Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

woensdag 7 april 2021

sneeuw, geluid , rust en genieten

7 april!

Oké , we doen het er mee, maar wat had ik me deze vrije dagen anders voorgesteld.

Toen ik een van de laatste dagen vroeg thuis was, heb ik in mijn zomerjurkje, buiten nog even een kopje koffie  zitten drinken.

Lijkt totaal onvoorstelbaar nu!


Nu moeten de arme tulpen het maar zien te overleven met zo'n sneeuwdakje.

De tulpen in de bak begonnen net hun kopje naar buiten te steken.
Maar goed, het is zoals het is.

Dan maken we het binnen maar knus.
Hier de tafel na de Paasbrunch.
Met inmiddels de schone vaat ( servies voor vier).
De paas tak en bloemen die ochtend nog uit de tuin gehaald.
Voorbereiding op Pasen was er dit jaar niet echt.
Al weer wat opgeruimd...

Om daarna in de keuken dit tafereeltje aan te treffen...
Dat krijg je als je snel een tafel leeghaalt en spullen even opzij zet.
Ik vind het overigens wel komisch , dus laat het lekker even zo staan.

Plan was om deze trui te dragen met Pasen, dat is dus duidelijk niet gelukt.
Ik kreeg het ene na het andere gezin met grote en gelukkig ook wat kleinere problemen.
Onveiligheid met loszittende stopcontacten, en nog meer gedoe.
Een kraamvrouw die niet zo makkelijk was en waar later bleek dat het haar allemaal teveel geworden was ( collega die me een dag nog moest aflossen , vond het zo moeilijk dat ze de dag niet vol kon maken, ik was er toen al 6 dagen).
Uiteindelijk heb ik na 7 telefoontjes ( op mijn vrije dag), goede begeleiding voor haar kunnen regelen.
Ook in de zorg voor haar kinderen.
Ik dacht echt even dat het aan mij lag ,dat mijn eisen en verwachtingen te hoog waren geworden in de loop der jaren. Maar door de collega die me afloste, en vroeger stopte omdat ze het niet vol kon houden, werd ik gerustgesteld.
Het lag niet aan mij, maar hulp was nodig.
Gelukkig vond ik die en kon ik het loslaten, dat is voor mij toch soms wel lastig.
Ik gun elk kind een fijne jeugd en elke moeder het geluk wat ik met de kinderen heb mogen beleven ( en nog nu ze groot zijn kan beleven), helaas is dat niet voor alle mensen weggelegd.

Een gezin waar ze mij vooral voor het poetsen en de ( enorme stapel) was hadden.
Een gezin waar de ouders dachten alles zelf wel te weten, waar ik uiteindelijk nog een filmpje voor de vader geadviseerd heb ( wat hij gelukkig gekeken heeft en het daarna beter ging).
Een ander gezin was leuk en liefdevol.
Alleen had de kraamvrouw een ding met geluiden ( daar is een officiële naam voor, het is ook een echte aandoening waarvoor ze al onder behandeling was), waardoor ik in een andere ruimte koffie moest drinken en eten.
En heel erg uit moest kijken met geluiden in haar buurt.
Hoe lief en vriendelijk ze ook was (  het hele gezin was heel liefdevol), het kostte me toch wel extra energie.
Soms zijn vrije dagen zo belangrijk!
Even niks moeten, niet voorzichtig om mensen heen lopen en werken, maar gewoon lekker je gang gaan.

Dus het kastje wat ik wilde verven, heeft manlief uiteindelijk netjes geverfd.
Het komt in de pipowagen .
Net als een oud kastje wat ik ( maanden geleden, nog voor de strenge lockdown) ,
in de kringloop vond, en na mijn aanvankelijk start met schuren, ook door manlief groen gemaakt is.
Binnenkort foto's hoe gezellig het in de pipowagen geworden is.

Koken moet toch.
Al ga ik dan maar voor simpel.

Dat kan ook lekker zijn.
Hier met een oud tijdschrift erbij.
Beste vriendin zette een tas vol oude woontijdschriften op de stoep.
Genieten!
Sloppy joe van jackfruit.
De rest de volgende dag op het brood.
Een wat steviger schotel voor de mannen.
Die ze met zijn drieën in een keer bijna helemaal opaten.


Dit is overigens het kastje zoals ik het kocht.
Stuk uit de bovenkant gezaagd.
Niet in beste staat, maar daardoor was het prijsje ook zo leuk.
Ik dacht dat ik ergens ook foto's had van het ( totaal afgeschuurde ) kastje voor het weer wit en later groen werd, maar die kan ik niet vinden.
Dus het na plaatje hou je tegoed.

En nu?
Nu ga ik het huis opruimen en poetsen.
Zet de radio aan ( normaal gewoon, maar wat is het heerlijk als je weer normaal geluid mag maken), en zorg dat er vanavond iets lekkers op tafel staat als de mannen ( door de sneeuw) thuis komen.

Ga genieten van het huis en de gezelligheid.
De boodschappen komen morgen wel.
Ik ga af en toe een YouTube filmpje kijken ( Farmhouse Vernacular is nu een favoriet).
En tot rust komen, ik heb mijn best gedaan, loslaten nu.

Er is nog wel wat in huis om een lekkere maaltijd te maken.
Al heb ik wel een wens.
Een grotere diepvries.
Die komt dan in onze nieuwe bijkeuken.
Want dat is ons eerstvolgende project.
Daar heb ik zin in!
Fijne dagen, geniet, en doe voorzichtig in de sneeuw.


Groetjes, Franca.










 

7 opmerkingen:

  1. Wat een boeiend beroep is kraamverzorgster dan toch... zoveel verschillende gezinnen waar je even in mag mee draaien en bij kan staan... iedereen zo verschillend. Logisch dat je ook je rustdagen nodig hebt! Wat een prachtig serviesje heb je.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, ik denk dat jij graag bij ons gekraamd had! Bij de eerste (20 jaar geleden) mocht ik bed niet uit en werd het hele huishouden door de kraam gedaan plus de verzorging van beeb en van mij. Ik vond het maar niets. 3 kraamhulpen verder (waarvan 1 echt een draak was!) zei ik regelmatig tegen de kraam: ga ff lekker zitten! Neem koffie! En gezellig dat het was. Heb haar ook regelmatig iets eerder weggestuurd zodat ze de file voor kon zijn :D

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb ook misofonie (veel ADDers hebben dat trouwens!),maar ik kan dit soort geluiden inmiddels goed filteren.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Geniet maar even fijn van de rust in je eigen huis!!!! Gr. Henny

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat zeg je dat liefdevol. Een kind een warm thuis gunnen. Het klinkt zo simpel, maar voor velen al erg moeilijk.
    Geniet nog even van je rust.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Misofonie heet die aandoening als je bepaalde geluiden niet kunt verdragen. Die geluiden worden meestal gedaan door degenen dichtbij hen, menselijke geluiden, zoals smakken en snuiven en keel schrapen. Ik heb er zo mijn gedachtes over. Mensen met een narcistisch karakter hebben vaak last van misofonie. Dat wat ze het meest ergert aan een ander is een weerspiegeling in henzelf. Heel moeilijk om naast te leven. Ik snap dat je moe bent.
    Hoop dat je voorjaarsbloeiers er door komen!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het contrast was inderdaad wel erg groot wat het weer betreft! Van zomerjurk naar winterjas inderdaad...

    BeantwoordenVerwijderen