Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

donderdag 28 januari 2016

proefdraaien op het werk, supersnelle chili en lekker kijken

Weer in een kraamgezinnetje zijn.
Genieten tot in je tenen.
Van het sfeertje, de blijheid van een net verse jonge moeder, zo'n heerlijk frummeltje in een bedje zien liggen....

Drie dagen mee lopen met een collega, kijken hoe zij werkt.
Hoeveel zij aan het huishouden doet, haar tijd indeelt en wat ze kan laten liggen.
Ogen op schoteltjes.
En echt, de gezinnen zijn ook bij haar heel tevreden!

Een leerproces , ook hoe je daarna thuis je energie verdeeld.
De eerste dag ging ik ( blij als ik was) daarna thuis flink aan de slag.
Om vervolgens totaal te crashen...
De tweede dag wist ik beter: draaide mijn stoeltje, zette mijn voeten op een voetenbankje, snuffelde even in een boek ( geen concentratie) om vervolgens mijn breiwerkje te pakken en al breiend alles even op een rijtje te zetten.
Dat ging beter!
Nu ben ik het weekend vrij.
Om gewoon te rusten, na te denken over hoe het met het koken verder moet ( dank aan manlief die het deze dagen grotendeels op zich nam, maar dat kan echt niet altijd).
Dit super snelle receptje heb ik wel even gemaakt.
Helaas niet aan gedacht er een foto van te maken.
Niet voor bonenhaters, maar ik vond het verrassend lekker ( al heb ik er wel wat zout aan toegevoegd) voor zo'n snel gerechtje.
Voor de mannen als extraatje bij de maaltijd, voor mij als hoofdmaaltijd .
Lekker met van alles: een salade, gewoon wat gekookte aardappels, een tortilla wrap, wat  crème fraîche of zure room, alles kan.
Later een foto ( ik heb nog een beetje), nu rustig aan de dag starten.

Wat rommelen met de was, wat ruimen in huis .
Vanmiddag een vriendin op de koffie.
Nog steeds zoveel lieve mensen om me heen.
De collega/vriendin die het een tijdje terug zelf zo moeilijk had, die elke week op haar gemakje belt , appjes en kaartjes van collega's , ik ben een boffer!

Fijn weekend!

groetjes, Franca.

ps heerlijk om te doen als je even tijd hebt:
de serie : Coal house at war kijken op you tube!

Mensen die met hun gezin ( in 2008) gaan leven zoals gezinnen in oorlogstijd leefden in een rijtje mijnwerkers huisjes.
Bewondering , hoe ze het redden.
Mooi om te zien: de saamhorigheid die ontstaat.
Fijn om mee te nemen: het weten hoe ontzettend we boffen om in deze tijd te mogen leven.

Een echte aanrader!
Je kunt per aflevering kijken ( net een mooie lengte voor een koffiepauze in je eentje) of een heuse marathon houden.
Het blijft genieten!

Veel kijkplezier!

groetjes, Franca.