Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

vrijdag 15 april 2016

simpel

Weer die vaatdoekjes!
Tja, ik heb er nog een paar liggen, maar deze zijn voor een dame met artritis, dus moeten ze zo soepel mogelijk zijn, anders doet het uitwringen veel te veel pijn.
Het gaat even niet zo snel, maar ze komen er aan dame.
Het boek?
Ik ben van troostvoer ( dat blijft niet goed gaan), overgegaan op troost-lees-voer.
Alle boeken van Rosamunde Pilcher ga ik herlezen.
Die boeken zijn als oude trouwe vrienden, heerlijk in alle tijden.
 Ik probeer weer gezonder te eten, dat gaat prima bij de lunch.
 Maar ja, dan is er nog wat koekjespudding (Ome Hilbert-pudding) over van de dag er voor...
Met wat slagroom en wat vanilleyoghurt ( die echte met vanille-spikkeltjes er in).
Tja, dan ga je voor de bijl!
In het jaar 2004 overleed mijn moeder, een paar jaar daar voor mijn tante.
Ik gebruikte hun oude handdoeken.
Niemand wilde die, ze waren nog prima, alleen die naam dingetjes kreeg ik er niet af.
Inmiddels zijn ze op, en merk ik hoe fijn het is dat onze handdoeken geen merkjes met namen meer hebben.
Het lijkt zo klein, maar onbewust zie je ze toch steeds.
Poetsdoeken zijn het geworden.
De mannen zijn er blij mee.
 Binnenkort ga ik een flinke stapel goede ( hotelkwaliteit) handdoeken kopen.
Maar alvast een paar nieuwe...ik kon het niet laten. Waar een mens al niet gelukkig van kan worden.
Stap voor stap.
Langzaam gaat het.
Het beter en weer fit worden.
Ik zit niet in de ziektewet, dus zou alles mogen doen.
Maar gekneusde ribben, en een belabberde conditie houden me knap tegen.
Ik zet gewoon de keukenwekker, doe een klein karweitje en lees weer even.
Geen moeilijke en nare ( thrillers ) kost.
Oude vertrouwde boeken.

Manlief is alvast begonnen met de verbouwing boven.
Dus liggen de stof lakens over de banken in de huiskamer ( houten vloeren hè), en zit ik in de keuken. 
Of met mooi weer zoveel mogelijk buiten.

Simpel wil ik.
Het huis mag simpeler, zodat we er zo lang mogelijk kunnen wonen.
Heel veel spullen gaan weg.
Omdat het maar spullen zijn, en de tijd die daar in gaat te kostbaar is.
Ruimte, eenvoud,makkelijk om in te leven en makkelijk schoon te houden, dat is wat we willen.

Nu alvast verbouwen voor later.
Een eenvoudig huis.
Dat is nog niet zo'n eenvoudige opgave.
Volgende keer vertel ik er wel over.
Nu ( voorzichtig) aan de slag!

Fijn weekend!

groetjes, Franca.