Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

donderdag 20 juli 2017

nog één keertje

Nog één keertje over de bruiloft, dan hou ik er over op.


Bij de voorbereidingen hoorde ook het in orde maken van de bruidskamer.
Niet in de zin van een slaapkamer, maar wel de kamer waar dochterlief omgetoverd werd in de stralende bruid die ze was.
Met een tafeltje, een spiegel ( die later te laag bleek, zodat er een schoenendoos onder gezet is), en een makkelijke stoel.
Met natuurlijk een paar mooie bosjes bloemen uit eigen tuin.
Ze heeft er samen met de kapster, haar beste vriendin en later ook haar tweede getuige, een hele gezellige ochtend ( ruim twee uur kan zoiets duren), gehad.
 Dat de vensterbanken best leeg waren, bleek heel handig te zin.
Behalve de taartschep van mijn moeder, leende ze ook het parelsnoer wat ik ook op mijn trouwdag droeg.
Ik kan zo genieten van dat soort dingen!
Bovendien ben ik natuurlijk super trots dat ze haar trouwjurk(ken) helemaal zelf gemaakt heeft!
Voor bij de voordeur kochten we een grote hanging basket.
Nou staat er direct naast de deur ook een grote hortensia.
Maar juist dit jaar zaten er nauwelijks bloemen aan ( door het vreemde weer dit voorjaar).
En we wilde natuurlijk graag dat het er leuk uit zou zien voor de foto's , als dochterlief de deur voor haar ( toen a.s.) man open deed.
En nu hebben we er elke dag nog plezier van.
Soms moet je jezelf dus gewoon verwennen en en dan ook lekker van genieten!
 Nog even terug komen op de week voor de bruiloft.
Dochterlief gaf duidelijk aan dat ze geen speeches wilde, geen gekke stukjes of liedjes.
En toch wilde ik als moeder graag iets doen aan deze speciale dag.
Haar laten weten wat voor geweldige dochter ze is, hoe ongelooflijk ik genoten heb om kinderen te mogen krijgen en ze op te zien groeien.
En dat dit nu het begin is van iets nieuws: hun gehuwde leven samen.

Nou vond ik ( dat krijg je als je die dagen zo aan het ruimen bent), een stapeltje foto's van dochterlief, die ze ooit voor een project gebruikt had.
Ik bekeek ze en besloot ze aan te vullen met meerdere foto's, zodat ik ruwweg met de foto's haar jeugd kon doorlopen.
Een aantal ingescand uit fotoalbums en zo kreeg ik een mooie collectie ( even af laten drukken bij de fotograaf natuurlijk).
In de stad op zoek naar een mooi doosje , vond ik een grazen doos ( waarvan ik wist dat dochterlief die erg mooi vond), met een bijbehorend fotolijstje ( waar aan beide zijde een foto in kon).
Twee foto's in het lijstje, de rest in de plastic hoesjes ( die ik eerst op de receptie wilde gebruiken, maar dochter wilde alleen super simpele versiering). Zo kan ze zelf steeds een foto neer zetten die ze leuk vind.

En nu?
Een mooi en eenvoudig notitieboekje.
Nou ben ik altijd wel van het opschrijven geweest.
Zo kon ik een bladzijde uit mijn dagboek overschrijven, van de dag met een test bevestigd kreeg dat ik zwanger was van haar, en hoe blij ik daar mee was.
Een bladzijde waar ik haar ( mooie en vlotte) geboorte omschreef en hoe blij en gelukkig ze ons allemaal maakte.
Een bladzijde over haar als baby, als drie jarig meisje en ook over hoe trots ik op alle drie de kinderen was toen ze uit bleken te groeien tot zulke fijne mensen.
Nog een bladzijde uit mijn dagboek ( sommige waren ook uit haar babyboek), waarin ik schreef hoe blij ik met manlief ben, en hoe ik hoopte dat ook zij het ook ooit zo goed zou treffen!
Tot slot natuurlijk ook nog een paar dingen over de ontmoeting met haar vriend ( nu man), en het recept van het gerecht wat we aten de eerste keer dat hij mee at.
En natuurlijk zeker ook hoe blij we met hem zijn en hoe hij inmiddels bij ons gezin is gaan horen.
Er is een klein deel van het boekje beschreven, de rest ( heb ik op de laatste bladzijde omschreven) is aan hen, om voortaan zelf in te vullen en er iets moois van te maken...
Alles bij elkaar in het glazen doosje en een mooie cadeauverpakking er om heen.

Hoe lief is het dan, dat ze op het eind van de  trouwdag (op het punt om op huwelijksreis te gaan), nog in trouwjurk en pak, even ons cadeautje ( er zat natuurlijk ook nog een" echt" cadeau bij ) uitpakken en ons nog even bellen om te bedanken!
Ze te horen vertellen hoe ze van de dag genoten hebben, en hoe fijn ze het gehad hadden, en hoe lief het cadeau vonden.
Misschien is dat ogenblik ( hoe mooi de dag verder ook was), nog wel het liefste van de hele dag.
Al moet ik toch ook nog even het stukje wat schoonzoon inleverde bij de pastoor noemen.
 Hoe bijzonder overigens dat ze een pastoor troffen die vroeger van huis uit protestant was, dat maakte veel dingen veel makkelijker, en hij heeft er een prachtige dienst van gemaakt!
Maar dat stukje van schoonzoon was zo mooi omschreven, dat zou dochterlief zo in kunnen lijsten ( om nog heel vaak met veel liefde terug te kunnen lezen).
Het geschreven woord, dat is zo gek nog niet!

Lieve groetjes, Franca.








dinsdag 18 juli 2017

geschreven woord

De brief die ik tegenkwam naar aanleiding van de taartschep, die dochterlief graag voor haar bruidstaart wilde gebruiken.
Omdat we die er altijd bij hebben op mooie gelegenheden.
Zo oud, en zo mooi om te lezen.
Bladzijde uit dochters poeziealbum.
Lang niet zo oud, toch al weer mooi om te lezen.

Dochter wilde geen poespas op haar trouwdag.
Dus zeker geen gekke liedjes, stukjes ( zoals gebruikelijk in Brabant), maar ook geen speech.
Volgende keer vertel ik hoe ik haar toch wat mooie woorden mee mocht geven .
Nu snel naar het werk ( twee gezinnetjes, twee talen, druk maar leuk).

Groetjes, Franca.

donderdag 13 juli 2017

een heel karwei en nagenieten

Het is een heel karwei zo'n bruiloft.
Zeker als je veel zelf organiseert.
Wat hadden ze geluk met het weer!
Zeker na die regendag deze week besefte ik maar al te goed dat het dan een hele andere dag geworden was.
Langzaam komt alles weer op zijn plaats, worden geleende spullen teruggebracht, is alles op het terrein weer opgeruimd, is de was gedaan en hun kamer weer schoon.

Gisteren kwamen ze heel even thuis ( aten we buiten met taart als toetje), morgen even bij haar man zijn ouders langs en dan vertrekken ze weer voor twee weken.
Groot gelijk!
Maar wat zal ik ze missen.
En de foto?
Ontbijtje en intussen nagenieten ( met het mapje foto's samengesteld van wat mensen ons toestuurde via app).
Heerlijk!

groetjes, Franca.

zondag 9 juli 2017

wat een heerlijke dag

Een paar weken geleden ( zie gordijnen), maakte ik deze foto...
Ik gun jullie alvast...een tipje van de sluier.
Dan begrijpen jullie wie dit wilde lenen...
Waarom haar oude kamer opgeknapt werd...( en de tuin netjes gemaakt, en de voordeur aan de binnenkant opnieuw geschilderd en en...

Waarom poppenhuisgeknutsel en breien even niet lukte...
Er een kapper aan huis kwam die zorgde voor een lief kapsel en prachtige make-up.
Maar liefst twee trouwjurken hingen er klaar.
Een voor overdag en een voor de avond.
Lang en kort ( handig als je zelf je trouwjurk(ken) kunt maken!
Haar beste vriendin hielp haar in haar jurk en schoenen..

En daar stond mijn dochter (onze dochter), ineens als prachtige bruid.
Gisteren trouwde onze dochter!
Heeft ze samen met haar man een heerlijke dag beleefd.
Was het net zo eenvoudig als ze graag wilde.
Trouwde het mooie stel in een muziekkiosk ( waarvan ze al droomde als kind).
Kon dat omdat die kiosk op het terrein staat waar ze wonen!
En natuurlijk omdat het heerlijk weer was ( zodat de binnen locatie die voor de zekerheid toch maar achter de hand gehouden was, nooit gebruikt hoefde te worden).
Was er buiten ( op een ander stuk van het terrein ) een stuk park prachtig ( maar eenvoudig) versierd, waar we van de lunch, de bruidstaart en 's avonds van een leuk feestje genoten.
Maar was er eerder een echt hele mooie eucumenische kerkdienst, waar haar a.s zwager het orgel bespeelde ( en haar a.s schoonvader het even overnam toen eerstgenoemde trompet ging spelen).
Waar haar a.s schoonvader en a.s. schoonzus samen het Ave Maria zongen.
Haar ( ik stop met het a.s) kleine neefje zo lief het kussentje met de ringen kwam brengen.
Was er volop ruimte voor kennismakingen met wederzijdse familie, veel rust, veel ontspanning en heel veel plezier.
Traden een aantal medebewoners tijdens de koffie met taart op met ontroerende muziek ( heb ik niet eens verteld dat een van hen bij de kiosk piano speelde bij het burgerlijk huwelijk).
Zaten we later ( alweer helemaal volgens dochters dromen vroeger) aan een lange tafel buiten te eten.

Genoten we van de dans van dochterlief en schoonzoon ( dochter inmiddels in haar korte jurk), en kletste we bij met mensen die we lang niet gezien hadden.
Moesten we toch een keer naar huis, al had opa het nog prima naar zijn zin, zo,n lange dag voor een 87 jarige, wat heeft die man genoten!
Kletste we samen nog even na voor we gingen slapen.
Om vervolgens van de telefoon weer wakker te schrikken.
Papa en mama dank je wel voor jullie lieve cadeau, we wilde het toch even zeggen...
We hebben het zo fijn gehad, het had niet mooier kunnen zijn!
Welterusten!
Wat een heerlijke dag!

lieve groetjes, Franca.






donderdag 6 juli 2017

van kleintjes die groot worden , sentiment en mooie woorden

Je vergeet het gewoon.
Hoe snel kleintjes groot kunnen worden.
Ongelooflijk!

Die kleine Karel is volgens mij al eens zo groot als toen we hem vonden.
Nieuwsgierig als een grote, zeker als er iets leuks gaande is ( zoals een spiegel die klaar ligt om geverfd te worden).
We hebben vakantie ,manlief en ik.
Maar o.a. wegens Karel blijven we thuis deze weken.
Voordeel is dat het huis en tuin er : ineens" heel netjes bij liggen.
Dat er wat dingen gebeuren die anders blijven liggen.
Zo hangen er in de voormalige kamer van dochterlief ( door mij tot ieders verwarring voorkamer genoemd, maar die hebben we al een), nieuwe gordijnen.
Niet zoals ik in mijn hoofd had, oud roze, maar een wat bravere kleur.
Omdat we hierna eigenlijk geen andere meer willen kopen, en dit kan voor van alles.
Zo zal de kamer komende tijd wel voor poppenhuis geknutsel dienen, en wie weet later ( omdat deze op de begane grond is) , wel als onze slaapkamer.
Nu nog bedenken hoe we deze ruimte gaan noemen, iemand suggesties?
Hij begint het door te krijgen, maar soms schiet hij toch ineens al zijn bakje in, voor het voer er in zit.
Gevolg: een plak koppie, wat dan toch maar even gewassen moet worden.
Gelukkig schijnt Karel dat niet zo erg te vinden.
 Vanuit mijn stoel.
Deze dagen ben ik wat op de sentimentele toer.
Ik droom, kijk in oude albums en schrijf in een boekje.
Laat foto's afdrukken en bedenk hoe ik stiekem toch iets kan doen, wat ik graag zou willen doen...ook al is me uitdrukkelijk te kennen gegeven dat....
Nog even en ik kan jullie laten weten hoe en wat!
Of ze het mocht lenen?
Natuurlijk!
Hoe leuk dat de taartschep die mijn moeder in 1955 kreeg zo geliefd is .
Niet eens omdat het zo'n hele mooie is, maar wegens het verhaal en de woorden onder op het doosje.

We moeten het wat vaker doen in deze snelle tijd.
De moeite nemen om onze waardering uit te spreken, of zelfs even op papier te zetten.
Je doet zo gauw een appje , maar op deze manier maakt het nu nog indruk.
De taartschep was een Sinterklaas cadeautje uit 1955.
Van een jaar later (1956) heb ik nog een lieve brief, gestuurd naar aanleiding van het Sinterklaascadeautje wat mijn moeder en haar zussen gemaakt hadden voor deze dame( geen idee wat dat geweest is), en meteen de waardering voor het werk van mijn moeder.
Die moest toen stoppen, omdat ze ging trouwen ( dat ging nog zo in die tijd).
Mooie woorden, gelukkig nog terug te lezen op papier.


Ik ga bloemen plukken.
Met een lange broek en flinke laarzen aan.
Niet alleen wegens de brandnetels ( er staat werkelijk meer onkruid als bloemen dit jaar) , maar ook omdat het gisteravond zo geregend heeft.
Zo tussen de bloemen ben je dan meteen drijfnat.
Nog een drukke dag vandaag, maar het komt allemaal wel goed.
Over een paar dagen zal ik de genoemde brief en boeket bloemen wel laten zien.
Nu: aan de slag!

Fijn weekend!
groetjes, Franca.




dinsdag 4 juli 2017

Je vergeet het gewoon, hoe snel dingen kunnen gaan.

donderdag 29 juni 2017

soms loopt het anders als je gepland had.....

Het zandpad naar ons huis was erg slecht, dus besloot manlief om te rijden.
Daar stond een dame te gebaren dat we even moesten wachten.
Nieuwsgierig als ik ben, keek ik wat ze nou ging doen...
Ze jaagde iets van de straat..
Een jong katje!
Wat net zo snel weer terug dreigde te komen.
Ze gebaarde dat we konden rijden en liep terug naar haar man ( die geduldig stond te wachten).

We reden door...heel even.
Ik riep manlief zijn naam en zei, dat dit niet kon.
Dat beestje word gewoon bij de volgende auto platgereden.

Om een lang verhaal kort te maken, we stopten.
Tja en dan gaan dingen dus niet zoals gepland.
Zoals : minstens een jaar geen andere kat!

We moesten even vangen ( en proberen het beestje bij de twee aangrenzende straten vandaan te houden), en uiteindelijk lukte het.
Maar ja, het beestje was zo in paniek, dat het zijn ( ongelooflijk scherpe) tandjes flink in me zette.
's avonds had ik twee rode kloppende vingers...
Dus onze kennismaking was niet geweldig ( antibioticakuur en gehele anti tetanus prikken kuur), maar verder...
 Hier nog vies, en vol ongedierte maar lief!
Inmiddels bij de dierenarts geweest:
-het is een jongetje
- groeit als kool en is inmiddels 640 gram
-is zo gezond als een vis
-vermoedelijk iets van 7 weken oud ( en dus nog net iets te jong voor de eerste vaccinatie).

Mag ik jullie voorstellen:
Onze Karel!

groetjes, Franca.


 

dinsdag 27 juni 2017

gewoon rommelen om huis

Het boekje stond er al.
Toevallig kleurde de rest er mooi bij.
Een gebreid dekentje en een ( moet nog in elkaar gezet worden) kussentje, voor in het poppenhuis.
Met een gietertje van de rommelmarkt en twee bedeltjes die samen een handtasje vormen.
 Hier heb ik helemaal niks van gemaakt.
Simpelweg gekocht.
Omdat het zo met mijn vak te maken heeft, kon ik het niet weerstaan.
Bij deze dame gekocht:
 http://grethilde.blogspot.nl/p/grethilde.html

Je moet echt even kijken bij haar muizenkraambed:
http://grethilde.blogspot.nl/2012/03/muizenbabys-bij-familie-muis.html
Dan snap je waarom ik dit echt "moest" kopen!
Mijn poppenhuis word er een van heerlijk aanrommelen, wat deze dame doet is gewoon kunst!
Kunst met heel veel sfeer!
Ze zou er boekjes van moeten maken!
Hoe heerlijk om voor te lezen, feest voor klein en groot!
Het poppenhuis begint ook vorm te krijgen.
Het vergt hier en daar nog wat aandacht ( mede omdat manlief met kromme platen werkte en extra latjes toevoegde voor de stevigheid), maar het komt goed.
 Ik blijf het geweldig vinden!
De Engelse melange die manlief in de voortuin zaaide, doet het geweldig.
Iedereen die op bezoek komt, of waar ik langs ga, krijgt een bosje.



 Heerlijke boeketjes.
Die verbazend lang mooi blijven in de vaas.
En grappig hoe bijna iedereen me achteraf een fotootje stuurt.
Zo'n simpel bosje bloemen doet iets met je.
Simpel, maar mooi.
Kringloop winkel bezoekje.
Zoveel moois voor weinig!
Het borduurwerkje is niet mooi ingelijst ( met een metalic plakbandje er tussen), maar dat geeft niet.
Het worden kleedjes voor in het poppenhuis.
Als ik dan een bladzijde uit een boekje laat zien ( lezen is lastig, het is Drents), dan natuurlijk die over geboorte..
Als je niet echt van de trends bent, is een woonboek van tien jaar oud, nog helemaal van nu.
Heerlijk sfeertje.
Ooit verlekkert staan bekijken op een woonbeurs , maar toen ( natuurlijk) niet gekocht vanwege idiote prijs , nu genieten voor een euro! Het wachten waard.
Van roomijsjes blijf ik voorlopig ver vandaan.
Maar bananen ijsjes die lust ik graag!
Zo simpel, zo lekker, en je eet eigenlijk gewoon een stuk fruit, beter kan toch niet?
Wachten op een vriendin die koffie komt drinken.
Lekker nog even lezen en een appeltje eten.
Als ze er later is ( ze was op de fiets, vandaar het wachten), blijkt hoe waardevol het is dat je met haar de dingen kunt bespreken waar je andere niet mee lastig durft te vallen.
Gelukkig dat het andersom ook werkt!

Gordijnen die dochterlief uitzocht, toen het nog haar kamer was.
Och ze hangen er toch...
Maar binnenkort krijgt de kamer een andere functie, dan is dit niet zo mooi...
We zullen zien.
Fijn hoor, luiken die van buiten dicht kunnen tegen de warmte.
Maar dan moet je wel aan de slag, als je zo lang de achterkant niet gepoetst hebt.


Och, niks mis mee, zo heerlijk met water kliederen.En paar emmers sop en wat water om te spoelen en alles is weer schoon.

Post.
Helaas vonden de slakken die eerder.
Gelukkig zat het belangrijkste ook nog in een plastic zakje en die lusten ze niet!
Een lieve vriendin maakte voor mij het geborduurde vloerkleedje af , voor in het poppenhuis.De dame van wie ik het  poppenhuis kocht, was er al aan begonnen, maar had het halverwege opgegeven.

Ik vroeg een vriendin die heel mooi kan borduren of ze er iets voor voelde om het af te maken. Dat heeft ze gedaan al bleek het wel erg fijn priegelwerk te zijn.
Zo lief dat ze het wilde doen, dit is mij een brug te ver.
 Door de nieuwe poort kijk je zo richting terras.
En andersom. Zo hebben we de keus om uit de wind te kunnen zitten of om toch van dit heerlijke uitzicht te genieten.
Bovendien is dit achter de poort.
Mijn eigen kruidentuintje, dat is een feest om uit te plukken, zo even wat pakken wat bij het gerecht hoort wat je staat te koken.

 En als je je door de wildernis ( en brandnetels ) durft te wagen.
Dan kun je ook nog wat moois vinden in het wilde bloemen stukje.

En verder...we hebben vakantie, maar weggaan zit er even niet in.
Nog zoveel te doen...rommelen in en rond huis.
Met volgende week nog een belangrijke dag...
Nog even aanpoten, en dan kunnen we uitrusten, wie weet nog even er uit voor een paar dagen.
Voor nu: aan de slag!
Ik vertel binnenkort waarvoor......

Fijne dagen!
groetjes, Franca.