Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

maandag 19 juni 2017

toch weer lang....

Of er ook weer eens een blogje over gewone dingen als eten kon komen?
Dat kan.
Al is dat eten wat anders de laatste tijd.
Oké, het was al best gezond, maar ( achteraf gezien) soms ook best zwaar.
Toen ik in een reactie van Jezebelle las dat ze onder de 75 zat, vond ik dat geweldig!
Dat wilde ik ook ( ja van slanke den was ik inmiddels een beslist iets minder slanke den geworden).
Ik probeerde het een en ander uit ( denk aan het neuzen aan het 5;2 dieet), schepte wat minder op en probeerde het zonder toetje te doen.
Maar dat was het toch niet helemaal.
Inmiddels eet ik weer gewoon drie keer per dag.
En eet ik een lekker toetje!
Prima eten, niks erg weinig! Al is dit "vlees"natuurlijk "nepvlees".
Het enige wat ik weinig eet is suiker.
Want al waren de maaltijden best gezond, koffie zonder iets zoets was toch erg moeilijk.
Zo zie je maar hoe snel je jezelf iets aangeleerd hebt!
Ik begon met fudge te maken , die in de diepvries te zetten, en mezelf elke keer één stukje te gunnen bij de koffie.
Inmiddels lust ik de koffie best zonder iets zoets, en anders eet ik er gewoon een appeltje bij.
Laatst kwam ik een leuk recept tegen ( als je het wil maken, er staat een 1 tje te veel bij de boter, het moet natuurlijk 175 gram zijn), zodat ik toch weer eens ging bakken.
Uit een kinderkookboek ( van de winkel met het matroosje), dus dat ging prima.
 En het glazuur was ook heerlijk!
Maar ja, dan staan ze op tafel, je neemt er eentje bij de koffie....en dan ben je verkocht!
Ik at er die dag maar liefst vier!
Dus mocht ik weer bak zin gaan krijgen..toch maar weer recepten zonder ( of met weinig ) suiker.
Oja, inmiddels mag ik vertellen dat mijn gewicht onder de 70 zit!
En al dacht ik totaal geen last te hebben van dat beetje meer...dit voelt toch wel weer heel fijn!
Dit is overigens het boek dat bij de miniworteltaartje op de achtergrond te zien was.
Ik nam het mee bij de bieb, en geniet nog steeds van elke bladzijde!
Hoe deze mensen van huis en tuin genieten is echt geweldig om te zien!
Ook hier begin de tuin ( eindelijk) zijn pracht te laten zien.
Altijd weer mooi.
De wilde bloementuin deed het niet echt lekker dit jaar, het bleef veel te lang te droog in het voorjaar, zodat er niet veel ging kiemen.
Maar alles bij elkaar levert het toch een mooi plaatje op.

Helaas missen we iets bij deze foto's....


Tja, en dan word het toch geen gewoon blogje...
Dat gekke poezebeest, wat overal bij wilde zijn...
Wat zo'n geweldig leventje had...
Die is er niet meer...
Ze was de laatste tijd wat magerder, kreeg ander voer omdat dat beter was voor haar niertjes, ze was wat langzamer, maar genoot nog volop en was altijd in de buurt van iedereen die in de tuin ging werken.
Helaas vond de dierenarts de laatste keer dat we geen keus meer hadden...het beestje ging lijden.
En dat wil je natuurlijk niet!
Dus namen we een moeilijke beslissing.
Wat kun je zo'n beestje ( wat een heel groot deel uit maakte van de jeugd van onze kinderen)ongelooflijk missen!
Elke keer als ik thuis kom ligt er een knoop in mijn maag.
Voor het eerst buiten zitten zonder het gezelschap van Poespoes.
Het was zo gewoon.
Even een knuffel, een aai.., gewoon even om je benen draaien.
Een beestje van een paar dagen oud, gevonden tussen het hout, grootgebracht met een spuitje met baby kunstvoeding.
Ze heeft het fijn gehad, en wij met haar!

Dag lieve Poespoes, je was een geweldig Poezebeest!

Ik wilde het eerst hier helemaal niet vertellen, maar ja, ze was hier nou eenmaal regelmatig te zien, vandaar dat ze hier nu ook nog even genoemd mag worden.

Lieve mensen geniet van jullie geweldige huisdieren!
En alsjeblief..ga nou geen reacties schrijven van: het is maar een kat, dat weet ik ook wel.
Net zoals ik weet dat het voor mensen die geen kat hebben ( of mensen die überhaupt niks met dieren hebben), niet te begrijpen is dat je zo'n beestje verschrikkelijk kunt missen.
Dus schrijf maar geen reacties over Poespoes.
Volgende keer ( hoop ik), weer een gewoon blogje!

Groetjes, Franca.