Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

dinsdag 12 december 2017

wit gedoe

Het had al een beetje gesneeuwd, toen ik mijn neperdenepkrans buiten hing...
Een dag later zag hij er ineens een stuk natuurlijker uit....
Beetje vreemd zo tussen allerlei kerst dingen, maar gisteren hadden we ( eindelijk) onze sinterklaasavond. Al besloot Kareltje wat vroeger te beginnen met uitpakken.
Taco's ( met gehakt en vegetarisch) en ijs met chocoladesaus.
En voor ieder één pakje ( of een paar hele kleine pakjes).
Simpel, en gezellig!
Dat witte gedoe buiten is maar wat spannend.
Jullie zijn misschien al doodziek van alle sneeuw foto's,  maar ja hoe vaak komt het hier voor?
Dit is een kijkje vanuit het keukenraam.
Het blijft toch prachtig om te zien?
Ik loop lekker mijn rondje, met knisperende sneeuw onder mijn voeten.
Maar morgen moet ik starten...dan is het vast een stuk minder leuk.

Voor nu:
Het opruimen samen met dochterlief ( zoals Maria deed), loopt nog niet erg.
Dochterlief heeft natuurlijk ook een baan van 40 uur, en een eigen huishoudinkje bij te houden.
En dus ga ik zelf langzaam maar zeker door.

Niet volgens een systeem, gewoon aan het poetsen, iets tegenkomen en dat opruimen , van wat losse spulletjes tot een puinhoop kast.
En omdat ik best even vrij was, ga ik echt verschil zien in huis.

Ik bedacht dat het voor mij zo werkt :
Eerst ben je pas getrouwd, is je huis nog erg leeg en maak je trots als je bent, veel vaker schoon dan nodig is.
Geen haartje ligt er fout.
Dan komen de kinderen ( ik was toen veel thuis), die veel spullen "meebrengen".
Gelukkig had ik tijd genoeg om alles netjes te houden, en ook het regelmatig terugkerende dagje hulp van mijn ouders ( vooral voor kasten, nog altijd mijn zwakke plek), was een heerlijkheid.

Gek genoeg begon het lastig worden van het huishouden voor mij dus veel later.
De kinderen groot, ik weer onder contract ( i.p.v. als oproepkracht) aan het werk, je huis regelmatig ( behoorlijk) in puin aantreffen als je ( moe) thuiskomt.
De burn-out was de druppel, ik kreeg veel zaken niet meer voor elkaar.
Lang dacht ik dat de kinderen meer moesten doen ( en hoe fijn dat ook zou zijn), nu weet ik dat niet helemaal de reden was dat met name de kasten langzaam dicht slipten.
Als ik hier alles netjes ( en een stuk leger) heb, is het huishouden gewoon veel makkelijker .
En is iedereen ook net wat meer bereid om het netjes te houden.
Ik ga nog even aan de slag!

Fijne ( opgeruimde) week!
groetjes, Franca.