Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

dinsdag 15 juli 2014

heel lang gezwijmel over de vakantie in Engeland

Vakantie in Cornwall.
Ik kan het iedereen aanbevelen.
Wat een zaligheid!
Met lange kust-wandelingen.
Heerlijk uitzichten.


En dit bordje.
Hoe Engels kun je het bedenken?
Het kleine witte huisje op de kade. Daar gaat het over in de brief.
Ik had mijn breiwerk bij, maar heb toch maar besloten tot een wandeling....
We verbleven in het plaatsje Lostwithiel ( net als thuis, een paar kilometer buiten het dorp). Hier betekende dat heel ontspannen heuvelafwaarts richting dorp, om er op de terugweg (weer) achter te komen dat mijn conditie toch niet zo super is! Wat een klim!
  Fijne avondwandelingen vanuit het huisje.
Wat een zalige ontspanning.
Net als lekker lezen en breien in de tuin van het huisje.
Het landhuis Lanhydrock bezoeken ( en de ronddwalen in de tuin natuurlijk).
Ware woorden vinden.
Meer dan 50 prachtig ingerichte kamers. Alleen al minstens zes verschillende keukens ( aparte keukens voor verschillende voedingsmiddelen, zoals een voor zuivel, vlees, enz.).
 Nogmaals zeer ware woorden!
En hoewel het er simpel uit ziet....de lekkerste chili die ik ooit gegeten heb!
Vegetarisch en zo ongelooflijk lekker.
 Etalage van een van de schitterende winkeltjes in Lostwithiel.
Ik werd gewoon verliefd op het miniformaat kastje.
Tja en dan komt toch die dag dat je spulletjes alweer ingepakt zijn en je ( heel vroeg in de ochtend, want het is ver) je thuis voor een week weer moet verlaten.
En thuis....blijkt dat je wel heel flink hebt ingeslagen bij de charity-shops.
Ik kan nog een jaar vooruit ( heerlijk Engels wegdromen).
Volop spulletjes om te maken ( waaronder drie patronen die bij een Engels naai-blad zaten , korte breinaalden en zelfs een paar kinder-breinaalden) en een hoofd vol ideeën en plannen.
Het blauwe vestje ( bijna, nog de knopen aan zetten) afgewerkt in Engeland, met oude marine knopen ( toch een stukje Cornwall er in).
Thuis, rommeling, vol en van alles gaande, maar wel lekker thuis.
Waar dochterlief haar diploma ophaalde ( vergezeld door beide broers, omdat wij in Engeland waren, hoe lief is dat), alle kinderen maar dochter vooral super voor Opa en Oma zorgde!
Waar toch ook zoveel moois is, wat we nu weer even extra waarderen!

Als jullie het tot hier volgehouden hebben...petje af!
Fijne vakantie voor iedereen!

groetjes, Franca.

vrijdag 4 juli 2014

van chocoladebollen, bloemen ( in het haar) , franse jurkjes en Frankrijk

Die chocoladebollen...dat kwam vandaag nog goed.
In de veranda genoot zijn voorkeur, prima!
De Franse jurkjes.
En het Frankrijk verhaal.
De oudste twee wilde wel weer een keertje met pa en ma gaan wandelen. Misschien weer in de Ardennen?
Manlief besloot dat Frankrijk dan leuk zou zijn, dus daar gingen we.

Net Frankrijk, naar het plaatsje Chooz in de Ardennen.
Het is maar tweeënhalf , drie uurtjes rijden.
Daar aangekomen, een fijne wandeling langs de Maas, het dorpje bekeken en de camping opgezocht. Nog tijd genoeg om op ons gemakje te gaan eten.
Niks bijzonders, gewoon een frietje met salade, en iets vlezigs voor de rest.
  Dochterlief met bloemen in het haar.
Het was heerlijk.
Gewoon op een hele eenvoudige camping.
Twee tweepersoons-tentjes, bij elkaar waren we een tientje kwijt.
Met prima douches ( oké, het water was wat koud), en toiletten, meer heb je toch niet nodig voor een nachtje?
De onbeschrijflijke lol die oudste zoon en dochter samen hadden was wel heel wat meer waard! Wat fijn als kinderen het zo goed samen kunnen vinden ( en geloof me dat is niet altijd zo geweest).
Alleen daarom was dit een gouden minitrip.

 De tweede dag was voor de lange wandeling. Door manlief op internet gevonden. Een paar kilometer verder was de start. Prachtig. Al moet ik zeggen dat wandelroutes in Engeland een stuk beter staan aangegeven, maar het is ( uiteindelijk) gelukt.
Om daarna toch nog even de plaatselijke kringloopwinkel te bezoeken ( die was de eerste dag dicht) , ik kon het toch niet laten. Jammer dat we geen bestelbusje bij hadden. Dochterlief vond een prachtige spiegel en een schitterend kastje, maar ja dat kregen we helaas niet mee.



 Zomaar een kleine mini-vakantie in Frankrijk. Met stokbrood en camembert, bij het ontbijt, en ook nog croissantjes met roomboter en aardbeienjam. Alles vers opgehaald nog voor het ontbijt bij het plaatselijke bakkertje. Hoe goed kan een mens het hebben! 

Thuisgekomen nog vroeg genoeg om buiten nog wat te gaan breien. Wat oude tijdschriften op tafel voor dochterlief, die inmiddels bruist van de kamer ideeën.

Als je ( wegens lange benen van oudste) toch achterin de auto zit, kun je lekker gaan zitten breien. En zo is het vestje ineens bijna af!
Misschien eens zoeken voor korte breinaalden nr. 3,5.
Dan kan ik vaker in de auto breien ( bijvoorbeeld straks op vakantie) zonder manlief te hinderen.

  Tot slot nog een foto van de prachtige bos bloemen die ik van mijn nichtje kreeg. Zomaar uit haar eigen tuin.
Mooier dan dit kan toch haast niet?

Of ik een boffer ben?
Je zou het haast zeggen!

Geniet van alle moois om je heen!
groetjes, Franca.


 

donderdag 3 juli 2014

een heerlijke dag, met een mooi (electra) draadjes randje


We mochten het nog een keertje, een vlag uit hangen!
Deze keer voor onze jongste, die eindelijk ook te horen kreeg dat hij geslaagd was.

Als hij zijn rugzak niet kan missen ( omdat hij die dagelijks gebruikt), dan hangen we er toch gewoon elektriciteitsdraad aan.
Hij behaalde tenslotte niet voor niks het diploma voor elektricien! Al is het eigenlijk Mechatronica, waar hij voor slaagde.
  Die ene chocoladebol staat er gewoon voor de sier.
Tja, je kunt het maar druk hebben.
Te druk voor chocoladebollen, eerst werken, dan zwemmen ,eten ( nu direct na het eten dan, nou jongen da's ons iets te snel en te veel), duizend leuke dingen te doen met zo'n mooi weer en lekker veel vrije tijd.
Oké morgenvroeg dan, maar dan echt. Ehh... ik hou er niet zo van dat iets vast staat! Nou goed voor de chocoladebol dan. Je zou het toch zo druk hebben....




Wie het ook druk heeft...dochterlief. Ze heeft een kamer gevonden in Rotterdam, en nu verzameld ze spulletjes om die kamer heel mooi in te richten. Zoals twee stoeltjes van de kringloop.
 
En...het kastje wat de vader van de opa van mijn man ( volg je nog), kocht in 1898 ter gelegenheid van zijn huwelijk.
Het is een van de weinige dingen die gespaard bleven bij de brand in 1942.
Wij gebruikte het voor onze babykamer destijds ( en verfden het politieautoblauw,met de enige verf die we konden vinden op waterbasis toen).
Zijn naam staat nog steeds in het laatje.
Het kastje mag best een ander kleurtje krijgen, maar de tekst a.u.b. laten staan!
Wat een heerlijke dag.
Zelfs de koeien zochten de schaduw op ( ik helaas ook, heb sinds een week of vier ineens een zonneallergie ).
 Twee "nieuwe" jurkjes , uit de kringloopwinkel in Frankrijk.
Het is even snijden...



maar dan heb je ook een flink gevuld groente-soepje .



Goed spul met warm weer.
En dat Frankrijkverhaal?
Dat doe ik morgen wel.
Dit was wel genoeg voor vandaag!
Ik ga nog even door genieten van deze zalige zomeravond.

Fijne geniet-zomer-avond!
groetjes, Franca.

woensdag 25 juni 2014

geslaagd

Er was een Vrijdagochtend dat ik mijn dochter even wegbracht met de auto.
Zoveel spulletjes is iets te veel voor de bus.
Wat er allemaal in de tassen zat?
Alles voor de modeshow, met inbegrip van schoenen voor alle zes de modellen en eten en drinken voor de hele dag.
Pastasalade ( met veel dingen nog apart, zodat alles langer vers blijft). Veel fruit ( aardbeien uit eigen tuin en een paar bakjes kersen en heel veel appeltjes), en veel snoeperij zoals gedroogd fruit en grote flessen water met een smaakje.
Helaas geen foto's van de show.
Ik zal  er een paar aan dochterlief vragen, als jullie dat leuk vinden.
Alleen het bloemetje wat ze in ontvangst mocht nemen, en voor ons een stralende dochter.
Nog even na kletsen thuis, met zijn tienen die naar haar show geweest zijn. Dochterlief die vertelde van achter de coulissen, wij zagen de show van de andere kant ( al had ze ook het een en ander kunnen zien op het scherm achter). Zelfs de broers hadden goed opgelet en konden nog hele stukken van elke collectie vertellen!
Leuk! Trots! Op dochterlief en ook op haar broers, wat heb ik genoten van de gezelligheid achteraf. De modeshow zelf was spannend en prachtig!
Daarna moest ze nog een paar dagen wachten voor het verlossende telefoontje kwam. Geslaagd!
Grote broer hielp wel even mee met de vlag op ( of is het uit) hangen.

Bij de vlag een jurkje. Niet uit de officiële collectie, wel een extra kledingstuk voor de modeshow.



 Ook deze jas is een extra kledingstuk. Ze probeerde even uit wat ze met de diploma-uitreiking zal gaan dragen.
Wat ze ook gaat kiezen, ik ben trots op haar!
Gefeliciteerd dochterlief, met weer een stap in je mode carrière, en een stukje richting je toekomstdroom!

groetjes, Franca.

dinsdag 17 juni 2014

van fijne en minder fijne dingen

Hoe blij kun je zijn met een paar oude kiekjes?
Heel blij kan ik je zeggen.
Mijn neef groeide bij ons thuis op. Zijn ouders hadden vijf kinderen in vier jaar , waarvan een geestelijk gehandicapt en een met lichamelijke problemen ( die gelukkig later goed kwamen).
Omdat mijn ouders zijn peetouders waren ( en toen zelf nog geen kinderen hadden) vingen ze de oudste op.
Daardoor heb ik z'n fijne band met mijn neef.

 
Vind ik bij een zus van mijn moeder , twee oude kiekjes van mijn neef met mijn ouders. De eerst foto's van hen samen. Foto's geleend, naar de fotograaf gebracht ( om in te scannen en iets groter af te drukken) en zie hier .Morgen ga ik ze brengen. Ik wil dat gezicht wel eens zien! En dat het gekke foto's zijn? Vind ik juist zo leuk.


En op de achtergrond ligt mijn certificaat, eindelijk.
De E-learning van de borstvoeding liep voor geen meter, maar uiteindelijk is het toch goed gekomen ( moest voor December 2013 ingeleverd/verstuurd zijn).





Aardbeien uit eigen moestuin.
Je zou toch drie lampenkapjes voor drie euro vinden in de kringloop, die precies zijn waar manlief naar vroeg ( voor in de pipowagen).
Stiekem gluren in de kas van oudste, wat komt er allemaal nog in de tuin?





Onderwerp van de laatste E-learning en praktische bijscholing: shaken baby syndroom . Schokkende cijfers.
Elk jaar belanden er 25 tot 40 baby's in het ziekenhuis ( waarvan er vier overlijden) omdat er met ze geschud is.
Onvoorstelbaar? Ja en toch/dus is voorlichting hard nodig.

De oplossing is zo simpel: als je het echt niet meer aan kunt wanneer je baby heel erg veel huilt: leg hem/haar veilig weg ( bij.v. in zijn/haar bedje), neem even afstand en bel iemand die je even kan bijstaan ( zoals een buurvrouw of je moeder). Maar schud nooit met je baby!
Zou het komen omdat mensen vaak veel verder van hun familie vandaan wonen?
Of is het alles perfect willen doen een oorzaak?
Hoe dan ook: elk kindje wat we door deze voorlichting kunnen redden is fantastisch!

Als je interesse in het onderwerp hebt, het programma Nieuwsuur heeft er een idem over gehad:
http://nieuwsuur.nl/onderwerp/219307-voorlichtingsfilm-tegen-babyschudden.html   
Daar is ook een gedeelte van het voorlichtingsfilmpje te zien.

De kralenkaartjes die ik van mijn petekindjes voor mijn verjaardag kreeg, hebben een plekje aan de tak gevonden.
Wat als je een paar leuke oude foto's vind,en ze niet zomaar neer wilt zetten ( daar beschadigen ze altijd zo van).
Dan neem je een jampot en een mayopot, en kijk hier wat gezellig.

En verder?
Heb ik de eer iets te eten te mogen maken voor de modellen van dochters modeshow. Waarschijnlijk niet te zwaar ( ze hebben niet voor niets maatje 32) maar wel lekker, iemand een idee?

Komt dochterlief zo terug uit Enschede waar ze ging kijken bij de modeshow van haar voormalige huisgenootje ( stage Amsterdam).
Ben benieuwd naar de foto's !
Nu snel aan de slag, straks ook nog een verjaardag en nog veel te doen in huis. Fijne drukte!

groetjes, Franca.