Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

dinsdag 14 mei 2024

liefde, gezien worden en gelukkig zijn.....


 


 

 

Een foto van een paar weken geleden ( krijg je als je zo lang niet schrijft).

Ooit kreeg ik elk jaar van mijn moeder een prachtige bos paarse seringen uit de tuin met mijn verjaardag.

Inmiddels is het al twintig jaar ( ongelooflijk) geleden dat mijn moeder stierf, en toch komt er elk jaar een boeket seringen op tafel op mijn verjaardag.

Alleen...dit jaar waren de seringen mij te snel af.

Ze waren al ruim voor mijn verjaardag uitgebloeid.

Vandaar deze terugblik.


Mag ik mij even opnieuw voorstellen?

Ik ben die dame die hier al jaren met heel veel plezier blogjes schrijft.

Die altijd wel wat kleins te vertellen heeft over huis en haard ( en tuin).

Over boeken die ik lees, gerechtjes die ik maak en kleine simpele handwerkjes.

Vaak ineens heel snel gemaakt , als er een week voor een verjaardag een wens uitgesproken word...deze in grijs, de laatste in een lief kleurtje .


Het laatste jaar ging ik twijfelen.

Niet alleen over het blog, over bijna alles in mijn leven ( uitgezonderd mijn man, die blijft mijn rots  ).

Kijk maar naar welke boeken ik hier leende van de bieb.

Heb je je huishouden toch altijd best onder controle, komt er een verbouwing die blijft steken en dan weet je het even niet meer.

Moet je zoveel ruimen, en blijft er een kamer met zoveel spulletjes over. 

Weg doen is zonde, maar wat dan?

Voorlopig niet naar een kringloopwinkel dacht ik, al had ik niet in de gaten dat ik ook daar zoveel plezier weg nam.....

Maar ook zelfs twijfel over mijn werk...

Doe ik het nog wel goed?

Wat willen de mensen toch allemaal van een kraamverzorgster?

Is dat wel mogelijk?

En de vaders, zo lang thuis en alleen maar moe, zelfs als ik vraag of ze de grote vuilnisbak willen legen, die ik dat vaak uiteindelijk maar zelf omdat ze in bed blijven bij hun vrouw.

Negatief? Ja dat was ik best.

Gelukkig kwamen daar ook weer ( steeds meer) hele leuke gezinnetjes voorbij.

Gezinnetjes die zelfs heel veel meegemaakt hadden , maar de moed zeker niet verloren hadden. 

Een voorbeeld voor mij!

Met gelukkig ook weer rust en blijdschap tijdens het werk!


 

 

Een bak vol briefjes. De briefjes die ik opschrijf vanuit de portal, met adres en bepaalde gegevens. De hele week heb ik die op zak, en daarna gaan ze in een doosje. 

Nu was het doosje vol. En omdat het persoonlijke gegevens zijn, gaan die briefjes niet gewoon in de vuilnisbak, ik versnipper ze.

 Gelukkig heeft mijn man ( omdat er zoveel papier uit het huisje van opa en oma kwam) een papierversnipperaar gekocht.

 Zo werd het zelfs een leuk werkje! Wel steeds ( ik moest ze toch open vouwen) even kijken of ik de gezinnetjes nog herkende. Zo genoot ik gewoon van dit opruimwerkje!