Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

vrijdag 23 maart 2018

drie hoeraatjes en vijf boeken

Ik las een boek...en ik had het er moeilijk mee..
Kathleen is een van de ( eerste) dames van K3.
Maar in dit geval schrijft ze over haar moeder en over het proces dat ze samen doormaken door de jong-dementie .
Ik had zo'n naar gevoel na het lezen.
Het is oprecht en met gevoel beschreven, en als je dan zelf met een van je ouders ( gelukkig geen jong- ) dementie hebt meegemaakt, komt het wel erg dichtbij.
Ik kon het niet laten om even te googelen en vond dat Kathleen inmiddels in Afrika woont, en haar moeder ook!
Dat het daar financieel mogelijk is om voor haar moeder te zorgen in een thuissituatie.
Hoera voor Kathleen!

Tja, van een hele andere orde.
Maar wel een fijn boekje.
In combinatie met deze.
En deze:
Ik ruim nog steeds, of moet ik zeggen steeds meer?
Het begint met wat laadjes in de keuken, een kastje met de kruiden.
En dan die rommelkast in de hal waar alle kookspullen in staan die niet in de keuken passen ( alleen dat al had mijn ogen moeten openen).

Ik vind het soms fijn om voor ik aan het werk ga, een filmpje te kijken op you-tube, van zo'n ijverige Amerikaanse dame die schijnbaar moeiteloos haar hele huis poetst.
Via via kwam ik bij Becky uit.
Eigenlijk vooral doordat ze zelf haar schoonmaakmiddelen vaak maakt, en dat vond ik wel interessant.

Ze bleek een systeem te hebben voor de huishouding.
En hoewel ik kan poetsen als de beste, is een systeem bij mij meestal niet zo'n lang leven beschoren.
Maar och, wat maakt het uit?
Inmiddels blijkt hoe makkelijk het is.
Het zal wel hetzelfde zijn als met Flylady , of de bovengenoemde Huishoudcoach ( wiens systeem overigens verdacht veel weg heeft van Flylady, maar wat werkt dat werkt)!
Het feit dat je het het netjes bij houdt is natuurlijk de clou!

  En dus bleef mijn breiwerkje waar het was en ging ik ruimen, en poetsen, en nog veel meer ruimen.
Die koekenpan van het goede merk die nog van mijn moeder was ( die inmiddels 14 jaar geleden gestorven is), die mag naar een nieuwe eigenaar.
Via de kringloopwinkel.
Dozen en dozen vol gaan die kant op.
Prima spulletjes, maar ik heb ze niet nodig, ze staan hier alleen maar stof te happen.
Gerda noemt zich een minimalist, dat ga ik niet durven, maar het word langzaam toch een stuk aangenaam leger in huis!
En ze heeft helemaal gelijk dat de huishouding in een leger huis een stuk gemakkelijker is!
En toen...ik hoefde nog maar een dagje te werken, dat zou toch wel lukken?
Helaas, de koorts was te hoog om te werken, nog afgezien dat je dat risico natuurlijk niet wilt voor moeder en baby.
De griep kreeg me alsnog te pakken.
En zo lag ik twee dagen en nachten hier, in mijn eigen warme bedje( met een flanellen pyjama en ook nog een flinke wollen trui aan.
En slapen dat ik ineens kon!
Gelukkig was het pittig maar kort en kon ik na vier dagen zeggen dat het al best goed ging.
Al was een was aanzetten of een bed verschonen, nog wel iets wat in etappes moest.
En vanmorgen kon ik hier alweer aan het stoffen, en bleek hoe blij ik met Becky ben.
Want doordat ik zo geruimd had , en alles netjes was, is een paar dagen na mijn griep niks te merken van achterstand.
Is het huis schoon en fris en klaar voor het weekend.
Drie hoeraatjes voor Becky !
Weet je wat ook fijn is?
Om als je karweitjes steeds een kleine pauze nodig hebben ( wegens nog een conditie van een tachtig jarige door de griep), en je steeds even kunt lezen in een oude bekende.
Die al vaak gelezen is, maar altijd weer blijft boeien.

Tot slot een vegetarische stroganoff met zilvervliesrijst.

Klinkt misschien vreemd
Maar is super lekker.
Ik moest even terugzoeken waar ik het recept ook al weer vandaan had:
https://www.voedzaamensnel.nl/hoofdgerecht/vegetarische-stroganoff-zilvervliesrijst/
Ik haal de laatste tijd vaak recepten hier vandaan en ze vallen nooit tegen.
Nou vooruit: en derde hoeraatje van de site voedzaam en snel!
Met een salade door dochterlief gemaakt.
En deze:
 Vron's makkelijke quinoa met gestoomde groenten en gekaramelliseerde amandelen, mocht er ook best zijn.
Al zouden de broertjes van de happy pear de toevoeging van de mini mozzarella , niet goedkeuren ( maar dat smaakte prima en die was bijna aan de datum, dus moest op).

Ik ga nog even een kast doen ( nooit gedacht dat ik dat zomaar vrijwillig zou zeggen).
Becky heeft een goed en simpel plannetje om een kledingkast wat leger te houden.
Zet een mandje ( ik pakte in dit geval een flinke doos) vlak bij je kledingkast.
Elke keer dat je iets uit je kast pakt waarvan je denkt, tja, net iets te ( vul maar in, slordig, vaak gewassen, zit niet lekker, er zit een vlek op enz enz) , dan mik je het in de mand ( of doos) .
Mij leverde dat ruimte op en een makkelijk begin om mijn kledingkast aan te pakken.
Ik ga nog even verder met sorteren.

Fijn weekend!

groetjes, Franca.