Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

zondag 13 november 2016

gewoon even bijkletsen...

Even niks laten horen.
Maar ja, ik was in huis bij een alleenstaande moeder die haar vierde kindje kreeg..
Dat betekende elke avond afgebrand op de bank, maar ik haalde wel mijn stappen ( app ), door het halen en brengen van de kindjes ( school).
En had een uitdagende maar ook bijzondere week!
Hier nog even een kijkje voor ik aan het werk ging...
Jongste gooide ( op mijn laatste vrije dag voor dit gezinnetje) de hele was box nog gauw even vol.
Gelukkig kon ik nog net ( grotendeels) buiten de was drogen.
Ik maakte zeep.
Drie soorten: babyzeep ( zonder toegevoegde soda), marseille zeep,en een lavendelzeepje. Ook nog een fles wasverzachter ( letterlijk citroentjesfris) en een emmertje met vervanging van wegwerpdoekjes ( vind het toe nu toe nog niet echt een succes).
 Bakte oudste een boterkoek toen hij hoorde dat zijn zus op de koffie kwam..
Ik ben een gelukkig mens!
Maakte ik een heerlijke curry.
Dronk ik voor de aller-aller-laatste keer een kopje koffie in de veranda...
 Om na mijn tweede werkdag dit aan te treffen...
Het doet echt een beetje pijn. Maar het is voor het goede doel zullen we maar denken.
Op naar het B&B.

Donker, nog gauw een laatste foto voor ik ga werken.
Volgens mij hebben we ( bijna) net zoveel foto's gemaakt van het slopen , als destijds van het opbouwen.
Het goede nieuws: manlief heeft de hele veranda ( behalve natuurlijk het stenen muurtje met de open haard) aan een aardige mijnheer verkocht, die gaat proberen er weer net zoiets moois van te maken.
Als U hier leest mijnheer: we willen het resultaat graag zien!
Gelukkig tref ik bij thuiskomst ook hele leuke dingen aan!
Zoals het boek van Daan Rot.
Wat een feest om te lezen ( en soms stiekem een beetje ontroerd te raken).
En natuurlijk manlief!
Vrij genomen om te slopen ( ziet er geweldig uit al slopend), lijmt ook nog snel even mijn werkschoen. Het klittenband liet los op de laatste werkdag bij een misstap, gelukkig had ik mijn sportschoenen ook bij ( om de kindjes van en naar school te brengen).

Ging intussen ook nog het internet er uit.
Hoe fijn dat manlief thuis was. Twee dagen werkte er maar liefst drie mannen aan.
Eerste dag: Kabelbreuk opzoeken, stukje nieuwe kabel er tussen ( 120 draadjes opnieuw solderen), tentje in de regen,  pannetje met stinkspul op een vuurtje ( iets om weer waterdicht te maken), twee keer koffie gekregen van manlief ( met dienblad op de fiets er naar toe).
 Dag erop weer geen internet: dit keer besloten ze een nieuwe kabel vanaf het dorp, via huisje een kilometer hier vandaan, tot aan het huis aan te leggen....
Nu moet het goed gaan...hopen we!

En dan maakt die man van mij ook nog elke avond ( omdat je mij op kon vegen na 60 uur) een lekkere maaltijd. Goud is het zo'n man te mogen "hebben".
Volgende keer echt, de foto's van de wandeling.
Vijf minuten van ons huis.
Laat hopen dat de B&B toestemming, nu snel mag komen.
Zodat er nog heel veel mensen van deze prachtige omgeving mogen genieten!

Fijn weekend!
groetjes, Franca.