Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

woensdag 30 maart 2016

opruimen





Pasen opruimen.
Ik zou moeten zeggen: Paas spullen opruimen, maar zo voelt het niet.
De spulletjes ( door dochter neergezet, toen het eigenlijk al Pasen was), wil ik even niet meer zien.
Soms krijg je iets te horen waar je helemaal niet meer op gerekend had, waar je man helemaal van ondersteboven raakt....
Na dit nieuws nam ik de oudste twee mee naar het voormalige land van ooit.
Zagen we het roze kasteel en liepen door het wat vervallen park, klom oudste ( hij kon het niet laten) tegen de boog omhoog.Dat was gisteren.
Nu staat het raam open.
Om het eerste stukje voorjaar binnen te laten, terwijl ik de huiskamer poets.
Omdat het toch moet, en omdat het afleid.
Onder elk bankje en rekje dweil ik door, stof en spinnenrag weg.
Schoon en fris moet het zijn.
Brachten we met Pasen nog een paar Paashaasjes , kocht ik 2e Paasdag nog een stapel boeken op een markt voor dat ene gezinnetje. Wat we al een tijdje bij proberen te staan.
Vandaag weet ik het zeker, vanaf nu staat mijn gezin echt op een!
Ik hoorde hoe er boze dingen over me gezegd werden, maar vond dat degene toch nog hulp verdiende.
Nu is er iemand in ons eigen gezinnetje waar iets mee is.
Hier liggen onze prioriteiten nu.
Geen getob meer over: had ik meer kunnen doen ( toch dat grote geldbedrag uitlenen bijvoorbeeld). Contact op een laag pitje en er zijn voor ons eigen gezin.

De boeken die krijgt ze wel, maar mijn tijd, en aandacht even niet.
 Gek dat ik nu er zoiets op ons pad komt, de zaken pas scherp zie.
Hoe we ( en vooral ik) bespeeld werden.
Ik lees dit boek nu, een fijne afleiding.
Wat er is?
Er is iets met de gezondheid van een van de kinderen.
Eng, spannend, naar.
Toch ook dankbaarheid, dat manlief direct vrij vroeg, dat we er zijn voor elkaar.
Wat precies ga ik hier niet zeggen, dat is een persoonlijk iets.
Maar of jullie een beetje aan ons willen denken morgen ( en misschien een kaarsje willen branden).


Net tijdens het poetsen nog een telefoontje van een wijkverpleegkundige: het gezinnetje waar ik werkte, gaat extra hulp en zorg krijgen.
Fijn om te weten dat mijn zorg niet voor niks was, dat ze nog niet losgelaten worden.

De huiskamer en keuken zijn inmiddels schoon en fris, ik ben wat rustiger.
Morgen zullen we horen hoe het verder gaat, nu steek ik een kaarsje aan.

Geniet van de mooie tijden lieve mensen, je kunt de herinneringen hard gebruiken als er andere tijden voor de deur staan!

groetjes, Franca.