Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

donderdag 26 oktober 2017

kopjes en zo

Ik had beloofd iets van het poppenhuis te vertellen en te laten zien, en toch doe ik dat nu nog niet.
Al ben ik afgelopen weekend wel naar de poppen en beren beurs in de Brabanthallen ( den Bosch )geweest.
Wat een bijzondere ervaring!
Hoewel vriendin en ik al tijd tekort kwamen in de eerste hal ( met poppenhuisspulletjes), neusde we toch ook even in de andere hal ( met poppen en beren).
Me verwonderend over de vele mensen met een kleintje op de arm ( of in een prachtige kinderwagen), zag ik na nog eens goed kijken dat het levensechte babypoppen waren!
Het voelde toch een beetje ongemakkelijk, al gun ik ieder natuurlijk zijn ding , en liepen wij ons niet te vergapen aan de prachtigste poppenhuizen, en met ons vele volwassen dames?

Maar voor nu: koffie met tijdschriften , een mooi boek en een onderzetter , allemaal gekocht bij mijn laatste kringloopbezoekje.
Net als deze ( handgemaakte) kandelaar.
Wat een bof!
Al bladerend kwam ik deze bladzijde tegen.
De kopjes van Andrea.
Al vaker gezien en bewonderd.
Wat een mooie composities maakt deze dame met kopjes, om er vervolgens de prachtigste schilderijen van te maken.
Nou heb ik nog een voorbeeld wat er gebeurt als ik dat probeer , 25 jaar geleden voor mijn moeder gemaakt met haar favoriete servies en haar koektrommel als voorbeeld, als bedankje voor alle "bakskes koffie" die ik bij haar dronk, ( en dat is wat ik nog het meeste aan haar mis....).
Maar daar hadden we het nu niet over.
Kijk ik had al een paar kopjes op de tafel staan ( uit de bak vol die mijn nichtje laatste af kwam geven).
Waarna ik besloot dat ik lang genoeg tegen de haantjes aangekeken had...
En hulp van Kareltje kreeg.
Kopjes afgewassen en een oud kleedje op het hout.
De kopjes uitgezocht die iets groens hebben.
Kijk!

En ( misschien wel een beetje erg fout) met lichtjes.
Ach, een mens kan maar blij worden toch?
Met een stapeltje oude kopjes in een glazen stolp.
En vooruit dan, toch een poppenhuis voorproefje ( opnieuw met hulp van Karel).
 Tortillataart.
Dochter en schoonzoon aten mee .
Op de verjaardag van oudste .
Puur geluk!

Iedereen thuis, opa met: "en toen was ik bij ome Jos en toen belde ons moeder: de kleine is er!
En direct daarna: "dat ik dit nog mee mag maken".
Dochter en ik hadden het er tijdens het eten al over, straks zegt opa... en elkaar dan even aankijken als opa begint te vertellen.
Het hoort bij oudste zijn verjaardag en we beseffen ons steeds meer dat we boffen dat opa het nog vertellen kan.

Gezellig avond, waar we ook nog ieder een briefje uit de "kletspot"haalde en er vele oude verhalen boven kwamen.
Ik geniet hoor, van mijn werk, mijn hobby's en dit blog, maar mijn gezinnetje zal altijd het fijnste zijn wat ik mag en mocht meemaken!
Sommige dagen besef je extra dat je boft!

groetjes, Franca.