Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

dinsdag 18 april 2017

Handwerk, meubeltjes opgeknapt en leuke gasten

Het gehaakte deel is klaar, nu nog borduren.
Maar ja dat lukt niet al kletsend.
Dit vaatdoekje breien wel.
Hoe burgerlijk kun je mij noemen.
Pannenlappen haken en vaatdoekjes breien....
We hebben het tafeltje en de stoeltjes die mijn ouders kochten toen ze naar het bejaardenhuis gingen, opgeknapt.
Perfecte maat voor in de pipowagen.
En een leuke manier om ze weer in gebruik te nemen.
Natuurlijk wel met een leuk nieuw stofje er op.
Geeft net iets meer ruimte in de pipowagen.
Zo staat de tafel klaar voor de gasten die met Pasen komen logeren.
Het groene karretje is tijdelijk.
Daar moet nog een smal kastje komen, zodat mensen ook wat kleding kwijt kunnen.
Zo gaat het ( hoop ik) wel even voor deze dagen.
De gasten uit Amerika ,zijn familie.
De broers van de opa van mijn schoonvader ( volgen jullie het nog),emigreerde in 1910 naar Amerika.
Deze mensen zijn nazaten van de broers.
Wat een leuke mensen!
Had ik toch de eer om een heel bijzonder cadeau te krijgen!
Een plaid wat gehaakt is door een dochter van een van de broers (die in 1910 emigreerde).
De moeder van de dame die bij ons logeerde.
Ik durfde het bijna niet aan te nemen, zo'n bijzonder en lief cadeau!
Ik zal het met respect gebruiken.
Het maakt onze huiskamer nog knusser.
Met dit zonnetje is het uitzicht ook heerlijk.
We hadden fijne Paasdagen.
Met een Brunch met onze kinderen ( en aanhang uiteraard) en opa.
Met een simpele maar lekkere Paasmaaltijd.
Aspergesoep, hartige taarten en een salade en een lekker toetje in een glaasje.
Niks bijzonders, maar lekker!

De gasten brachten ook de avond bij ons door , heel gezellig.
Opa had zelfs een kaart van meer dan 100 jaar oud, die destijds naar opa's vader gestuurd was ( met op de achterkant de datum van vertrek en van aankomst).
Opa gaf de familie veel foto's, een hele oude brief en de genoemde kaart.
Jammer dat opa geen Engels spreekt en de familie geen Nederlands.
Manlief , de kinderen en ik probeerde zo goed mogelijk te vertalen en uit te leggen wie er op de foto's stond, maar dat was nog geen gemakkelijke opgave.

We hadden in ieder geval een hele fijne dag.
Tweede Paasdag hielden we rustig.
Simpel eten, lekker wandelen, en nog wat echt Nederlandse dingen kopen ( ik wilde ze in ieder geval beschuit met muisjes laten proeven).
Ik had geen kans om iets echt Hollands voor ze te koken, maar ik hoop dat ze op de site:
 http://www.thedutchtable.com/
alsnog wat recepten kunnen vinden om eenmaal thuis te gaan maken.

De gasten waren door andere familieleden uitgenodigd, maar brachten opnieuw de avond bij ons door, met een wandeling, leuke verhalen en veel gelach.
Bleek toch dat ook zij ( hoe snel kom je dit tegen) ook op eenwielers konden rijden!
Dat moest uitgeprobeerd worden natuurlijk!
 Jammer genoeg heb ik maar één foto van het eenwieleren.
Alleen van de vader, niet van de twee zoontjes .
Dit omdat ik nooit foto's van gezichten op het blog plaats.
Maar in ieder geval hadden we een leuke en gezellige avond.

Nu ( daags na Pasen), zit ik nog na te genieten van de fijne dag van vandaag.
Morgen meer daar over ( zal ik even zoeken naar leuke foto's zonder herkenbare gezichten). Nu even landen ( echt, zo fijn om zulke lieve mensen te leren kennen).

Fijne avond!
groetjes, Franca.










1 opmerking:

Inge zei

Dankjewel nog voor je lieve woorden!