Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

zondag 10 januari 2016

Hoe goed breien kan doen

Post.
 Met een mooie kaart.
En hele lieve prachtige cadeautjes.
Dank je wel Jezebelle!

Rond kerst zat het me ( zoals jullie weten) even niet zo lekker.
Manlief nam wat taken over, en schreef ( hoe lief), en stuurde, de kerstkaarten voor mij.
Helaas heb ik ( weer iets om aan te werken) mijn adreslijst niet op orde.
Gevolg was/is dat alleen familie en directe vrienden een kaart kregen.

Dus ook de mensen die ik via het bloggen ken, kregen geen post.
Hoe lief is het dan dat er toch wat kerstkaartjes kwamen ( dank jullie wel) en dat Jezebelle dit prachtige pakje stuurde.
Zoiets doet goed!

Er zijn drie R's, van vroeger uit bekend.
Rust, Regelmaat, Reinheid.

Ik werk deze dagen aan mijn eigen drie R's.

Hoewel....de eerste R is ook gewoon Rust.
Rust in de vorm van even niet werken.
Van wel elke dag ( buiten) bewegen.
Van leren hoeveel ik op een dag kan doen zonder de volgende dag migraine te hebben,
Het hoofd niet laten doordraven ( hoera voor nuchtere vriendinnen waar je even op de koffie kunt gaan).
Breien is goed!
Door een professional in hoofdzaken , aan mij medegedeeld.
Hoe mooi is dat!

Mijn tweede R staat voor Ruimen.
Die tijdschriften ga ik niet meer allemaal gebruiken.
En recepten heb ik meer dan genoeg in kookboeken ( en anders is er internet).
De bloesjes die misschien straks weer passen, wil ik die dan nog wel aan?
De boeken die ik gelezen heb, mogen verder, dan heeft erweer iemand plezier van.
Mocht ik ze echt nog eens willen lezen, kan dat vast op een of andere manier.
Natuurlijk hou ik mijn favorieten, maar anderen mogen ( moeten) weg.
Ruimen in mijn hoofd.
Even niet inzitten over alle mensen waar ik normaal voor zorg.
Ruimen moet trouwens rustig, weer het eerste R-etje.

De derde R is van Rebelleren.
Dat is een moeilijke!
Aangeven wat je wil.
En aangeven wat je niet wil!
Niet je aanpassen aan wat anderen willen en doen.
Ook niet omdat je dat je leven lang al gewend bent.

Dus zeg ik er wat van de vriendje van dochterlief de gehaktballen uit de pan kaapte ( zodat manlief nog snel wat vlees bij moest gaan halen in het dorp).
Vraag ik inmiddels aan iedereen om vooraf door te geven of ze thuis slapen in het weekend en wie er mee eet ( niet dat ik app waar ze blijven en dat we dan met zijn tweetjes blijken te eten , en veel te veel gekookt hebben).
Of erger: tien minuten voor het eten Appen dat er drie extra mensen mee eten!
Moet ik (zelf) regels maken om duidelijkheid te krijgen over opruimen, helpen met afwassen en zo duidelijkheid scheppen ( en ik maar denken dat dat met volwassen kinderen niet meer nodig was).
En dat zijn dan nog maar de kinderen, moet ik ook nog leren over de gezinnen op het werk en een andere persoon.

Ik moet volledig uit mijn comfortzone .
Nooit geweten dat je daar zo moe van kan worden.
Gelukkig kan ik breien!

Heb ik ( door het opruimen) nu een fijne kar met mijn gaande werk, direct bij de hand.
Bijna, echt nog maar een heel klein stukje, en dan is mijn rode vest klaar.
Met dank aan Inge, die me de aanzet gaf!
Het rode vest, wat ik echt ga dragen!
Wat voor mij de aanzet is tot nieuwe dingen.
Weer dingen voor mezelf breien, i.p.v. alleen babytruitjes.
In hele simpele modellen, maar dat maakt het niet minder.
Het rode vest gaf me durf.
Hoeveel dat moet nu blijken.
Ik heb genoeg garen.
Ik kan zelfs kiezen tussen blauw en groen.
Om de omslagdoek van Monique te maken.
Het patroon is uitgeprint, de naalden ( nou ja een rondbreinaald) liggen klaar.
Nu die durf nog.
Misschien moet ik het maar gewoon doen als met de vatendoekjes destijds: gewoon beginnen!
Destijds wist ik dat er hulp vlak bij was.
Gisteren bood mijn ( ja ik bof) man mij zelfs  aan om een uur te rijden, voor een uurtje breiwerk opstarten ( nee Monique, ben maar niet bang).
Ik ga durven!
Mocht het niet lukken dan gil ik hier wel om hulp.

Tot slot.
Het leek zo mooi, de vatendoek in het tijdschrift .
Is het de kleur, of doe ik iets niet goed?
De maat is ook wat vreemd, net tussen vaatdoek en gastendoekje in.
Ik weet het nog niet.
Nou ja, geen man overboord.
Gewoon doen en we zien wel!

Gewoon doen.
Ik ga lekker even koffie drinken met mijn man ( geduldige held van me).
Fijn weekend!

groetjes, Franca.