Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

woensdag 4 mei 2016

van boffen en buiten


 Je gaat als uitje met je collega/vriendin naar een grote rommelmarkt.
Maar ja, thuis ben je aan het opruimen en weggooien dus loop je zowat overal voorbij.
Leuk, maar even niet.
En dan ligt daar een tijdschrift.
Een tijdschrift?
Heb je die niet net met stapels het huis uit gewerkt?
Je maar deze....
Voor 1 euro...
Oké, die doe ik.
Het tijdschrift is namelijk nog compleet.
Compleet met 16! miniposters.
Met de leukste spreuken.

Geschreven als op een krijtbord.
Vorig jaar helemaal in.
Toen heb ik er nog over gedacht om er een cursus van te gaan volgen.
Tegen Sinterklaas zag ik zelfs er zelfs een prachtig ( Engelstalig ) boek van liggen in de boekhandel.
Maar met een wel erg pittig prijs.
En of ik het echt zou gaan doen...
Niet gekocht dus.
Ik had al gezien dat je de betreffende Flow bij kon bestellen, maar ja, met verzendkosten...
Zo per se  hoefde het nou ook niet. 
En nu heb ik het blad in perfecte staat voor 1 euro.
Hoezo boffen.

Met zelfs nog een leuk artikel van juffrouw Jo ( hoe zou het daar intussen mee gaan, zou ze nog zo leven).
Met een ( of meer) van de posters ga ik iets doen.
Ik hoop het deze week nog te kunnen laten zien.

En wat ik verder kocht?
Een boek ( ja , ik weet het maar ja, ook 1 euro en leuk), twee kussenslopen van Plint ( voor dochterlief, die had er een van ons gekregen toen ze slaagde voor de middelbare school, maar die was inmiddels helemaal versleten).

Deze:
http://www.plint.nl/plint/kussenslopen/poezie-om-te-kussen/antwoord-van-papa-en-mama/

En een zelfgebreide sjaal, meer als genoeg sjaals, ik was er al aan voorbij gelopen, maar toen zelfs mijn vriendin zei dat die sjaal mijn naam riep, kon ik het toch niet laten ( opnieuw 1 euro).
Best bescheiden toch?
Een fijn uitje, gezellig bijgekletst, veel gezien, weinig gekocht ( voor vijf euro in totaal).
Een fijne dag.
Vanuit het keukenraam: de koeien weer buiten!
Omdat het hek open staat, kunnen ze ook naar de andere kant van het huis.
Was buiten drogen en de koeien in de wei, veel beter kan het niet worden.
En nieuwsgierig dat die beesten zijn!
Nou gebeurd er ook van alles op het dak...
Onze jongste heeft ineens een balkon, bij zijn dakkapel ( wel met een heel erg hoog  jippie jippie jee karakter, volgens manlief).
De dakkapel is nodig aan een revisie toe.
En als je toch zo hoog staat....
Kun je wel een paar mooie foto's maken!
Het is toch gewoon een plaatje.
Dat die gemeente toch eens opschiet.
Zodat we ( netjes met vergunning) aan het verhuren kunnen.
De vraag komt er steeds vaker, mensen die langskomen, bellen en mailen.
Maar we moeten toch echt wachten op de toestemming.
We duimen er maar voor.

En nu?
Wassen ( en weer lekker buiten drogen), opruimen, verven en nog wat bezoekjes doen ( nooit een straf), de dag komt wel vol.

Eten houden we maar makkelijk.
Gisteren aten we :  http://www.keukenliefde.nl/pasta-met-boursin-spinazie-en-kip/
Al verving ik voor mijn bordje, de kip door heerlijk gebakken Champions.
Lekker makkelijk en snel.

Zodat ik vroeg op de avond richting een mooie uitspanning bij het bos kon gaan.
Waar mijn collega's al stonden te wachten .
Met bijna het hele team een paar uur lopen en koffie bij een collega thuis.
Flink gewandeld en helemaal bijgekletst.

Vandaag nog geen plannen voor het eten, we zien wel, dat is het fijne aan lekker vrije dagen.

Samen genieten van de simpele dingen, een mens kan maar boffen!

groetjes, Franca.

maandag 2 mei 2016

voor de boekenmarkt

Genoeg voor vandaag.
Nu een wijntje, een lekkere maaltijd en rust.
Morgen verder.

groetjes, Franca.

zondag 1 mei 2016

opruimen en weggooien

Er kwam een mailtje binnen om goede raad.
Omdat ik zo aan het opruimen ben.....
Het antwoord?
Het werd een lang verhaal, misschien hebben jullie er ook nog wat aan....


Hoi ........,

Ik een opruim- maar vooral weggooivirtuoos?
Dat is wel een goeie grap!

Manlief is hier de meester weg gooier.
Ik weet ook zeker dat er hier heel veel is weggedaan, waar ik niks van wist.
Soms vraag ik aan hem : "waar is dat en dat...gebleven?".
O, weet ik zo niet ,is het standaard antwoord.
En dan weet ik het wel.
Weg!

Niks om boos over te worden hoor, achteraf blijkt altijd dat ik het dan gewoon niet gebruik of dat het makkelijk te vervangen is.

Je leeft je leven en langzamerhand word het voller en voller in huis.
Gek op lezen, op tijdschriften en op handwerken, zijn dingen die heel snel een huis voller kunnen maken.

En dan besluit je op een dag om de oude videobanden over te zetten op dvd's ( omdat je toch geen stap kunt zetten met een pijnlijke enkel).
Video's van de jeugd van onze kinderen.
Vol verbazing bekijk je de video, was het hier toen zo leeg?
En zo netjes?
En zo overzichtelijk?

De stap om dan op gaan te ruimen is logisch, maar voor mij niet makkelijk.
Ooit echte armoede meegemaakt, en mijn moeder en ik konden samen echt overal nog iets van maken.
En dus lagen hier leuke dekbedovertrekken, mooie lapjes, boeken vol patronen en leuke ideeën.
Om niet te spreken van herinneringen aan de kindertijd van onze jongelui,herinneringen van mijn ouders ( en nog de dozen vol spullen die naar zolder waren gegaan, omdat ik het toen nog niet aan kon om iets echt uit te zoeken).
En boeken, boeken, boeken.

Waar begin je dan?
Bij iets wat je het gemakkelijkste weg kan doen!
Jaja....
Ik ben begonnen in mijn kledingkast(ten), makkelijk omdat Dochterlief vertelde oude truien nodig te hebben voor een project.
Kasten uitgezocht!

Weg ging:
- wat te jeugdig voor me was en waar ik me niet meer in op mijn gemak voelde, zoals korte rokjes ( nu zelfs niet meer met dikke panty's).
- truien die ik niet mooi meer vond ( en toch vaak droeg omdat ze warm waren of zo).
- spijkerbroeken die te jaren tachtig waren ( uitleg overbodig).
- kleding die verwassen was.
- en...kleding die bewaard was omdat ik er misschien ooit wel weer in zou passen...

Na de eerst ronde had ik al een zak of drie , vier.
Na de tweede ronde ( een paar weken later) nog twee!

Over: een overzichtelijke kast, waarin alleen nog kleding die ik echt draag.
Schone was is zo weggelegd, schone kleding in één keer te pakken.
Heerlijk!

En toen...
Had Manlief het over die kast naast de badkamer...
Waar ik "gewoon "steeds de spullen in zette, die ik beneden over had.
Dus, ik ruimde mijn huiskamer op en er ging weer een doos naar zolder ( het was toch nog goed, waarom zou ik het weggooien).

Die ruimte moest leeg, en dus ging doos voor doos naar beneden.
Het ging over handwerkmateriaal,tijdschriften en boeken ( en natuurlijk nog wat los decoratie spul).
Moeilijk!
Eerst wilde ik alle "mooie" tijdschriften bewaren.
Zoals woontijdschriften.
Ik ben er mee buiten gaan zitten en heb de tijdschriften eens doorgebladerd.
Daarna besloot ik dat ik geen ideeën wilde bewaren voor een verbouwing, dat zien we dan wel weer.
En toen ging het hard!
Alle tijdschriften konden zowat weg!

Die ruimte is leeg!
Hoera!

Maar er is nog meer.
Vandaag ruim ik een kastje met boeken in de huiskamer op.
Heb ik die boeken nodig?
Nee.
Maar het zijn de boeken die ik las en waar ik goede raad tijdens de opvoeding van de kinderen...
Ja en?
Moet je ze nog opvoeden?
Nee.
Nou, maak er dan een ander blij mee.

Vanmiddag staan er weer een paar dozen klaar met boeken voor de boekenmarkt.
Met pijn in het hart, dat wel.
Maar ik weet dat als de dozen de deur uit zijn het goed is!

En ook dat het helemaal niet moeilijk is om aan boeken te komen.
Kringloopwinkel, rommelmarkten.
Vaak nog heel nieuwe titels.
En het opgeruimde, lege is zo fijn!

Wat mij steeds het beste helpt om op te ruimen ( en waarschijnlijk en enige wat ik je had hoeven sturen), is het volgende verhaal.

Mijn ouders gingen naar het bejaardenhuis verhuizen.
Ze woonde in een huis met drie verdiepingen en hadden heel erg veel spullen ( waar mijn moeder altijd ongelooflijk zuinig op was geweest).
Ze kochten twee op maat gemaakte sta op stoelen ( de zithoek).
Een klein tafeltje met twee mooie stoeltjes met armleuningen ( de eethoek).
Lieten de mooie huiskamergordijnen vermaken voor de ramen van het bejaardenhuis.
Een mooie kast mocht mee, en hun ( nog vrij nieuwe) bed ,van alle gemakken voorzien, speciaal voor ouderen ( waar nu opa nog in slaapt, over kwaliteit gesproken).

Wat moet ik doen met de rest vroeg ik haar.
Al stook je het op, zei ze.
Destijds was ik verbijstert.
Nu snap ik het!

Je leeft, spullen stapelen zich op en je bewaard maar.
Maar het is ballast!
Fijn leven is leven met wat je echt nodig hebt, de rest is te veel, niet fijn.

Dit verhaal maakt voor mij weggooien makkelijker.
En wat er daarna mee moet?
Al stook je het op!

Kijk je kunt uit sorteren voor een kringloopwinkel, of iets weggeven.
Maar zoals ik al zei: onze kinderen vinden het echt allemaal troep!
Daar hoef ik het niet voor te bewaren.
En die opvoedingsboeken raken langzamerhand ook uit de tijd.
Nu komen ze bij de boekenmarkt, en komt er misschien nog iemand die er iets mee kan doen.

Soms moet je gewoon je ogen dicht doen en weggooien.
Als je blijft zoeken naar een nieuwe eigenaar van de spullen dan kost dat zoveel kruim, dan red je het niet met opruimen!
Goeie spullen weggooien doet pijn.
Maar lekker veel ruimte is daarentegen zo heerlijk.

Beloof jezelf een beperkte ruimte waar spullen voor de kringloopwinkel mogen staan, de rest gaat direct weg. Die spullen moeten binnen een week in de kringloopwinkel zijn, anders gaan ze alsnog de kliko ( of hier aanhangwagen) in!
Gek genoeg gaat opruimen al doende steeds makkelijker.

En als je echt even vast zit, de ultieme tip: kijk even op de computer naar het programma van Lieke van Lexmond: mijn leven in puin.
Daar zie je wat er gebeurd als je te veel bewaard, je leven komt vast te zitten, geen beweging meer in te krijgen.
Weggooien van ( ook nog prima) spullen is dan ineens veel makkelijker!

Sorry dat het wel een erg lang verhaal geworden is, maar weet je, het is een onderwerp wat me aan het hart gaat.
Je wil soms vasthouden, aan de goede tijden en de mooie herinneringen.
Maar die zitten niet in spullen!
Je leeft nu!
En met te veel spullen is er minder tijd voor de leuke dingen van nu.
Dan denk je later daar weer met heimwee aan terug, maar voorbij is voorbij.
Je kunt alleen maar het beste maken van vandaag!
Dan kun je later fijn terugkijken!

Zet 'm op!


 lieve groetjes, Franca.




vrijdag 29 april 2016

hoera voor manlief en lekker eten voor het kraamgezin

Je zou maar uit je werk komen en dit op tafel aan treffen.
Hoe goed heb je het dan?
Een grote schaal lasagne voor de mannen en een minischaaltje courgette lasagne voor mij ( met extra Italiaanse groente i.p.v. de aangegeven roze pepertjes gelukkig).
Eerder deze week trof ik hutspot ( of zoals wij dat hier zeggen wortelstamp) en zelfs zelfgemaakte verse aspergesoep.
En dat van de man die de eerste vijf jaar van ons huwelijk alleen gebakken aardappeltjes met sla en een gehaktbal wilde eten....
Het kan verkeren ( gelukkig).
Of hij ook nog iets anders deed als koken?
Nou en of.
Hij maakte zelf nieuwe ramen voor onze slaapkamer.
Plaatste stukken dakgoot en platenbakken aan de pipowagen ( gemaakt van oude kas dakgoten).
En plaatste viooltjes in bakken bij het tuinhekje ( is de hele pipowagen zo geen plaatje).
Elke dag als ik thuis kom uit mijn werk is het weer een stukje netter en mooier.
Stukje tuinpad en stukje boomgaard ( hoe chic klinkt dat).
Is het stookhout plekje helemaal netjes ( al het hout uit eigen tuin).
Om van daar uit tegen de veranda aan te kijken.
Of tegen onze hele tuin.
Het is toch gewoon een stukje paradijs ?
De beginnende boomgaard.
Zelf deed ik geen biet aan de tuin dit jaar ( hopelijk vanaf nu wel weer), manlief heeft alles nu weer op de rit.
Fijn hoor zoveel ruimte, maar voor veel mensen niet te begrijpen hoeveel tijd en energie er in gaat.
Intussen maakte ik een nieuwe recepten map voor in het gezin.
Met voor jullie even het recept van de courgette lasagne.
Probeerde ik meteen een paar recepten uit.
Zoals :
http://www.keukenliefde.nl/mieks-special-mac-cheese-hawai/
Waar ik lang bleef hangen bij de site www.keukenliefde.nl.
Wat een heerlijke site!
Daar ga ik nog meer van maken.

Het recept vond ik iets minder geschikt voor in een gezin ( best nog even bezig met saus en zo).

Het andere ( voorste schaaltje) daarentegen wel!
 http://www.lekkerensimpel.com/ravioli-ovenschotel-met-mascarpone/

Omdat het snel en simpel is ( zoals de site beloofd) en ook geschikt om achter te laten zodat de kraamheer het snel kan maken.

Het leuke van de mac-cheese-hawai- schotel was, dat ik die samen met jongste gemaakt heb.
Net als het toetje.
Altijd leuk, samen koken met een van de kinderen.
Een prima kans ook om ze weer een recept te leren maken.
Weer een stukje zelfstandigheid ( al kunnen ze dat ook heel goed van een ander leren hoor, kijk maar naar manlief).
Het toetje bewaarde ik voor de avond.
Na die flinke schotel was dit iets teveel van het goede.

En verder: werkte ik in een heel leuk gezinnetje.
Met een totaal ander leven als het onze ( eigen zaak, kraamvrouw werkte tot de dag voor de bevalling en ging de dag nadat ik uit het gezin ging weer volop aan de slag), maar wat een lieve mensen.
De derde dag startte ik en was er nog geen druppel borstvoeding en de baby meer dan 7 % afgevallen.
Door de super inzet van de moeder ( en vader), sloot ik af met een baby boven geboortegewicht en volledig aan de borstvoeding.
Met duizend tips ( omdat ik zeker wist dat mama geen dag zou wachten als ik weg was en direct zou gaan werken), verliet ik het gezinnetje.
 Los laten Franca, het komt wel goed hier.
Op naar de klus vakantie!

groetjes, Franca.


maandag 25 april 2016

een beetje vals gespeeld

Het moet nog een tijdje staan, mijn nieuwe schoonmaakmiddel.
Natuurlijk kon ik het niet laten om al even te "snuffen".
Het ruikt heerlijk fris.

En achter de fles....
De beloofde foto van de droomzolder.
Kijk nou kan ik wel blijven dromen, maar die zolder gaat ( heel waarschijnlijk) voorlopig nog niet zo worden.
En we leven nu!
Dus heb ik een klein beetje vals gespeeld...
Ik bleef toch een beetje zitten met die dozen vol boeken op zolder.
Daar komt ( voorlopig) nog geen kast.
Maar om die mooie boeken nou zomaar in dozen te laten zitten, dan doe je er tenslotte ook niks mee....
Als je dan over een week of twee jarig bent....en het bijna Moederdag is....en op marktplaats staat precies wat je zoekt.
Twee dorpen verderop, voor een heel klein prijsje ( oké nog wel 150 euro).
Tja, dan zit manlief samen met jongste zo in de auto.
En staat er de volgende dag een hele fijne boekenkast in de gang.
Die echt gebruikt is in een boekwinkel.
Vandaar een vak waar levenskunst boven staat en een vak met klassiekers en zelfs een met filosofie.
Net niet op de foto zie ik nu, dat zal ik volgende keer laten zien.
De kast past precies.
Vier boekenvakken om te vullen.
Geen dozen met boeken meer op zolder.
Ben ik nu gestop met weg doen?
Nee hoor!
Soms gaan ook de boeken die eerst deze kast halen ,alsnog weg.
Zeker als er iemand langs komt die het een leuk boek vind ( iedereen wordt natuurlijk meteen meegesleept richting nieuwe boekenkast), dan geef ik het met liefde weg.
En natuurlijk is er ook een schifting vooraf.
De boekenmarkt van ons dorp heeft een goed jaar!

En het huis word steeds leger.
De eerste dingen weg doen vond ik erg moeilijk.
Ik kan het misschien nog ergens voor gebruiken.
Of, van die oude truien wil ik nog een plaid maken ( ooit ergens gezien, en dat vond ik toen zo leuk), inmiddels gaat het wegdoen steeds makkelijker.
Ik hoef niet alles te maken, ik heb al genoeg plaids en dekens.
Ik hoef niet alle woonbladen met leuke ideeën te bewaren.
Uitscheuren wat ik denk nodig te hebben en de rest mag weg.

Het huis leger en steeds overzichtelijker zien worden is heerlijk.
En mens leert met schokjes.
Een paar weken terug kwam het schokje ( al was het eerst even een schok), dat de kinderen nu gewoon groot zijn!
We hoeven niet meer te zorgen, integendeel: wat minder bemoeienis zouden ze erg fijn vinden.
Het gezin is altijd mijn basis geweest.
Ik heb er tot aan de puntjes van mijn tenen van genoten!

We zullen er altijd voor ze zijn als dat nodig is , twee kinderen wonen zelfs nog thuis.
Al zal dat vast geen jaren meer duren.
Maar de zorg is voorbij, ze leven met ons samen, maar zijn verantwoordelijke volwassenen.

Dat betekend nieuwe plannen voor ons.
Dus gaat het huis nu ook ouderen-proof worden.
Doet manlief nu nog een paar grote klussen ( zoals nieuwe ramen hier en daar, en groot onderhoud), waarna we ons op de verbouwing van de bovenverdieping storten.

Wie weet met ooit een soort bibliotheekruimte ( de boekenkasten hebben we alvast), maar voornamelijk om alles zo simpel, en onderhoudsvriendelijk als maar mogelijk te maken.
Met misschien ( een mens mag dromen nietwaar), een mooie extra ruimte voor onze oude dag ( die manlief zo lang mogelijk hier wil door brengen).
We gaan het zien.
Nog vier dagen werken en dan begint ook mijn vakantie.
Drie weken samen klussen, voor een mooie toekomst ( en een fijn nu natuurlijk).
Ik heb er zin in!

groetjes, Franca.



maandag 18 april 2016

je probeert wat

Zelf een schoonmaakmiddel maken bijvoorbeeld.

Of ( nadat ik weken verging van de jeuk en uitslag) zelf crème maken en je wassen met havermout.
Een kastje vol met de lekkerste douchegelletjes  ( je krijgt nog al eens het een en ander), en dan heb je ineens een heel erg lastige huid.
Schraal, jeukend en vervelend.

Eerst probeer je een zeepje wat je ooit kreeg waar op staat:
Heidebloesem, ik ontsmet je huid en breng je tot rust.

Het helpt, een beetje.
Daarna bedenk je dat je toch die anti-eczeem crème had gemaakt,  zou die helpen?
En verhipt, het gaat beter.
Van deze site:
 http://www.thisgirlsblackbook.com/beauty-diy-eczeemcreme-maken-met-slechts-4-ingredienten/


In die crème zit havermout.
En dan bedenk je:
Weet je nog dat gezin, waar je die kraamheer adviseerde om havermout in het badje te doen bij zijn zoontje die de waterpokken had, en hij het er los in gooide?
Met een zeef en wat extra tijd, kwam ook dat goed.

Gelukkig zijn de oude washandjes ( met de bejaardenhuisplakkers), nog niet weggegooid.
Die haal ik snel terug uit de schuur.
Nu douche ik elke ochtend met een oud washandje met wat havermout er in ( en de zeep voor de broodnodige frisheid hier en daar) en kijk: een gave huid die niet meer jeukt!
Dank zij de havermout en de zelfgemaakte crème.
Soms is het leven zo simpel.

En de rest van de gelletjes?
Eerst vraag ik of mijn kinderen nog belangstelling hebben, de rest gaat naar het gezinnetje wat het even niet zo breed heeft ( en nu maar hopen dat die geen problemen met hun huid hebben).

Weer een kasje leeg.
Het gaat goed.
Al blijft er iets wat ik nog steeds heel moeilijk weg kan doen: boeken.



Soms omdat ik ze goedkoop vond bij de kringloopwinkel, maar nog geen tijd had om ze te lezen.
Schandalig genoeg, sommige nog met het prijsje er op.
De oude boeken die ik graag nog een keertje in kijk, mogen ook ( nog ) niet weg.
Niks van Rosamunde Pilcher en niks van Geertrude Verweij.
 De boeken die niet onder een noemer te plaatsen zijn...
En als ik graag nog ooit zelf.....of vind ik het dan wel op internet?

Net nieuwe, waar ik nog in wil (her)lezen, met toekomstdromen en verlangens, die moeten ook blijven.
 Net als het groene kastje vol gezelligheid.
Wat moet er dan weg?

Tja, er zijn boeken waar ik nu direct niks mee doe.
Eerlijk gezegd zijn dat best wat dozen vol.
Op zolder gezet wegens een droom: een grote witte boekenkast op zolder.
Als de zolder een grote witte mooi ruimte zou worden, waar ik in mocht knutselen.
Een eigen ruimte.

Ik heb de droom zelfs op foto ( in een tijdschrift), die laat ik nog wel eens zien.
Maar nu moet het leger, willen we Überhaupt kunnen verbouwen.
Flink wat dozen staan klaar voor de plaatselijke boekenmarkt, maar de rest....

Of de droom van de zolder uit komt, moeten we nog afwachten.
Er moet nog het een en ander weg, maar mijn boeken, die mogen ( voorlopig) nog even blijven.
Verder met leeg ruimen, de boekendozen op een stapeltje aan de kant.

Ik zei het al, je probeert wat, en soms lukt het en soms gewoon even nog niet!

Fijne dag!

groetjes, Franca.

vrijdag 15 april 2016

simpel

Weer die vaatdoekjes!
Tja, ik heb er nog een paar liggen, maar deze zijn voor een dame met artritis, dus moeten ze zo soepel mogelijk zijn, anders doet het uitwringen veel te veel pijn.
Het gaat even niet zo snel, maar ze komen er aan dame.
Het boek?
Ik ben van troostvoer ( dat blijft niet goed gaan), overgegaan op troost-lees-voer.
Alle boeken van Rosamunde Pilcher ga ik herlezen.
Die boeken zijn als oude trouwe vrienden, heerlijk in alle tijden.
 Ik probeer weer gezonder te eten, dat gaat prima bij de lunch.
 Maar ja, dan is er nog wat koekjespudding (Ome Hilbert-pudding) over van de dag er voor...
Met wat slagroom en wat vanilleyoghurt ( die echte met vanille-spikkeltjes er in).
Tja, dan ga je voor de bijl!
In het jaar 2004 overleed mijn moeder, een paar jaar daar voor mijn tante.
Ik gebruikte hun oude handdoeken.
Niemand wilde die, ze waren nog prima, alleen die naam dingetjes kreeg ik er niet af.
Inmiddels zijn ze op, en merk ik hoe fijn het is dat onze handdoeken geen merkjes met namen meer hebben.
Het lijkt zo klein, maar onbewust zie je ze toch steeds.
Poetsdoeken zijn het geworden.
De mannen zijn er blij mee.
 Binnenkort ga ik een flinke stapel goede ( hotelkwaliteit) handdoeken kopen.
Maar alvast een paar nieuwe...ik kon het niet laten. Waar een mens al niet gelukkig van kan worden.
Stap voor stap.
Langzaam gaat het.
Het beter en weer fit worden.
Ik zit niet in de ziektewet, dus zou alles mogen doen.
Maar gekneusde ribben, en een belabberde conditie houden me knap tegen.
Ik zet gewoon de keukenwekker, doe een klein karweitje en lees weer even.
Geen moeilijke en nare ( thrillers ) kost.
Oude vertrouwde boeken.

Manlief is alvast begonnen met de verbouwing boven.
Dus liggen de stof lakens over de banken in de huiskamer ( houten vloeren hè), en zit ik in de keuken. 
Of met mooi weer zoveel mogelijk buiten.

Simpel wil ik.
Het huis mag simpeler, zodat we er zo lang mogelijk kunnen wonen.
Heel veel spullen gaan weg.
Omdat het maar spullen zijn, en de tijd die daar in gaat te kostbaar is.
Ruimte, eenvoud,makkelijk om in te leven en makkelijk schoon te houden, dat is wat we willen.

Nu alvast verbouwen voor later.
Een eenvoudig huis.
Dat is nog niet zo'n eenvoudige opgave.
Volgende keer vertel ik er wel over.
Nu ( voorzichtig) aan de slag!

Fijn weekend!

groetjes, Franca.