Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

zondag 12 maart 2017

de zon schijnt weer

Het komt goed.
Lees ik zomaar een paar reacties dat mensen zich ongerust beginnen te maken.
Dat is niet de bedoeling.
Er was even niet veel te schrijven.
Drukke gezinnetjes die me geen energie overlieten voor de avond.
Avonden dat ik direct na het eten op de bank plofte en pas opstond als het tijd was om naar bed te gaan.
Een TOP en Pop met collega,s.
Hérindicering netjes gehaald en dan te horen krijgen dat je vijf ( vijf) e-learnings en bijbehorende toetsen krijgt.
Het voorzitterschap ( hopelijk eenmalig) overnemen van een collega, die er even helemaal doorheen zit.
Een super druk gezinnetje krijgen ( met op de laatste dag nog reden voor ongerustheid en contact met de ouders) en dan toch los laten...
Het ging me allemaal niet in de koude kleren zitten.
En om jullie dat nou allemaal mede te delen terwijl ik er nog midden in zat...
Of er ook nog iets positiefs was?
Jazeker!
Bij dat elke avond op de bank liggen , hoorde voorheen ook grote stukken chocola ( als troost en om me beter te voelen als ik zo moe ben).
Dat moest anders!
Ik had dan wel geen puf in wandelingen of sporten, minder snoepen kon ik best.
Dus verdiepte ik me echt in gezond eten met veel groente en fruit en liet de suiker ( zoveel mogelijk) weg.
Niet dat ik me direct super voelde daarna.
Integendeel, hoofdpijn en slapjes zijn kwam eerst.
Maar met af en toe een ministukje chocola en verder heel gezond blijven eten, kwam langzaam de energie terug.
Nog één keer ging het minder, een gezinnetje waar pa het nodig vond om elke ochtend tot half een in bed te blijven ( en mama deed ook vaak mee), ze na het badje van het prachtige baby'tje, een warme lunch op bed wilde om vervolgens weer te gaan slapen tot laat in de middag.
Waarbij het dan wel prettig was als er een warme maaltijd klaar stond voor ik de deur uit ging.
Ik twijfelde zo aan mezelf.
Probeerde alles ( zeker controles), netjes te doen tussen het slapen door, maar wat was het bikkelen.
Dat de borstvoeding totaal niet op gang kwam ( en echt er kwam ook nog een lactatiekundige langs, we hebben ons uiterste best gedaan) , hielp ook niet mee.
Toch waren de ouders aan het eind van de kraamtijd heel tevreden...
Was het baby'tje netjes terug op geboortegewicht ( met flesjes), en deed het verder prima.
Met de hulp van opa en oma komt het ook daar wel goed.
Loslaten Franca!
Dat heb ik gedaan, en in de vijf vrije dagen daarna heb ik de e-learnings gedaan.
Alle vijf in vier dagen klaar!
Zodat ik nog een "vrije" dag over had.
Steeds even leren, dan iets in huis doen, en op mijn laatste vrije dag de rest.
Aan dingen als handwerken , een fijne wandeling met vriendinnen , of even koffie drinken samen, kwam ik niet toe.
En nee, ook hier even geen postjes.
Tot het laatste gezinnetje..
Bij het telefoontje ( op de laatste vrije dag, voor de dag er na), was er nog niks bijzonders ( alleen hoorde ik dat pa een mooie baan in de gezondheidszorg had).
Eén keer daar vielen me een aantal dingen op.
Dat er geen koffie in huis was ( en ik zei nog geen probleem ik pak wel een zakje oploskoffie, dat heb ik altijd bij me, oeps).
Dat er gebeden werd voor de maaltijd, en dat er voor de kinderen speciale filmpjes opgezet werden.
Het gezinnetje bleek bij een christelijke stroming te horen die vaak als sekte gezien word.
Maar wat een lieve mensen!
Geen enkel ogenblik hebben ze geprobeerd om mij die richting in te krijgen.
Dat er een dienst van drie uur was op zondag, daar had ik geen last van.
Er waren wat ( voor mij) aparte dingen, maar ook daar had ik totaal geen last van.
Ik genoot!
Van de kraamvrouw die vijf dagen boven bleef en totaal voor de rust en haar baby'tje ging ( met als beloning een super goed lopende borstvoeding).
Van de kraamheer, die zijn vrije dagen gebruikte om er voor de oudste twee te zijn.
Van het gezinnetje in totaal, waar ze zo lief tegen elkaar waren, de oudste met liefde en vriendelijkheid opgevoed werden.
Dat de mensen om hen heen er voor zorgde dat er elke dag een maaltijd voor ze klaar stond.
Wat een fijn warm bad!
 Thuis ( ja jongens het is erg lang, maar het gaat over een maand, sorry), kwam er een berichtje wat al tijden in de lucht hing...dit keer bleek het echt.
Het bedrijf waar manlief werkte ging failliet...
Manlief is inmiddels toch ook boven de vijftig, hoe zou het verder gaan?
Blij dat ik nog werk, dat we een spaargeld hebben staan ( uitbetaling loon kan zes tot acht weken later komen), spannend allemaal...
Manlief moest intussen lopende projecten af maken, al kon er geen materiaal bijgekocht worden. Dit om te zorgen dat het financieel zo gunstig mogelijk zou zijn voor het bedrijf ( wetende dat er voorlopig geen salaris zou komen).
Bij mij kwam er langzaam weer wat energie.
Ik haakte een minislingertje ( en begon daarna aan een grotere om straks als kraamcadeautje te geven).
De avonden zijn al langer licht en samen met de weekenden pakken oudste en manlief de tuin flink aan.
Er is nog een gat waar de veranda stond, maar er komt weer een mooi gazonnetje ( alleen waar de mooie bloemetjes staan, daar moet het gazon nog even wachten, die mogen eerst mooi bloeien).
Er is zaad in huis om voor weer een prachtig bloemenveldje te maken.
De was kon voor de eerste keer weer buiten drogen.
Daar kan ik altijd zo blij van worden!
De eerste vrije dag, en zo'n zalig weer!
Ik moest tot 9.00 uur afwachten of ik de wacht in zou gaan ( en dus poetste ik alvast de huiskamer, en zat ik om 8.30 uur al tevreden aan de koffie), bleek ik vrij te hebben!
Na het fijne laatste gezinnetje lijkt de zon weer te gaan schijnen.
In het echt ( wat een zaligheid), en ook bij mij.
Daglichtlampen zijn fijn, maar er gaat niks boven de echte zon.
Een boterham eten in het zonnetje, met gezelschap van Poespoes en het boek wat ik aan de kraamvrouw uitleende ( wat ze helemaal uitgelezen heeft in die dagen), consuminderen met kinderen van Marieke.
Wat willen we nog meer hè Poespoes.
Nou even fietsen in dit heerlijke zonnetje misschien?
Op weg naar de bieb en even binnen lopen bij die kleine maar leuke kringloopwinkel in de stad.
 Daar dit lieve vestje vinden.
Ik weet het, het is belangrijk om nu even voorzichtig te doen met geld, maar voor een totaal van 12,50 heb ik een paar mooie cadeautjes en heel veel kaarten om te op te kunnen sturen gescoord.
De leuke boeken van de bieb laat ik een dezer dagen nog wel zien.
Terwijl ik bezig was om een gezonde lasagne te maken, belde manlief dat hij wat later zou komen...
Nou was het gerechtje een stuk bewerkelijker dan gedacht, dus dat kwam goed uit.

 Tegen de tijd dat de schaal op tafel kwam, liep manlief binnen...
Goed nieuws!
De sollicitatie is goed gegaan, ik heb het arbeidscontact getekend!
Och lieve mensen, wat een geluk!

Het was even bikkelen, de maand februari, maar het komt goed.
Elke ochtend brandde het kaarsje bij Maria, nog voor ik ging werken, en direct nadat ik thuis kwam.
Wat fijn zo'n lief steuntje in de rug, waar ik zoveel vertrouwen in heb.

Het lieve gezinnetje, de zon die weer schijnt, de e-learnings klaar ( elke toets die je niet haalde betekend een extra cursus, daar zat ik echt niet op te wachten), goed bericht voor manlief. Wat een fijne eerste vrije dag.

Deze keer heb ik maar liefst elf dagen vrij!
Drie gaan naar het vrijwilligerswerk bij de boekenmarkt, maar er blijft genoeg over voor huis en tuin, voor lieve vriendinnen en eindelijk, eindelijk weer lange wandelingen.
Ik ben een dankbaar mens!

Lieve groetjes, Franca.