Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

vrijdag 15 april 2016

simpel

Weer die vaatdoekjes!
Tja, ik heb er nog een paar liggen, maar deze zijn voor een dame met artritis, dus moeten ze zo soepel mogelijk zijn, anders doet het uitwringen veel te veel pijn.
Het gaat even niet zo snel, maar ze komen er aan dame.
Het boek?
Ik ben van troostvoer ( dat blijft niet goed gaan), overgegaan op troost-lees-voer.
Alle boeken van Rosamunde Pilcher ga ik herlezen.
Die boeken zijn als oude trouwe vrienden, heerlijk in alle tijden.
 Ik probeer weer gezonder te eten, dat gaat prima bij de lunch.
 Maar ja, dan is er nog wat koekjespudding (Ome Hilbert-pudding) over van de dag er voor...
Met wat slagroom en wat vanilleyoghurt ( die echte met vanille-spikkeltjes er in).
Tja, dan ga je voor de bijl!
In het jaar 2004 overleed mijn moeder, een paar jaar daar voor mijn tante.
Ik gebruikte hun oude handdoeken.
Niemand wilde die, ze waren nog prima, alleen die naam dingetjes kreeg ik er niet af.
Inmiddels zijn ze op, en merk ik hoe fijn het is dat onze handdoeken geen merkjes met namen meer hebben.
Het lijkt zo klein, maar onbewust zie je ze toch steeds.
Poetsdoeken zijn het geworden.
De mannen zijn er blij mee.
 Binnenkort ga ik een flinke stapel goede ( hotelkwaliteit) handdoeken kopen.
Maar alvast een paar nieuwe...ik kon het niet laten. Waar een mens al niet gelukkig van kan worden.
Stap voor stap.
Langzaam gaat het.
Het beter en weer fit worden.
Ik zit niet in de ziektewet, dus zou alles mogen doen.
Maar gekneusde ribben, en een belabberde conditie houden me knap tegen.
Ik zet gewoon de keukenwekker, doe een klein karweitje en lees weer even.
Geen moeilijke en nare ( thrillers ) kost.
Oude vertrouwde boeken.

Manlief is alvast begonnen met de verbouwing boven.
Dus liggen de stof lakens over de banken in de huiskamer ( houten vloeren hè), en zit ik in de keuken. 
Of met mooi weer zoveel mogelijk buiten.

Simpel wil ik.
Het huis mag simpeler, zodat we er zo lang mogelijk kunnen wonen.
Heel veel spullen gaan weg.
Omdat het maar spullen zijn, en de tijd die daar in gaat te kostbaar is.
Ruimte, eenvoud,makkelijk om in te leven en makkelijk schoon te houden, dat is wat we willen.

Nu alvast verbouwen voor later.
Een eenvoudig huis.
Dat is nog niet zo'n eenvoudige opgave.
Volgende keer vertel ik er wel over.
Nu ( voorzichtig) aan de slag!

Fijn weekend!

groetjes, Franca.


 


10 opmerkingen:

Anoniem zei

Fijn dat het allemaal weer de betere kant op gaat! Hopelijk is alles straks weer zoals het was!! Ik heb even een vraagje aan je. Jou blog is voor jou waarschijnlijk ook een soort dagboek maar dan openbaar. Ik heb ook zo'n blog al jaren maar dan privé. Maar de laatste tijd bekruipt me de angst het blog kwijt te raken. Je ziet wel meer dat iemand al zijn foto's kwijt raakt of dat het wordt opgeheven en de mensen lichtelijk in paniek zijn. Hoe doe jij dat maak je foto albums per jaar van je blog of sla je het ergens op. Ik wil er iets mee omdat ik niet wil dat het verloren gaat maar weet niet wat.Alvast bedankt. Groetjes Petra B.

5 april 2016 00:26

Franca zei

Hallo Petra,

Ik heb twee boeken laten maken van mijn blog.
Inmiddels al een hele tijd geleden.
Nu wil ik er graag weer een ( of meerdere als er te veel tekst is) laten maken.
Niet zozeer voor nu, maar inderdaad meer voor later.
Ik ben niet goed in fotoboeken maken of bijhouden ( heb dat alleen de eerste jaren voor de kinderen gedaan), zo kan ik toch terug kijken en lezen.
Al moet ik zeggen dat ik dus heel vaak ( door het blog) foto's maakte waar niemand herkenbaar op stond.
De laatste tijd probeer ik weer bewust ook "herkenbare" foto's te maken.
Anders krijgen we straks wel een erg vreemd beeld haha.

Hier komt alles prima in orde hoor!
Soms komen nieuwe inzichten met een schok(je).
De schok hier was: de kinderen gaan hun eigen weg, nu moeten wij meer naar de achtergrond van de kinderen verdwijnen en zelf ons eigen leven weer eens onder de loep nemen.
Wat willen we?
Nu en in de toekomst.
Het antwoord bleek van beide: eenvoud, werken om te leven, niet leven om te werken.
Vandaar de veranderingen die binnenkort wel op het blog te volgen zijn!

groetjes, Franca.

Anoniem zei

Ben benieuwd, vind het leuk om te lezen wat jullie allemaal willen gaan veranderen nu er een nieuwe fase in jullie leven is aangebroken omdat wij ook in dezelfde fase verkeren. Hier hoeven wij nu niets te verbouwen of dergelijke maar ik heb wel al nagedacht hoe wij later, als wij hier nog wonen en niet meer alles kunnen zoals nu, de garage evt. kunnen ombouwen tot badkamer en hoe/waar wij kunnen slapen op de begane grond. Maria

Sandra zei

Ik wens je veel beterschap.

Interessant dat je je huis simpeler probeert te maken. Dat probeer ik ook, maar met al die kindjes is het niet simpel.
Het geeft meer rust. Ervaar ik zelf.

Ik ben benieuwd hoe je dat gaat doen.

sillie zei

Beterschap! Enne een eenvoudig huis voor later?? Klinkt nu al fijn toch?

Anoniem zei

Dankjewel Franca. wij zitten ook in het zelfde schuitje, Dezelfde leeftijd ook van de kinderen. Er veranderd een hoop op deze leeftijd. En daar moeten we wel mee kunnen dealen. Maar heb vertrouwen,dat gaat je en ook ons zeker lukken!! xx liefs Petra B.

Anoniem zei

Ha Franca,

wat fijn dat het al wat beter gaat!
Van harte beterschap verder en veel succes met de verbouwing. Maar dat gaat zeker goed komen. Daar twijfel ik niet aan:-)
Lieve groetjes, Corrie

marmarel zei

Fijn dat je langzaam maar zeker weer beter wordt! Een gezellig breiwerkje, de vaatdoekjes. Ik ben benieuwd naar jullie verbouwplannen. Het klinkt goed, lekker simpel. Ik ben met opruimen begonnen, al gaat het niet zo snel. Alle kleine beetjes helpen en ik ben blij als er weer wat uit huis gaat.
Groetjes, Marijke

Mirjam zei

Zeker weten is dat troostleesvoer, de boeken van Rosamunde Pilcher. Ik denk dat ik ze ook allemaal al eens gelezen heb en vooral De Schelpenzoekers en De Thuisreis, die kan ik keer op keer opnieuw lezen. Ik heb ze dan ook zelf aangeschaft, klaar om er bij te pakken als ik zin heb. Dus ik begrijp helemaal wat je bedoelt...
Rustig aan hoor Franca.
Fijn weekend,
liefs,
Mirjam

Anoniem zei

hopelijk genezen je gekneusde ribben heel gauw!
fijne zondag

--josie--