Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

vrijdag 4 maart 2016

heerlijke gezinnetjes

Dit zie ik als ik nu naar buiten kijk.
Wat heerlijk.
Vandaag ga ik niet naar buiten, blijf ik binnen bij de kachel met de lamp aan.
Ga ik ruimen, koken en bakken.
En ook even tijd nemen voor jullie.
Het is even geleden dat ik hier was, maar wat een mooie reden.
Na een paar dagen in een fijn gezinnetje, kreeg ik nog vier dagen waarin ik een gezinnetje op zou starten.
De derde dag belde ik mijn leidinggevende: mag ik alsjeblief ( ook al zijn het erg veel dagen achter elkaar) dit gezinnetje zelf af maken?
En het mocht!
 Dankzij manlief ( die bijvoorbeeld in de avond al deze schotel maakte, zodat ik de volgende dag niet hoefde te koken) is het gelukt.
Het hele kraambed achter de dagen in een ander gezinnetje aan, veel uren, veel werk, een kraamvrouw die ( hoe fijn) ten volle genoot van het kraambed en tot en met de zevende dag boven bleef ( met uitzondering van de warme maaltijd).


Wat een heerlijk gezinnetje!
Zo 'n thuis gun je ieder kind.
Lief , voor elkaar en voor de kindjes.
Geen tv aan gezien ( en ik was er maar liefst zeven dagen en 49 uur).
Een kindje wat speelt met haar pop, ouders die meespelen ( de foto van het hele gezin in bed met wollen mutsen op, omdat de baby ook een mutsje op moest, heerlijk).
Geen onvertogen woord, ondanks weinig slaap.
Alleen maar goede lieve woorden over de grootouders ( die ook al zo trots en blij met hun kleinkindjes waren).
Elke dag een warme maaltijd ( en ik deed hooguit wat voorwerk van aardappelen schillen of groenten schoonmaken).
Alle maaltijden ( die niet op het bed gegeten werden) aan tafel.
Een baby'tje wat heel erg klein was, maar wat zeker weten door zoveel liefde en borstvoeding een brokje gezondheid zal zijn.
Wat een genot zo'n gezinnetje, daar maak je graag wat extra dagen voor!
 Tussendoor maakte ik nog een brood.
En hoewel ik even moest wennen aan het chiazaad ( dat spul gaat tussen je tanden zitten, hou een tandenstoker bij de hand), vond ik het wel lekker.

 Dat ik geen witte bloem meer in huis had ( krijg je met grote pannenkoekenbakkende zonen) en het dus een volkorenbrood werd, maakte het alleen maar beter.
Een rijk brood, wat heerlijk was om per plakje mee naar het werk te nemen, voor extra energie in de middag.

Zo zat ik te wachten ( op dat tweede gezinnetje wat uit het ziekenhuis zou komen), je kunt het slechter hebben toch?
Ik besef heel goed dat ik er nog niet helemaal ben.
Goede boeken helpen.

En een tijdschrift uit de bieb ( in dit geval een geweldig nummer van ouders van nu) kan zomaar een idee geven voor een prima en snelle maaltijd.
Niet te moeilijk doen met zoveel lange dagen!
En hoewel het recept vegetarisch was ( met falafel), deden we er voor de mannen gewoon gehaktballetjes bij.
Mijn broodje.
Goede snelle kost.
De tafel mag dan wel een zootje zijn, we hebben prima gegeten ( met de prei/zoete aardappelsoep van manlief in de herhaling).
Jongste begon liever direct aan de broodjes.
En soms...moet je jezelf gewoon even verwennen!
Zuinig zijn is prima, dat heeft ons heel lang heel goed gedaan.
Maar langzamerhand word het tijd om het wat los te laten.
Om te genieten van kleine luxe dingen.
Zoals zomaar een leuk kookboek ( bij de bloemen waar ik het vorige keer al over had ).
En er is uit "gekookt"!
Meestal neem ik een paar boterhammen met kaas en wat groente ( tomaatjes, komkommer of paprika) mee, maar deze week was zowat elke lunch een klein feestje!
 Een heerlijk bord vol.
Voor mij altijd met wat roggebrood erbij.
Alleen een salade is vast beter, maar het moet wel vullen ( ook thuis).

Ik heb ( dat krijg je ervan al je zo lang niet blogt) nog een hele rij foto's.
Maar ik zal volgende keer meer salades, en nog een echt leuk ( en lekker) recept laten zien, maar voor nu brei ik er een eindje aan. Voor jullie me spuugzat zijn.
Gnocchi met gorgonzola, uit vegetarisch Italiaans.
De saus was makkelijk en overheerlijk.
De gnocchi...?
Ik weet het niet zo.
We aten het voor de allereerste keer, en wegens lange dagen, kocht ik  kant en klare gnocchi, die ik toevallig in de winkel zag liggen.
Leuk om uit te proberen dacht ik.
Nou...toch nog een keertje zelf proberen te maken.
Gelukkig had ik een salade gemaakt.
Daardoor was het geheel ( met eitje) helemaal geen slecht eten.
 En nu...weer thuis.
Klaar met werken voor een tijdje.
Stoffen stofzuigen en badkamer poetsen.
Opruimen. Eindelijk ook het boek van Marie gelezen.
Mijn kledingkast uitdunnen ( mooi dat dochterlief net een project heeft waar ze o.a. oude truien voor nodig heeft).

De ( prachtige) bloemen netjes in de vaas zetten.
En nagenieten.
Van het feit dat ze er nog zijn: heerlijke gezinnetjes!

groetjes, Franca.