over en serveren. Wij aten onze vingers erbij op!
Als de oven dan toch gloeiend is: maken we snel wat simpele appeltaartjes uit: Fresh en fast. Vooraf klaargezet, meteen na de schotel in de oven.
En zo hadden we een heerlijk toetje. We hadden er crème fraîche bij, maar de foto is zonder.
De wandeling en de schotel was op mijn eerste vrije dag. De tweede ging ik naar de bieb ( en even naar de overkant voor wol en patroon voor mooiere en warmere beenwarmers).
Een uur voor manlief thuiskwam gisteren ( vrijdagmiddag vrij) met een nieuw patroontje en garen. Met een stapel heerlijke boeken en tijdschriften en een fijne kop koffie in het zonnetje. Wat wil een mens nog meer!
Ja, ik kon het niet laten!
Ik ben niet voor herkenbare foto's Maar het is nogal van veraf. Mijn (ons) kleine meisje kondigt de modeshow aan....een moederhart wat barst van trots!

En verder: staat er het een en ander op het programma.
Zoals de gouden bruiloft van mijn schoonouders, die ze bij ons willen gaan vieren. De neven en nichtjes-dag die ook bij ons gaat plaatsvinden!

De sprei waarvan ik de lapjes wel haakte, maar die maar staan te wachten in hun roze dozen. En dan te weten dat ik het patroon van een prachtige bloemen-sprei heb liggen voor volgende zomer.
En dus hier een afspraak : ik ga de sprei afmaken voor mijn dochters verjaardag ( 19 Maart), het ligt hier vast, dus ga ik maar snel aan de slag.

groetjes, Franca.

vrijdag 3 februari 2012

Wat ik niet kan laten zien

Een mens van plaatjes . Dat ben ik. Een tijdschrift kan me pakken met een mooie foto. Foto's kijken vind ik heerlijk, zelfs ( met mate) die van anderen.

Dus schrijf ik een blogje met veel foto's. Meestal tenminste.
Nu heeft dochterlief mijn camera geleend voor de modeshow.
Moeten er foto's via facebook en e-mail verstuurd worden.
Vanmorgen zag ik mijn camera op haar kamer liggen. Zonder geheugenkaartje helaas. En dus kan ik een aantal dingen niet laten zien.

Zoals: -Hoe prachtig wit het hierbuiten aan het worden is.
-Dat er warme fleece truien klaar liggen in de huiskamer,en dat zelfs modebewuste dochter (fleece kan echt niet mam) er graag een aanschiet als ze s'avonds binnen zit of op haar ( koude) kamer.
-Hoe ik hier op de bank zit, met mijn heerlijke koffie en een stuk chocola met nootjes. Waar ik gewoon even zin in had.
-Op het tafeltje de kopjes met kaarsjes, en twee mooie boeken (Puur wonen en a slice of organic life).
-Hoe heerlijk het was om een rondje te lopen ( en hoe ik er echt niet uitzag, met een ribbroek, waaronder een legging, met beenwarmers, met een dikke trui waardoor mijn jas bijna niet dicht kon, met een grote bruine muts en daarover nog mijn capuchon ) maar ik had het niet koud en het was heerlijk.

Waar ik nooit foto's van heb:

- Van de prachtige bevalling van een mooi meisje wat bijna drie weken vroeger kwam dan verwacht.
-Dat de hummel zo'n ondertemperatuur had, dat we ( stagaire en ik) er een lange nacht van maakte.
-Dat ik om 4.00 uur thuis kwam en om 9.00 uur weer fris en fruitig op cursus was.
-Dat ik nu ineens weer zomaar een dag vrij ben ( volgens mij vinden babietjes het gewoon te koud om nu te komen) .
-Dat ik natuurlijk best een heleboel werk zou kunnen gaan doen, maar vanmiddag fijn iets gezelligs met manlief ga ondernemen ( misschien wel een mooie sneeuwwandeling), omdat ik de rest van het weekend werk ( mits er nog babietjes komen).

Wens jullie allemaal een fijn weekend !

Laat wel weer van me horen als ik ook foto's kan laten zien.

groetjes, Franca.

zondag 29 januari 2012

van eten jurkjes en durf

Eten. Als kop op de Genoeg. Dan heb je mijn aandacht. Een goed artikel. Hoe vaak we eten zonder honger te hebben, waarom we eten, wat we eten. Uren kan ik het erover lezen . Nieuwe richtlijnen over eten van dreumesen, was dit weekend in het nieuws.
Soms zou je moedeloos worden van alles wat moet en niet mag. Laten we gewoon genieten. Van recepten uit een boek als fresh en fast. Ik leende het in eerste instantie van de bieb. vond de recepten zo simpel en gezond dat ik meer wilde. Zie ik het voor iets meer dan acht euro bij de Slegte liggen.! En nee hier niet alleen salades! Ook een flinke ovenschotel gaat er goed in. Wel zoveel mogelijk echt eten. Elke dag ( liefst buiten) lekker bewegen, en vooral genieten. Wij hebben ons evenwicht wel gevonden. Af en toe laat ik er iets over vallen in de gezinnen, of maak iets lekkers klaar wat ook gezond is. Alle beetjes helpen denk ik maar.
Ooit maakte een huisarts zich zorgen over het gewicht van onze dreumesdochter. Twee weken een schriftje bijhouden van wat ze at, snoepte en hoeveel ze bewoog gaf inzicht. Niks aan de hand, met deze leefwijze komt het wel goed met deze dame, was de conclusie. Hoe groot is zijn gelijk!
Dit weekend was het weekend van mijn dochter. Er was een feest, waar wij met onze kinderen voor uitgenodigd waren. Oudste is niet zo van de feesten, en liet het aan zich voorbijgaan. Jongste ging wel , maar vertrok halverwege de avond naar een ander feest ( wat achteraf wat tegenviel). Dochter daarentegen deed zoals ze altijd doet. Ze gaat en maakt er wat van. Ze had een jurkje gekocht. Een simpel zwart jurkje. Al gezien voor Kerst, maar nu met de uitverkoop voor een leuke prijs. Ze was er blij mee. Hier had ze het bij thuiskomst even aan om te showen.
Maar die avond. Trots! Ze ging de dansvloer op, en daar stond ze. Het mooiste meisje van de dansvloer! Eigenlijk het mooiste meisje van het feest. En ze genoot. Ik moest even mijn man aanstoten: zie je dat ? Dat is onze dochter!
Tot 0.45 uur stond ze op de dansvloer. En toch de volgende ochtend vroeg op. Ze zat in de organisatie van de modeshow die op de open dag van haar opleiding gegeven zou worden. Twee van de shows heb ik mogen zien. Waarbij zij de aankondiging deed. Daar stond ze dan . Op het podium in het theater. En ze deed het gewoon! Trots! Ja als een aap! Vandaag begint haar stage. Er staat hier een kaarsje aan. Voor wat hulp en bijstand. Al heb ik alle vertrouwen in haar. Ze was niet eens zo zenuwachtig. Ze gaat ervoor. Ik kan nog heel veel van haar leren. Van die prachtige dochter van ons!
Dit droeg ik naar het feest. Gewoon een fijn bloemetjesjurkje. De jurk die ik via internet besteld had was niet op tijd. Deze heb ik al lang. Uit een tijd dat ik nog wat dunner was. En daar kwam de onzekerheid de hoek om kijken. Had ik geen buik in deze jurk? Is hij niet te kort voor mijn leeftijd?
Moet ik niet snel naar de stad om in de uitverkoop iets nets te halen?

Ik heb het niet gedaan. Ben gewoon zo gegaan. En natuurlijk viel het wel mee. Niemand is perfect. Er waren we meer buikjes en korte jurkjes. Dat was het probleem niet. Het probleem was ik! Mijn manier van denken . Het altijd perfect willen doen en zijn. En dan uit onzekerheid de foute keuzes maken. Zondagochtend in de auto op weg naar dochters school hadden we het erover. Hoe fantastisch ik het vind dat ze daarin niet op mij lijkt. Dat ze bewust haar eigen keuzes maakt en ervoor gaat. Hoe vaak ik pas op de plaats maak omdat ik niet durf, bang ben om af te gaan. Ik zei het al ik kan nog zoveel leren van die dame!
En dus maakte we een lijst.
Van dingen die ik moet/wil gaan doen , die ik mis of gemist heb door mijn perfectionisme. En de eerste afspraak ligt vast: een avondje uit met mijn mooie dochter!
Omdat ik zat op het feest, terwijl mijn vriendinnen en dochter stonden te swingen op de dansvloer. Omdat ik zo bang ben om af te gaan, terwijl ik gewoon ( nog meer) plezier had kunnen hebben. Ik ga swingen mensen! Hoe eng het ook voor me is.

groetjes, Franca.

zaterdag 28 januari 2012

vlaggetjes

Als je iets liefs wilt sturen aan iemand die het even kan gebruiken. Is het leuk als er iets zelfgemaakts bij zit. Iets vrolijks. Maar een vlaggetjes-slinger daar doe je wel even over.
Dus probeerde ik een minivariant. Vier waren het er, voor ik een beetje tevreden was.
Maar wat doe je met zo'n minivlaggetjesslinger? Hang je die voor het raam?
Op je typemachine , of in deze tijd liever op je computer?
Aan het oude kastje met je jeugdherinneringen?
Of maak je je dagelijkse kopje koffie extra vrolijk?
Geef je je kookboeken een extra kleurtje?
Wordt het feest in het poppenhuis?
Krijgen de oude puzzels een feestje?
Of je favoriete jeugdboeken.
Hoe dan ook, ik hoop dat de ontvanger er net zoveel plezier mee heeft als ik vanochtend had!
groetjes, Franca.

donderdag 26 januari 2012

vanalles wat

Zoete worteltjes-soep met peterselie. Lekker en echt zoet. Zelfs jongste ( die niet zo van "nieuwe" gerechten houd) schepte nog een keer op.
Cadeautje gehad, wat een boffert he. Dank je wel gulle gever!
Soms heb je geluk: drie leuke boeken uit de kast met afgeschreven boeken bij de bieb.
De stapel buitenlevens die nu bij een collega is. Collega die geveld is door spit.
Bloemen van het gezin ( kom je weer als we een tweede kindje krijgen?). Ja graag!
Bijzonder recept vandaag. Ik probeer wat extra groenten te eten. Alleen als salade dat raak je snel beu. Dit lijkt me een prima alternatief.
Norma , een kinderboekillustrator uit Engeland. Deed mee aan het programma: Maar mijn huis is het mooist. Wat een geweldig huis. Niet dat ik ( en vooral onze zoons en mijn man) erin zou kunnen wonen. Maar zo leuk om te zien.
Voor haar dochtertje ( met het theehoekje onder de trap) vast een feest, zo'n huis.

Geen grootse berichten of echt nieuws.
Deze week wat visites, mensen die wel een bezoekje kunnen gebruiken. Verder op zoek naar kleding. Mijn beste vriendin is 25 jaar getrouwd en geeft een feest. Dus gaan we op netjes. Dochterlief vond al een mooie jurk, ik moet nog even zoeken.

We rommelen rustig wat door.
Zodat ik na deze vrije dagen, niet alleen uitgerust ben, maar ook opgeladen om er weer helemaal tegenaan te gaan. Goede voeding, fijne gesprekken met positieve mensen, leuke plannen en elke dag naar buiten. Dat moet wel goed komen!

groetjes, Franca.