Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

vrijdag 22 januari 2016

weer aan het koken

Kijk als je het vlees al klaar hebt staan en verder alleen een gekookt aardappeltje hoeft te doen, dan probeer je weer eens iets uit.
Ze smulden gisteren al zo van de gebakken aardappeltjes uit de oven, dan moest dit ook lukken.
En zie...
Prima gelukt.
Het frisse yoghurtsausje wat er bij stond, staat helaas niet op de foto, dat maakte het helemaal af.
Met vlees voor de mannen ( inclusief een maat van oudste) , vleesvervanger voor mij en een flinke pan gekookte aardappels.
Het begint weer te kriebelen.
Dus besloot ik tot meer.
Na een heerlijk ontspannend koffie bezoekje aan beste vriendin, besloot ik het er op te wagen.
Ja ik weet het klinkt idioot voor iemand die altijd zo graag kookt, maar je hebt geen idee hoe lastig gewone dingen kunnen zijn.
Heel even dreigde de paniek tot te slaan.
Toen ik de schaal vol groenten in de oven had staan ( na flink wat snijwerk) , ik ook op het fornuis met de rest van het recept bezig was en me realiseerde dat er ook nog aardappelen geschild moesten worden en de pesto een probleem kon vormen ( wegens geen amandelen in huis, och ik zoek wel wat uit het pakje gemengde nootjes wat we in huis hebben).

Oeps.
Even pas op de plaats.
Zorgen dat het gerecht op het fornuis een sudderplaatje kreeg ( daar kon even niks mis mee gaan), de aardappelen schillen en opzetten, en de groenten in de oven een standje lager.
We gaan weer!
Maar dan besef ik dat de magic bullet bij opa is.
De beste man heeft sinds een week een kunstgebit, geen sinecure als je bijna 86 bent.
Vandaar dat mijn bullet bij hem staat ( kan hij de maaltijden en vooral het vlees even goed fijn maken).
Ophalen dan?
Nou voor hij uitgepraat is, ik de bullet schoon heb ( sorry schoonpa), dat gaat het niet worden.
En dus, de staafmixer ingezet.
Malen, stekker eruit, schoon schrapen, olijfolie erbij, stekker er in, malen, enz enz.
Na een keer of vijf is de pesto goed ( geen vijf keer olie er bij doen hoor).

Kijk toch eens: zelfs het afval is een plaatje!
Het begint wat te worden, sterker , het is bijna klaar.
Inmiddels begin ik lichtelijk te bibberen, toch wat veel zo'n maaltijd maken.
Gelukkig komt jongste en manlief binnen, bijna eten.
In plaats van de witte bonen, nam ik een klein blikje reuze ( ook witte) bonen.
Ik kookte het apart, zodat ik de Ratatouille als maaltijd kon eten, de mannen hadden ook aardappels en vlees en aten het dus als groente.
 En of ze aten!
Zelfs jongste ( onze nauwelijks groente eter) at zijn vingers er bij op.
Echt, we eten best vaker Ratatouille, of het nu komt door de combinatie van het azijn en de honing, of de flespompoen, geen idee, maar lekker!
Jammer dat ik geen nette, complete foto maakte.
Ik ga het vanavond proberen.

Jongste vond het zo lekker, dat ik hem moest vragen nog wat over te laten.
Vanavond heb ik dus eten voor mij, de mannen krijgen hutspot.
Er is dus nog een portie ( til net de deksel nog even op), nu maar hopen dat niemand me voor is! Het ruikt zo lekker!

Het komt goed!
Helemaal goed, ik kook weer!

Veel kookplezier voor jullie!

groetjes, Franca.

5 opmerkingen:

Geertrude zei

Lijkt me erg lekker. Fijn dat je weer met koken bezig bent, dat betekent inderdaad dat het beter met je gaat. Goed om te lezen!

Anoniem zei

Mooi, stapje voor stapje steeds meer vooruit, het gaat de goede kant op! Fijn weekend voor jou en je gezin. Maria

Dorien H zei

Ik vind het gewoon jammer dat ik geen bonen lust. Echt niet, ik krijg ze gewoon niet weg. Het ziet er bij jou heerlijk uit!

Mirjam zei

Wat heerlijk om je zo lekker te kunnen uitleven in de keuken toch? En dan ook nog zo iets lekkers te maken. Verrukkelijk.
En heel erg fijn dat het zoveel beter met je gaat natuurlijk.
Fijn weekend,
liefs,
Mirjam

Franca zei

Dorien: voor jou zou de optie zonder bonen ( en dan een andere bron van eiwit) natuurlijk ook werken.
Dan heb je toch de heerlijke smaak!
Het gaat goed vooruit!
Nu voorzichtig zijn dat ik niet in de bekende valkuil val: van te veel en te snel willen.
Ik doe mijn best.

groetjes, Franca.