Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

maandag 18 december 2017

wachten, rommelen en een lesje nederigheid

Ontbijt.
Met oude tijdschriften in kerstsfeer.
Lampionnetjes in verschillende fases en een mini potje met bloemenzaad.
Samen met een oud vaasje ( nog van mijn moeder).
Zo simpel, zo fijn om naar te kijken.
Twee oude bloempotten van mijn moeder.
Die vind ik zo niet zo mooi.
Binnenkort een foto van hoe ze geworden zijn...
 Nog meer oude ( kerst) tijdschriften en een paar bijpassende biebboeken.
Je moet wat, al wachtend.
Terwijl buiten de laatste sneeuw nog ligt.
Wacht, maar liefst twee dagen voor er een oproep kwam.
En die kwam een half uur voor de wacht zou stoppen.
Een collega moest eigenlijk eerst maar....... haar kapster zou komen....nooit geweten dat je dan niet naar je werk hoeft te gaan.
Geen probleem voor mij hoor, nu was ik tenminste aan de gang.
 Tot die tijd rommelde ik wat aan in huis.
Dit was een kerstbal ( gekocht voor 50 cent in de kringloopwinkel).
Wat een kunstwerkje zat er om heen!
De witte ( plastic) bal kan gewoon de boom in.
Het kleedje kan op een grote....
of kleine tafel.
Daar had ik ze voor gekocht.
Nog een rommeltje, nog even geen tijd om aan het poppenhuis te werken, maar dat komt nog wel.
En hier ...is een kerstboom dus eigenlijk niet voor...

Foto gemaakt door manlief.
Ik was inmiddels aan het werk.
In twee gezinnetjes ( beide drie uur per dag).
Start in een gezinnetje, paar uurtjes werken, dan naar het andere, drie uurtjes en nog voor een uurtje terug naar het eerste gezin.
Bijzondere gezinnetjes, waar ik veel van leer.
Zoals de vriendelijkheid van het gezinnetje, wat werkelijk helemaal niks heeft.
Ben ik aan het piepen over opruimen en versimpelen.
Ik heb nog veel te leren!

Ik zou zo veel voor ze willen doen, maar willen ze dat dan wel?
En wat kan ik doen, dingen geven?
Ik ben bang dat ze daar niet zo op zitten te wachten.

En dan lees ik van Laura.
Wiens man zeven jaar geleden heel plotseling stierf.
Kleine rekensom , laat zien dat de jongste toen 5 was.
De middelste 12, en de oudste 14.
En dan schrijft ze toch, dat het gelukkig goed met ze gaat.
Diepe buiging!

Voor Laura en haar gezin, voor het gezinnetje waar ik in huis ben, en voor de dame waar ik contact mee heb, die het ( om het zacht uit te drukken) erg moeilijk heeft.

Voor Annemiek haar actie kan ik geld over schrijven , dat is makkelijk.
 http://annemieksmijmeringen.blogspot.nl/

En Annemiek weet precies hoe ze zoiets aan moet pakken.


Bij anderen ligt het een stuk moeilijker.
Soms kun je niet eens iets doen, alleen hun verhaal aan horen.
En met veel respect aan ze denken, een kaarsje aan steken, en gewoon je best doen.
Dat ga ik voor dt gezinnetje nog een dag doen.
En dan los laten.

Ik zei het al, ik moet nog veel leren!

groetjes, Franca.
 














dinsdag 12 december 2017

wit gedoe

Het had al een beetje gesneeuwd, toen ik mijn neperdenepkrans buiten hing...
Een dag later zag hij er ineens een stuk natuurlijker uit....
Beetje vreemd zo tussen allerlei kerst dingen, maar gisteren hadden we ( eindelijk) onze sinterklaasavond. Al besloot Kareltje wat vroeger te beginnen met uitpakken.
Taco's ( met gehakt en vegetarisch) en ijs met chocoladesaus.
En voor ieder één pakje ( of een paar hele kleine pakjes).
Simpel, en gezellig!
Dat witte gedoe buiten is maar wat spannend.
Jullie zijn misschien al doodziek van alle sneeuw foto's,  maar ja hoe vaak komt het hier voor?
Dit is een kijkje vanuit het keukenraam.
Het blijft toch prachtig om te zien?
Ik loop lekker mijn rondje, met knisperende sneeuw onder mijn voeten.
Maar morgen moet ik starten...dan is het vast een stuk minder leuk.

Voor nu:
Het opruimen samen met dochterlief ( zoals Maria deed), loopt nog niet erg.
Dochterlief heeft natuurlijk ook een baan van 40 uur, en een eigen huishoudinkje bij te houden.
En dus ga ik zelf langzaam maar zeker door.

Niet volgens een systeem, gewoon aan het poetsen, iets tegenkomen en dat opruimen , van wat losse spulletjes tot een puinhoop kast.
En omdat ik best even vrij was, ga ik echt verschil zien in huis.

Ik bedacht dat het voor mij zo werkt :
Eerst ben je pas getrouwd, is je huis nog erg leeg en maak je trots als je bent, veel vaker schoon dan nodig is.
Geen haartje ligt er fout.
Dan komen de kinderen ( ik was toen veel thuis), die veel spullen "meebrengen".
Gelukkig had ik tijd genoeg om alles netjes te houden, en ook het regelmatig terugkerende dagje hulp van mijn ouders ( vooral voor kasten, nog altijd mijn zwakke plek), was een heerlijkheid.

Gek genoeg begon het lastig worden van het huishouden voor mij dus veel later.
De kinderen groot, ik weer onder contract ( i.p.v. als oproepkracht) aan het werk, je huis regelmatig ( behoorlijk) in puin aantreffen als je ( moe) thuiskomt.
De burn-out was de druppel, ik kreeg veel zaken niet meer voor elkaar.
Lang dacht ik dat de kinderen meer moesten doen ( en hoe fijn dat ook zou zijn), nu weet ik dat niet helemaal de reden was dat met name de kasten langzaam dicht slipten.
Als ik hier alles netjes ( en een stuk leger) heb, is het huishouden gewoon veel makkelijker .
En is iedereen ook net wat meer bereid om het netjes te houden.
Ik ga nog even aan de slag!

Fijne ( opgeruimde) week!
groetjes, Franca.




zaterdag 9 december 2017

thuis gerommel, en lieve cadeautjes

Verwacht geen spectaculaire zaken vandaag, gewoon een lekkere pan soep ( door de hele familie gegeten nu we hier in het weekend druk aan het verbouwen zijn).
Eindelijk de lampionnetjes binnen gehaald.
Veel later dan ik normaal doe.
Wat mooi om de verschillende stadia te zien.
 Het weekend met de schoonouders van dochterlief was fijn.
De bloemen uit de pipowagen staan nu hier op de piano.
Gaan prachtig open en zijn een mooie herinnering ( ze staan op de piano omdat Kareltje met een vaasje bloemen nog niet te vertrouwen is, zo bleek...)
Sinterklaas met ons gezin moet nog komen , met vriendinnen is het al geweest.
Op sinterklaasdag mochten we met het hele gezin komen eten bij vriendinnetje van jongste.
Wat had haar moeder het super georganiseerd!
Van een vriendin kreeg ik een zelf gehaakt schuursponsje  je gebruikt het wel hoor, schreef ze er bij.
Ze kent me, het is toch haast zonde?
Van de andere kreeg ik een lading spulletjes, waaronder prachtig met zorg gemaakt dingen voor in het poppenhuis ( kijk het tasje , de krans en de mini verpakkingen).
Ik heb het maar op een dienblad gezet om nog even na te genieten.
Ik maakte voor haar ook een paar poppenhuisdingetjes , kussentje met granny's een theedoekensetje en dit geurzakje met echte lavendel er in .
Kan het lekker gaan ruiken in haar poppenhuis. Helaas maakte ik geen foto's van de andere dingen ( krijg je er van als je op het laatste moment nog alles af moet maken).
En kijk nou toch eens...
Nog nooit vertoond.
En dat voor iemand die soms pas de dag voor kerst de boom zette!
Maar ja...Kareltje, die is nog zo jong dat ik een echte boom met allerlei breekbare dingen ( soms nog uit mijn jeugd) niet op durfde te zetten.
Toen ik dan ook een ( hartstikke neppe) kerst boom ( met lichtjes en kunststof ballen) zag staan bij de kringloopwinkel, ging ik denken...
Waardoor manlief even later opnieuw richting kringloop ging en de boom ( voor de prijs van één echte boom) ging halen.
Hij die in de stromende regen in zijn auto propte, waarna het een familie aangelegenheid werd om de lampjes weer uit de knoop te krijgen...
Om te voorkomen dat we nog een keer aan het puzzelen moesten, hebben we de boom direct op gezet.
Nog nooit vertoond in huize.....de boom staat op 8 december.
Hebben we ( samen met het iets aangepaste dienblad) zomaar ineens kerst in huis.
Gisteren gingen dochterlief en ik naar die mooie brocante verkoop in die prachtige boerderij ( vind ik dan), dochterlief was niet onder de indruk, zodat we ( met een lief peper en zout stelletje voor dochterlief,en een paar oude brocante tijdschriften voor mij, dat dan weer wel), maar snel richting kringloopwinkel gingen.
Om daar lieve engeltjes voor 50 cent en een yoghurtemmertje vol houten kersthangertjes voor 3,50 mee te nemen. Zodat onze boom wellenswaar nog wel wit gedecoreerd is ( de gekleurde hangertjes vormen nu een grappig krans voor buiten, maar omdat het nog donker is kan ik die even niet laten zien), maar wel weer gezellig vol.
Kocht ik ook nog een foute kerst cd.
Die ik maar één keer op de familie cd speler afdraaide ( zeg je dan nog wel zo), en nu met oortjes op beluister.
Het is niet de vlotste muziek, maar wel vol heerlijk jeugdsentiment.
Ik ga er de rest van het gezin niet mee lastig vallen, maar vind het stiekem heerlijk om naar te luisteren. Brabantser kan je het bijna niet krijgen.

Dochterlief kocht ( naast het mini peper en zout vaatje) een porseleinen vis die tevens een soort schaaltje is. En een paar witte kerstballen.
's Avonds appte ze een paar foto's, onvoorstelbaar wat een decoratie talent.
Van wat takjes groen, haar "nieuwe" spulletjes en een paar oude bloempotten, maakte ze zomaar een prachtig kersttafereel.
Ze heeft het in de vingers die dame.

Nu is het weer weekend,nog vroeg, maar straks staat de hele ploeg weer hier om verder te gaan met de verbouwing.
Ik denk dat ik maar weer een pan soep ga maken, samen met de boerenkool uit de tuin hebben ze dan weer wat kracht voer.
En die verbouwing?
Daar hebben we het nog wel een keertje over.
Fijn weekend!

groetjes, Franca.



vrijdag 1 december 2017

ergens tussen te veel rommel en minimalisme

Het begon als een heel gewone dag.
Wat opruimen en rommelen, ik verwacht bezoek.
Nog twee leuke zelfgemaakte ( niet door mij) kerstballen.
Gehaakte deze keer.
En een boekje van Judith O'Reilly.
Haar eerste ( Nederlands talige ) boek : de stad uit heb ik zelfs al meerdere keren gelezen.
Leuk, grappig maar met een serieuze ondertoon.

Dit boekje grijpt me nog niet echt, maar ik probeer het nog even.
Zon op de boekenkast.
Mijn eigen gezellige maar wel hele volle boekenkast ( met het breiwerkje hoog op de kast i.v.m. Karel zijn voorliefde voor garen).
Bij Gerlinde las ik weer eens over minimalisme:
 https://inhethogenoorden.wordpress.com/2017/11/21/de-leukste-boeken-over-minimalisme/
En in de krant over een ander boek:
 https://www.nrc.nl/nieuws/2017/10/16/laat-het-niet-aan-de-familie-over-13420248-a1577344

 Döstädning heet dat in het Zweeds.
Opruimen voor je dood gaat, maar je kunt het ook voor anderen doen.
Ik deed het toen mijn ouders naar het bejaardenhuis verhuisde, en nog een keer toen mijn vader ( een jaar nadat mijn moeder overleden was) naar het verpleeghuis ging.
En later ( maar dat was met een neef en een paar nichtjes ) , ruimde we het huis leeg van een vrijgezelle tante die naar het bejaardenhuis ging.

Neem daarbij het gegeven dat er een behoorlijke verbouwing aan zit te komen omdat er een kind ( op zichzelf) ,maar wel in huis komt wonen...
En ik besloot me toch maar eens in het minimalisme te verdiepen.

Boeken ( aangeraden door Gerlinde en wat ik nog meer zag) gehaald in de bieb...
-Francine Jay: Gelukkig met minder.
-Joshua Becker: Meer door minder.
- Els Jacobs: Aan de slag met de huishoudcoach.

Tja en dan krijg je een mailtje...
Met een super lief aanbod....
Of ik ( zomaar gratis en voor niks) een echt heel mooi poppenhuis wilde...
Met nog wat spulletjes er zomaar bij, 20 jaar lang, ijverig bewaard, in de hoop het ooit in te gaan richten, maar het was er nooit van gekomen.
En nu op leeftijd en naar een kleiner appartement verhuisd, ging haar dochter opruimen.
En dacht daarbij aan mij...
Ik heb het poppenhuis niet aangenomen...met pijn in het hart, want het is prachtig.
Later kwam er weer een mailtje, of ik dan misschien wel de spulletjes.... en ja toen ging ik toch overstag.
Maar zeg nou zelf:

Hoe leuk is dit?
Een meubelpakketje al in elkaar gezet,
Twee van slaapkamertje die nog in elkaar gezet kunnen worden, stofjes en behangetjes en zelfs prachtige miniatuurtjes.

 Zelfs een mooi boek met heel veel ideeën , hoe je op een simpele manier zelf iets kunt maken voor het poppenhuis.
Ik ben er oprecht heel erg blij mee!
Al ik het mag wil ik de gulle gever graag noemen, maar ik wacht even op een akkoord.
 En intussen staat daar mijn poppenhuis.
Twee kamertjes ( keuken en badkamer) zijn min of meer ingericht.
De vloeren liggen nog los omdat er nog draad voor de lampjes in moet.
Om dezelfde reden hangt er nog niks aan de muur.
Het dak moet nog afgewerkt worden en de muren geschilderd, om over raamkozijnen ( zitten er echt ook bij) nog maar niet te spreken.
Maar ja, na het werk kan ik geen pap meer zeggen.
Als ik vrij ben doe ik ( te veel) andere dingen, en kom ik ook niet altijd er aan toe om aan het poppenhuis te werken.
 Dan komt er een vriendin langs op de koffie met een doosje: misschien heb jij hier iets aan....
Moraal van dit verhaal..
Ik vind het echt een mooie hobby, vind het super lief dat mensen iets aan me willen geven, en eerlijk gezegd zou het zomaar kunnen dat ik ooit ( wie weet als ik niet meer werk) nog een tweede poppenhuis in ga richten.
Ook Roos haar aanbod is super lief, maar ik twijfel of ik het aan zal nemen, snap je dat Roos?

En dat minimalisme, het is voor mij niet weggelegd.
Maar het döstädning ( geen idee hoe je het uitspreekt), dat zie ik wel zitten.
Dan denk ik aan mijn vrijgezelle tante.
Toen we haar huis leeg gingen halen had ze ( ze had echt wel in de gaten dat haar geheugen haar in de steek begon te laten), zelf al heel veel opgeruimd.
Veel weggedaan en veel weggegeven.
Haar persoonlijke dingen als brieven e.d. waren weg, en op zolder stond alleen nog een doos met kerstspullen...
Zo je huis aan de volgende generatie overlaten is fijn.

Opruimen is ook voor mij nodig, liefhebber van de kringloopwinkel als ik ben, zie ik vaak in dingen nog iets moois, maar het moet niet te gek worden.
Wetend hoe slecht ik in opruimen ben, heb ik dochters hulp ingeroepen: ik maak schoon bij jou, jij ruimt bij mij.
En dat blijkt zomaar een prima deal te zijn!

Inmiddels is er een kast leeg!
En zijn we in de hal gestart ( binnenkort gaan we ook daar een kast helemaal leeg maken, omdat we die ruimte nodig hebben).
Dus toen ik deze prachtige stapel tegenkwam bij de kringloopwinkel , kon ik die zomaar mee nemen.
Hoe tegengesteld dat ook klinkt.
Tijdschriften kosten daar 15 eurocent.
!3 keer is ...heel veel leesplezier voor 1,95 euro.
De stapel blijft in de huiskamer tot ik alles gelezen heb, en gaat dan naar dochterlief.
Korte metten!

De kalender kon ik voor dat prijsje ook niet laten liggen ( hij is brand nieuw), en dat kan zomaar een leuk cadeautje worden.
Het blijft schipperen.
Ik had mezelf wat kringlooptijdschriften beloofd ( na een moeilijke bezoekje van familie, dat er iemand misschien al op korte termijn naar een verpleeghuis zou gaan..).
Deze grote stapel lag niet in de planning, maar gaat dit weekend nog weg.
Heb ik toch fijn gelezen...

Nu aan de slag, de pipowagen voor verwarmen, het bed in de bedstee opmaken, koffie en wat lekkere dingen voor het ontbijt klaarzetten in de pipowagen.
Ruimte en tijd voor lieve mensen maken, daar gaat het om!

Lieve groetjes, Franca.











maandag 27 november 2017

van rust na de drukte..





Het is zo lang geleden dat ik een blogje plaatste , dat ik even moest zoeken welke foto's nog wel te doen waren.
En welke dingen inmiddels echt oud nieuws zijn ( en dus de moeite van het plaatsen niet meer waard).
Dit is de mooie tafel ( door dochterlief gedekt) die klaar staat voor het etentje met de eet club.
Ik had een vrije week, dus alle tijd en kans.
Maar op een of andere manier lukte het allemaal niet zo.
Tot een vriendin ( terecht ) opmerkte dat het ook simpel kon.
Wat een eyeopener.
Klaar met tobben over het allerlekkerste, leukste, origineelste recept, wat geschikt was voor een etentje. Geef me een tafel vol eters normaal en ik geniet, een etentje met de eet club gaf met de zenuwen omdat ik het te goed wilde doen.
Ze belde een makkelijk recept voor runderlapjes door, adviseerde er een Hollands thema van te maken ( rode kool, stoofpeertjes en spruitjes).
Voor mezelf pompoenburgers van Jamie ( die later dus op waren omdat ook de vleeseters die erg lekker vonden), met een wereld salade met dressing van verse mango.
Met door de gasten gemaakte voor en nagerechten hadden we samen een heerlijk, en gezellig etentje.
Al komt het door de drukte dat ik geen foto's maakte van het eten, heel jammer omdat vooral de voor en nagerechten, niet alleen erg lekker maar ook prachtig waren!
Dit had ik er ook nog bij willen maken, maar vond het toch wat veel.
Maar een paar dagen later ( toen ik praktijkmiddag E.H.B.O. en reanimatie baby had), stond dit zover klaar voor de mannen.
Nog heel even in de oven en ze konden smullen!
Natuurlijk stond er voor hen ook nog een pan vlees klaar.
Vond ik een mooie spreuk.
En alvast een paar vroege kerstballen, waar ik echt heel blij mee ben!
Ooit gedacht aan zelf maken, maar dat is voor mij een brug te ver, kom je ze toch voor een habbekrats in de kringloopwinkel tegen. Dan bof je echt!
Eerste dag weer thuis!
Wat een zaligheid.
Ik had drie gezinnetjes deze maand, alle drie met een zeer gestudeerde ( en heel veel uren werkende) moeder.
De gezinnetjes liepen goed hoor, dank zij voor en naschoolse opvang, mee helpende opa's en oma's en een strakke planning.
Maar wat realiseer ik me nu pas goed hoe veel geluk ik had dat ik zo veel thuis was.
Dat ik van de tijd dat de kinderen klein waren zo heb kunnen genieten.
Hoe heerlijk het was om de kindjes de hele dag om me heen te hebben.
Dat ik zo bedroeft was toen de jongste naar de kleuterklas ging ( en dus niet meer de hele dag dat kleine mannetje om me heen, die zo gezellig kletste).

Nu mis ik het in mijn werk, om kindjes om me heen te hebben!
Het eerste gezin was een eerste kindje, maar het tweede een derde en het volgende een vierde kindje.
En toch heb ik eigenlijk vooral in het weekend nog kindjes gezien.
En de dag dat er een driejarige één dagje thuis was, werd door moeder met schrik tegemoet gezien ( want zo druk).

Ik had het er met een collega over, ja het is een andere tijd, natuurlijk mogen moeders werken, en kinderen hebben vast een hele fijne tijd op de opvang, maar wij vinden het toch een beetje jammer voor de moeders.
Die zelf niet beter weten natuurlijk, en het zo prima voor elkaar hebben.
Maar die misschien later ( nog meer als wij) bedenken dat het allemaal wel heel erg hard gegaan is ( en dat ze misschien toch wat gemist hebben van die heerlijke tijd).
 Het is niet zo dat ik er een carrière switch voor zou willen maken hoor!
Maar het is meer dat ik een stukje knusheid mis in de gezinnetjes die wij hier thuis wel hadden.
Komt misschien ook omdat in het laatste gezinnetje voor mij de nadruk gelegd werd op de huishouding. Zodat ik maar één keertje samen koffie heb kunnen drinken met de kraamvrouw. Weinig ruimte voor persoonlijk contact, maar daar had ze niet zoveel behoefte aan. Gelukkig wel een heel uitgeruste, heel tevreden, kraamvrouw achter kunnen laten, die het best zag zitten om haar gezinnetje zelf weer te gaan runnen.
En daar doen we het tenslotte voor!

Ik ga een ruime week heerlijk thuis aanrommelen, vrienden opzoeken, een feestje of twee vieren en genieten!

Nog een "gezonde" taart maken.

 Die erg lekker, maar machtig bleek te zijn.
 Weer een gezond bananenbrood maken, die ik dan in plakjes in de diepvries doe, zodat ik als ik zin heb zomaar iets lekker bij de koffie heb ( even ontdooien in de broodrooster, ) heerlijk!
Misschien zelfs nog even aan het poppenhuis werken ( waar ik binnenkort nog een mooi en lief verhaal over kan vertellen).

Een simpel recept klaar maken, omdat de hele bubs mee eet.

Al gaat dat vanavond meer hamburgers met broodjes worden (gelukkig  heb ik nog een paar pompoenburgers in de diepvries).
Met later taart, wegens de verjaardag van manlief.
Hoewel Karel hier wat beledigd zit te kijken ( hoezo hij binnen en wij buiten), gaat het prima met hem!
Ook mee naar buiten ( hoe eng ik het ook nog vind) gaat prima.
Al hebben we nog nooit een kat gehad die zo graag op het dak klimt!

Nou , aan de slag, voor de verjaardag vanavond ( heb ik ook nog een cadeau gevonden wat manlief echt kan gebruiken), en voor de gasten dit weekend in de pipowagen.
De schoonouders van dochter komen het fotoboek van hun huwelijk bewonderen, en een nachtje pipowagen genieten.
Ik heb er echt zin in om een avondje met ze door te brengen, en heerlijk bij te kletsen!
Fijne week!
groetjes, Franca.