Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

vrijdag 18 april 2014

van gezond eten, boffen in meervoud en een gevulde kip

Gezond kan best lekker zijn.
Zoals dit recept laat zien.
Mijn versie.
Als je het dan ook nog buiten op kunt eten...

Met dit uitzicht ( mijn eigen man hoor), heb je niks te klagen!
Iets wat Poespoes vast wil beamen ( die lag "onder" het bordje).
 Boffen.
Met dochterlief naar de stad fietsen, bij de kringloop binnen waaien, en dit aantreffen. Zie je het prijsje van de dunne vegetariër ? Ik ben overigens zeker geen dunne vegetariër.
  Dat heeft natuurlijk een reden.
Het is namelijk allemaal zo lekker!
Als je " lunchtaartjes met ei" gaat eten, is dat echt gezond, maar dan neem je er al snel een paar extra, en dan...
De dag er op was het nog lekker, ( en fijn eten in de veranda).
 En de dag er na met lunchtijd....
Of ik nog iets anders deed dan eten?
We werkten hard en "maakte" een verrassing voor hele harde ( en lieve) werkers.
Ik deed nogal wat wasjes. Deze is van hier, vandaag is voor Opa en Oma ( oma's kast bleek nogal wat terughangers te bevatten, nu wassen we alles maar even uit).

Gevulde kip!
Het kip-schaaltje van vorig jaar, opnieuw gevuld.
Geen brocante voorjaarsfair voor mij, of rommelmarkt of Paasmarkt.
Een witte gevulde kip, mooi , simpel en genoeg!

En verder?
Maakte ik brood van onverwachte ingrediënten, bracht de postbode een super kookboek waar ik mezelf mee verwende, kwamen de kinderen uit het dorp zingen aan de deur ( Poaseieromgang heet dat hier),maakte ik ( heel snel even) een soort voorjaarskrans voor op de deur, met spulletjes die in huis waren plus groen uit de tuin, maar dat is wat veel voor nu, de volgende keer laat ik daar wel wat van zien.

Fijne zaterdag, groetjes, Franca.

zaterdag 12 april 2014

van koken, ontroering, dankbaarheid en hectiek

Wat er ook allemaal gebeurt in een mensenleven, gegeten moet er worden.
En dat is fijn. Voor mij dan. Omdat koken voor mij de ultieme ontspanning is.
Omdat we dan na zo'n dag vol hectiek, weer gewoon met z'n allen aan tafel zitten, met een maaltijd die misschien de ene keer iets beter uit pakt dan de andere, maar die vult en vol goede dingen zit. Praten we samen de dag nog eens door, en verwonderen ons vaak, dat het toch allemaal weer gelukt is.
Dit was een heel hectische week.
Wat ik ook aan de kook en eet foto's kon merken. Ik telde er maar liefst 26, dat zal ik jullie niet aan doen.
Tenminste niet in een keer. Dit was de courgettegratin met walnotenkorst.
Machtig.
Fijn dat dit vooraf klaar te maken is, en met een salade erbij staat er  's avonds na een drukke dag toch snel iets lekkers op tafel.
 De eerste rabarber uit de tuin.
Waar snel een lekker rabarber-kruimeltaart van gemaakt is.

De rabarber-bloem staat intussen ( op advies van Annemiek, in haar boek, de eerlijke moestuin) binnen te bloeien. Grappig. Geen " echte" bloemen nodig, en zo mooi.
We hadden wat extra's verdient vind ik. Ik ben zo trots op dat fijne stel van ons.
Oma is thuis, maar heeft nog extra zorg en hulp nodig, voor Opa ( die altijd zo vrij als een vogel geweest is, zoals hij zelf zegt) valt dat niet mee.
Gewend als hij is om voor het minste of geringste op pad te gaan, in de auto en weg, voelt hij zich nu erg gebonden.
Een hele verandering als je al zo oud bent.
Wat niet altijd fijn uitpakt ten opzichte van Oma.

Nu had hij zelf deze week ook een ingreep nodig in het ziekenhuis, en wilde ik dezelfde dag naar een uitvaart van de vader van een lieve vriendin.
Oudste en dochterlief ( gelukkig beide thuis die dag) hebben mee ingesprongen. Brachten Opa naar het ziekenhuis, deden netjes de intake mee, wachtte tot Opa in zijn bed lag en iets rustiger was voor ze weer gingen.

Thuis namen ze daarna de zorg voor Oma over, maakte maaltijden klaar en gaven medicijnen en zorg.
Na de middag ( en de dag erna) had manlief vrij genomen om de zorg over te nemen, en s' avonds hielp jongste mee met Oma.
Kanjers waar ik trots op ben, op allemaal!


Ontroert was ik door de vriendin, die ( samen met haar broer en moeder natuurlijk) de uitvaart van haar vader zo mooi en netjes geregeld had, die een heel lief woordje deed op de begraafplaats, en die ook nog even naar me toe kwam bij de koffietafel om even te praten en me te bedanken voor mijn komst, alsof dat niet heel normaal was.

Ik weet dan echt even niet wat te zeggen, dan hier maar: J Je bent een kanjer, ik wens je veel sterkte met dit gemis ,van die hele lieve man die je vader mocht zijn. Een man die rustig, vriendelijk en een groot natuurliefhebber was, een fijn mens, het was een eer om deze dag met jullie te mogen delen.

En dan iets heel anders, de moestuin.
Of in dit geval: de voorbereiding.
Oudste maakte een prachtige zaaibak op poten. Waar de zaadjes onder plexiglas alvast kunnen starten, voor ze de moestuin in gaan.
En ons minimoestuintje waar o.a. de radijsjes al aardig hun best doen.

En verder: werkt ik ook nog "gewoon", moest ik in alle haast ( gelukkig samen met oudste) het "oude" bed van Oma afbreken en opruimen , omdat het hoog/laag bed natuurlijk net geleverd werd toen manlief met Opa terug naar het ziekenhuis was voor controle  ( en ze niet gebeld hadden dat ze die dag zouden komen).

Deed ik Opa's boodschappenrondje  ( naar voor mijn gevoel honderd adresjes voor een handje vol boodschappen, prima als je alle tijd hebt maar ja...), vonden we ook de brief die Oma vanuit het ziekenhuis mee gekregen had, ( was toch fijn geweest als we een paar zaken iets eerder geweten hadden).

En rommelde ik tussen verpleging en verzorging door met wasjes, afwasjes, hier en daar wat schoonmaken en opruimen, ruimde mijn eigen kledingkast op ( omdat ik gewoon niks meer in de kast kon krijgen zonder dat er iets om viel), en ging ook thuis het huishouden gewoon door.
Ik zei het al: een hectische week !
Nu is het weekend, is Opa weer thuis ( nog met katheter, en extra zorg), kan Oma s' nachts niet meer uit bed ( en dus ook niet vallen) en kunnen we ook weer een hele nacht door slapen ( of zo). En hebben we even vrij.
Rust!
Geniet van jullie weekend en van elkaar !
groetjes, Franca. 

donderdag 3 april 2014

geluk is......

Zulke mooie bloesem vanuit je voorkamertje kunnen zien.
"Zonnige koffie" drinken, aan de eetkamer-tafel.
Een vroege roos, bij de achterdeur.
Hier en daar stukjes van dochters eindexamen-projecten tegen komen.
Een heel lief handwerk-pakket cadeau krijgen.
Een gezonder cake recept vinden ( geen verse aardbeien in huis, dan maar met een pakje diepvriesfruit).
Wat verrassend lekker blijkt te zijn.
Een eenvoudig vegetarisch (Indiaase curry) recept maken .
Waar zelfs oudste ( absoluut geen vega liefhebber) van smult.
Op twee totaal verschillende plaatsen , twee leuke kannetjes vinden ( brocantemarkt en kringloopwinkel) en nu voor een totaal van 7 euro twee leuke kannetjes in huis hebben ( 5 euro voor de grote op de brocantemarkt, 2 voor de kleine in de kringloopwinkel).
Zal ik het kleedje zo toch maar even strijken..., maar wat fijn zon en bloemen in huis ( en twee paashazen uit de kringloopwinkel).
Geen toonzaal ( bepaald niet), maar wel mijn eigen fijne thuis ( met heerlijke voorjaarsbloemen uit de tuin).

Je dochter die de plantjes die ze voor haar verjaardag kreeg in de veranda laat staan ( zodat iedereen er van kan genieten) en ook nog een leuk jurkje voor je vind in de kringloopwinkel.
Twee extra vrije dagen krijgen ( niet gebeld worden) en dan lekker gordijnen en ramen kunnen wassen , met dit mooie weer.

Maar vooral:

Omdat Oma na ruim een week weer uit het ziekenhuis is gekomen.
Dat ze in niet al te beste conditie ( per ambulance) daar heen gebracht is, en vandaag weer heel gezellig met me kon kletsen.
Dat ze eindelijk ( bijna verplicht door het ziekenhuis, dat wel) hulp hebben aanvaard, bij de verzorging van Oma.
Dat Opa vandaag zelf de thuiszorg organisatie heeft gebeld voor goede maaltijden .
Dat wij ( manlief en ik ) afgelopen weekend grote schoonmaak hebben gehouden in hun huisje, zodat ze er nu weer fris en netjes bij zitten.

Geen foto, maar heel veel geluk!
En daar mag je soms best even bij stil staan!

groetjes en geniet van het fijne zonnetje,
          Franca.

zondag 23 maart 2014

van taart, feest , mooie dagen en wat zorg

Het "oude" huis genootje van dochterlief kwam logeren. Bracht een totaal over de top cake mee ( waar iedereen van smulde) en was in lichte shock over de plaats waar we wonen.
Geen winkels?
Geen stad binnen 10 kilometer omtrek?
Wat doen jullie dan s'avonds?
Ze moest er niet aan denken om hier te wonen.
Grappig.
Hoe verschillend een woon beleving kan zijn.
Dochterlief was ( toen ze daar laatst logeerde) onder de indruk hoe je met zoveel in zo'n kleine ruimte kan wonen, en hoe druk en rumoerig de stad ( waar ze midden in wonen) is, ook s' avonds laat!
Dochterlief had een spannende tijd.
Met goed resultaat!
Aangenomen op de school waar ze graag heen wilde!
Kei-goed bezig die dame!
  Maakte ik gebruik van het prachtige weer, om grote schoonmaak te houden in de veranda.
 Leuk karweitje met een fijn resultaat.
Vierde dochterlief haar 21ste verjaardag ( met een mooi marktplaats-cadeau).
Van harte verdiend!


Met taart.
Door manlief gemaakt en gebakken.
Omdat ik druk aan het werk was.
In een heerlijk gezinnetje, waar ik anderhalf jaar geleden ook al eens mocht gaan kramen.
Ze hadden me aangevraagd, maar daar kan zelden gehoor aan gegeven worden. Dit keer lukte het.
Een feestje zo'n week!
Wat mooi om het kleine meiske terug te zien wat anderhalf jaar geleden in hetzelfde wiegje lag.
Hoe goed om te zien, zo'n lieverdje die me uit zwaaide met heeel veel kushandjes, de hele dag de oren van je hoofd kletst , stralend kan lachen en heel goed duidelijk kan maken wat ze wil ( lopen, aan de hand, liefst de hele dag). Ik zei het al: een feestje!
Een minikastje geverfd in de kleur die ik al heel lang in huis heb.
Bedoeld voor de boekenkast, maar ik durf niet goed.
Dus eerst een mini-versie om uit te proberen.
Heb er maar een tijdelijk paas-kastje van gemaakt.
De bloemen zijn even van de eettafel weg gezet, wegens de visite.
En dan ontstaat er zomaar een mooi plaatje.
Nog een plaatje daags na de verjaardag.
Een lief briefje van mijn petekindje ( voor dochters verjaardag), en bloemen zaadjes uit de Genoeg. Samen met het zonnetje, opnieuw een plaatje.
Vandaag.
Super simpele pot.
Door manlief gemaakt.
Op mijn verzoek, geen moeilijk gedoe na de verjaardag  en de zorg met/rond/over oma.

We ( manlief en ik) gingen even naar een rommelmarkt en daarna een stuk lopen op de hei.
Thuisgekomen bleek oma gevallen te zijn.
Opgeraapt door beide ( schatten van) zonen.
Dochterlief controleerde, en vond het wat wazig, waarschijnlijk weer een Tia.
We zijn  er niet gerust op.
Afgelopen week vierde ze haar 84ste verjaardag.
Dan mag je niet klagen.
Doen we ook niet!
Maar we willen heel graag nog wat langer van haar gezelschap genieten.
Laten we er maar het beste van hopen.

En verder...
Komen er binnenkort echt weer foto's van de pipowagen op het blog.
Is manlief daar heel hard aan het werk, en ontstaat er een prachtige minibadkamer.
Is de aanvraag gedaan ( nu maar duimen).

Ben ik een hele week vrij, en ga proberen daar echt van te genieten.

Wil ik iedereen nog een keertje heel hartelijk bedanken voor jullie lieve reacties! Ik ben er van onder de indruk!

lieve groetjes, Franca.