Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

dinsdag 6 september 2016

koffie ,breien en brownies

Wat is het hoogteverschil vanaf begin oprit tot het eind?
En weer staat de aanvraag een tijdje stil ( tot het antwoord binnen is).
Het begint nu toch echt op een ontmoedigings-beleid te lijken.
Zelfs manlief begint de moed in de schoenen te zakken.
Maar dat mag niet!
Zelfs zo ( bed niet opgemaakt, geen bloemetje of fruit op tafel, niet "versgepoetst"), ziet het er al zo gezellig uit. Met wat medewerking van de gemeente hadden we nu al een jaar ( betaald en gratis) gasten kunnen hebben. Hadden al zo veel mensen heerlijk van de rust en fijne omgeving kunnen genieten.
Dus: volhouden!
Er staat een cadeautje klaar voor een jarige vriendin ( waar later bleek dat er een hele groep inspirerende dames kwamen, zeer leerzaam dus).
Bewerkte dochterlief ( gewoon doen mama, over leren van gesproken) een van de borden die ik met schoolbordverf geverfd had met krijtjes.
Met een leuke spreuk.
Ik ben er blij mee!
Zelf hou ik het op veilig.
Nog een vest van hetzelfde patroon. Nu in roze.
Een logee.
Of hij hier mocht logeren tijdens hun vakantie? Natuurlijk.
Om bij aankomst te vertellen dat hij al negen jaar oud was, dus misschien deze logeerpartij niet zou overleven. Dat zwaaiende handje bij hun vertrek, dag vis ( met naam , maar die weet ik dus echt niet meer), ik hoop dat je er straks nog bent.
Mijn hart zonk in mijn schoenen.
Van schrik gaf ik het beest veel te veel voer, waardoor de kom er in no time verschrikkelijk uit zag. Het beest had geen uitzicht meer.
Manlief was ( whats new) de redden in nood en verschoonde de ( gruwelijk zware) kom.
Hier tijdelijk in onze oude vissenkom. Om een lang verhaal kort te maken: het  vissenbeest ging levend terug. Ik leerde mijn les: drie keer nadenken voor ik een logee aanvaard ( zelfs een goudvis).
O ja, het vatendoekje is het doekje wat laatst weer even rust in onrustige tijden gaf.
Wacht. Start om 10.00 uur. Dan vooraf ( om 08.00 uur) maar alvast koken.
Ik liet de pan zo staan ( en de teveel aan gekookte boontjes in de pan er naast).
Manlief kreeg instructies voor het laatste stukje van het recept.
Dat hij de rest van de boontjes er ook maar bij gooide bleek geen probleem.
Het was lekker!
http://www.smulweb.nl/recepten/1148610/Stoofschotel-slankgerecht?print
En we konden supersnel aan tafel.
 's Avonds nog een stukje breien.
Het gezinnetje waar ik terecht kwam was als een warm bad.
Jonge ouders, met fijne opa's en oma's.
Mensen die weten wat ze willen en er voor gaan. Die tegenslagen aanpakken en door gaan. Ik zag mezelf in de jonge kraamvrouw ( mezelf van 25 jaar geleden dan).
Een lieve kraamheer ( die had ik destijds dus ook) die zo goed zorgde voor vrouw en kind.
Een fris schoon huis. Oeps zo netjes was het toen bij ons ook, dat is dus nu iets minder, gewoon omdat er te veel spullen zijn. Kreeg ik even een eye opener!
Weekend en ik werk. Manlief zette dit op tafel. Mag ik mezelf dan een boffer noemen?
Geïnspireerd door de kraamvrouw,( die gezond eten en gezond bakken heel belangrijk vond, en sterk gezond en vrijwel meteen weer slank uit de kraamtijd kwam), besloot ik ook eens gezond te bakken. De kraamvrouw bakte alles uit het kookboek van Amber Albarda: gezond bakken. Dat had ik dus even niet in huis, maar op internet vind je ook wel wat.
Gezonde brownies met zwarte bonen bijvoorbeeld.
Koffie breien en een brownie, wat wil een mens nog meer?

 Dochterlief maakte zowat het tegenovergestelde.
Super zoete cupcakes met veel kleurstof.
Mijn tanden doen al zeer bij het kijken alleen.

Toch was het supergezellig om ( kom je er even bij zitten mam, kunnen we bijkletsen) in de keuken rond te hangen terwijl ze de cupcakes bakte.
Zomaar gezellig op zondagochtend. 
Daarna ging dochter op naar de baby shower, en wij aan de wandel.

En verder:
Is de drukte qua baby's totaal toegeslagen.
Kort vrij tussen de kraambedden,  twee gezinnetjes extra  opstarten ( mensen die uit het ziekenhuis komen met een vers babietje op weg helpen voor drie uurtjes) tijdens de week dat je werkt ( acht dagen normaal) , vraagt de planning of je langer ( tien dagen totaal) wilt werken.
Voor mij is dat allemaal te veel.
Dus heb ik vriendelijk aan mijn leidinggevende gevraagd of de tweede opstart voor een keer aan mij voorbij mocht gaan.
Gelukkig mocht dat ( bij hoge uitzondering). Ik werkte ( doordat het vakantietijd is) al zo ver weg, had al een hele lange reistijd. Het was echt even genoeg.

Toch maar maar die cursus mindfulness?

 Zat ik een paar uurtjes  aan het sterfbed van mijn lieve tantetje ( van 90 jaar).

Heb ik ( door de inspiratie van de kraamvrouw), weer het een en ander weggedaan.

Begint deze week het sporten weer ( gelukkig hebben buurvrouw en ik veel gefietste en gewandeld en maakte ik met manlief afgelopen zondag een flinke en fijne wandeltocht).

Heb ik besloten ( jullie zullen me nog dankbaar zijn), voortaan korte blogjes te gaan maken!

Fijn week!

groetjes, Franca.