Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

zaterdag 21 april 2018

van alles wat

Fijn leesvoer om in het zonnetje in de tuin te lezen.
Niks hoogdravends, gewoon fijn leesvoer.
Recept tegen komen in een oud tijdschrift, en meteen maken.
(Of ik niet genoeg recepten in alle kookboeken heb staan).
Na de zomerse ovenschotel, nu de chipsschotel van MME Zsazsa ( uit Honger).
Bij het recept staat: na het eten knoopje van de broeksband los en achterover leunen ( nou dat klopt wel, komt omdat het te lekker is en je gewoon te veel opschept).
 Het gras is inmiddels ingezaaid, maar kijk die struiken, wat een bloesem.
Blijft toch een mooi plaatje.
Bijna, nog even geduld.
Krijg spontaan zin in rabarbertaart.
Dit boek moet je lezen als je ( zoals ik) nog steeds moeite hebt om dingen weg te doen waar herinneringen aan zitten.
Deze man heeft er een leven lang over gedaan, om uiteindelijk ( sorry als ik te veel verraad) tot de conclusie te komen dat je leven ten volle leven het alle belangrijkste is.
En zeker belangrijker dan spullen ( ook spullen met herinneringen).
Echte aanrader!
Eerste aardbeien van het jaar.
Nog ( lang) niet uit eigen tuin, maar wat zijn ze heerlijk zoet, genieten!
Vroeger kreeg ik met mijn verjaardag altijd dit soort seringen van mijn moeder, uit eigen tuin.
Een aardige dame die dit hoorde, gaf me deze voor mijn verjaardag, jaren geleden.
Ook deze dame bewaarde ( te veel) herinneringen.
Inmiddels geen contact meer, maar ik wens haar alle goeds.

 Een vriendin dacht aan mij tijdens een rommelmarkt bezoek.
Kijk toch eens wat leuk, voor in het poppenhuis.
Het kacheltje blijkt eigenlijk gewoon een puntenslijper te zijn.
Ik vind 'm leuk!
En kijk hier.
Dit bracht onze postbode netje tot in de tuin ( paste niet in de brievenbus).
Een super lief cadeautje van Jezebelle.
Schrijft ze ook nog of ik niet boos ben.
Nee natuurlijk niet Jezebelle!
Ik krijg een super mooi cadeau, hoe zou ik boos kunnen zijn.
Lieve Jezebelle, super bedankt!
Ik laat nog ( per post) van me horen.
En wie weet kom ik deze zomer eindelijk eens bij je langs ( dochter bood spontaan aan te rijden, dus wie weet).

En verder:
Schrijf ik dit in een enorm tempo, omdat ik ook in de wacht zit, en geen idee heb hoe ik dit op moet slaan als ik intussen gebeld ga worden.
Nog even tempo dus.

Was er een afscheid van een lieve collega ( de derde in een maand of zo, uit een team van 11), waar ik echt moeite mee had.
Gelukkig houden we contact, en zullen we nog vaker bijkletsen bij haar kacheltje of in haar prachtige tuin.

Heb ik alle ramen , deuren en luiken schoongemaakt met ragebol en soeplepel.
Blijft een heerlijk karweitje met water gooien.
Beide zonen waren in de buurt om af en toe de bovenste ramen met een trekker en doek na te werken ( zij zijn zo groot, dat ze daar geen trap bij nodig hebben).

En jongste ging ( met de motor) zelfs even mijn aangevraagde boeken ophalen bij de bieb.
Want dat stuk fietsen dat durf ik nog niet.
Maar het komt goed, ik voel me steeds beter.

Fijne zondag!
groetjes, Franca.