Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

vrijdag 28 januari 2011

ouder worden

Alles ging gewoon zijn gangetje tot 43 -44 jaar. Energie voor 10, grote plannen voor de toekomst, volop in de jonge kinderen. Gewoon de bloei van je leven.
En toen kwam het jaar dat ik 45 werd. En ik besefte dat dat aardig richting 50 ging. Oei.
Was ik 46 toen mijn arm het voor een week begaf, zomaar lam. En ineens was alles niet meer zo vanzelfsprekend. Afgelopen jaar ( mijn 47ste ) had ik weer een heel andere strijd te strijden. En ik kwam erdoor, zelfs sterker eruit, zoals ze dat dan zeggen.
Het was het ook het jaar waarin ik het breien herontdekte. Geen prachtige werkstukken die veel aandacht en kunde verlangen, maar gewoon simpele dingen als sjaals. En het deed goed.
Laatst vond ik heel toevallig een oude vtwonen met dit plaatje.
Gewoon een plaatje bij een artikel. Ik vind het zo mooi. De rust die het uitstraalt, dat is precies wat ik vind in breien. Laatst schreef iemand over breien: de regelmaat van breien geeft rust in het moederbestaan. Geweldig dat zoiets simpels dat teweeg kan brengen! Deze foto komt ( in plastic) in de badkamer te staan, zodat het plaatje me kan herinneren aan de heerlijke rust en ontspanning die breien geeft.
Rond mijn 12e haakte ik veel. Alle lieve dames in mijn omgeving kregen voor hun verjaardag een kussenhoes cadeau. Zelfgehaakt van wat nu granny squares genoemd worden. Een patroontje wat ik gewoon op school geleerd had met panlappen haken. Laat ik nu dit haakkatoen tegenkomen in de kringloopwinkel. Ik denk dat het kwam door de vrolijke kleurtjes ( zie je de kleuren van mijn nieuwe boeken ook terug) maar ik bracht ze mee. Nog even wachten ( er is nog dat lieve lammetjekussen wat eerst af moet) en dan ga ik na 35 jaar een kussenhoes voor mezelf haken. In lekkere vrolijke kleuren.
Nog een keer mijn nieuwe boeken. Boeken doen veel met mij. Ik zoek iets op, laat me meevoeren in fijne sferen, kook graag uit kookboeken ( da's eigenlijk not done, iedereen zegt altijd : ik kook niet uit kookboeken, maar geef zelf mijn draai aan een recept, geldt niet voor mij dus).
Of ik nou in de stad ben, of in kringloopwinkels, de boekenwinkel/het boekenrek is het eerste waar ik naar toe ga. Ik geef er soms veel geld aan uit. Zonder boeken zou het leven een stuk minder leuk voor me zijn.
De zon in huis. Zo heerlijk. De wintermaanden zijn lang. Vaak donker. Je gaat in het donker van huis, en komt in het donker weer thuis uit je werk. Gaan wandelen in het donker vind ik niet leuk. Vroeger toen ik nog in het dorp woonde was dat anders. Even s' avonds een boodschap doen of naar de bieb. Lekker op de gemak door de straten slenteren en even binnengluren waar de gordijnen open waren. Kijken wat mensen aan het doen zijn, sfeertjes proeven, een gezellige schemerlamp aan, mensen aan de maaltijd, of huiswerk makend. Heerlijk vond ik dat. Achteraf wonende mensen doen alles goed dicht. De stookkosten zijn al hoog zat. Niks aan in het donker lopen dus. En kou. Ik vind kou niet fijn. Ik kleed me warm (een eskimo is er niks bij) .Maar kan niet wachten tot de zomerse warmte er weer is.
Hoe kom ik nou bij dit alles?
Zoals meestal: door een boek. Ik zag het vaker liggen in boekenwinkels. Vond het te duur om zomaar te kopen. Maar gisteren haalde ik dochter op van school ( troost voor twee uurtjes school, waar ze vier uur voor zou moeten reizen, nu was het fifty-fifty) en ging als beloning ( en omdat ze zo baalde dat ze eerder deze week niet mee kon) een plaatselijk kringloop binnen.

Daar lag dit boek voor 2 euro, en toen mocht het vond ik.
Een kwestie van lef van Joyce Roodnat. Over stijlvol ouder worden.
Ik begon erin te lezen, en herken mezelf. Hoe je ineens ( het komt niet geleidelijk het valt als een bom) niet meer bij de jeugdige hoort. Je je knieën ziet ( zie het stukje van afgelopen zomer) en beseft dat alles boven de knie alleen nog maar kan als er een zwarte dikke panty over die knieën gaat. Knap was ik nooit, dus dat verval doet geen zeer, maar dat lijf was altijd strak en soepel, dat verval voel ik wel.

Het stuk over zuur worden. Ik wil geen zure oudere worden. Die alles vroeger beter vond. We leven nu. Kunnen genieten van alles wat de techniek ons bracht ( en daardoor ook bloggen). We kunnen keuzes maken, willen we alles, of blijven we sommige dingen lekker simpel doen. Ik heb nog veel te leren. Wil midden in het leven staan. Maar wel in stijlvolle kleding ( vaak tweedehands maar wel stijlvol voor mijn leeftijd) . Bekritiseer geen mensen om hun keuzes (hoop ik), maar zie de goede dingen. Om kort te gaan: dit boek laat me zien dat het niet erg is wat ouder te worden. Een leuke ,vrolijke vriendelijke oudere. Midden in het leven, genietend, stijlvol en verzorgt. Okee, als het dan toch moet dan maar zo!

Mijn gezin, baan, het huishouden,vrienden,lekker koken, breien,heel veel lezen,wandelen. Laat die oude dag maar ( stijlvol) komen!

groetjes, Franca.

14 opmerkingen:

jezebelle zei

goeiemorgen lieve Franca!
bedankt voor dit alweer prachtige logje zo herkenbaar ik ben wel ietsie pitsie jonger maar had vorig jaar ook geen goed jaar en dit is erg zacht uitgedrukt maar ik wij ons gezin kwam er sterker uit echt! en volle goede moed gaan we verder samen en volgende maand zijn we op de 14de 14 jaar gehuwd en in mei 15j samen en ook al zijn alle problemen niet weg of opgelost er word aangewerkt met liefde samen als koppel en gezin en we proberen het leven te vieren en beseffen dat we eigenlijk wel blij en trots mogen zijn dat we het gehaald/overleefd hebben want het leven had tot nu toe wel best wat pittige en niet zo leuke verrassingen in petto maar in maart word ik 42j en ik zie het zitten !! dit schip gaat vooruit bedankt voor je prachtige tekst en oja ik ben ook bezig een sjaal aan het breien en het brengt zo'n rust... ook bij mij en heb je al één van mijn receptjes geprobeerd? lieve groet en een dikke knuffel mooi en zonnig weekend gewenst vanwege Jezebelle

sillie zei

lief geschreven weer, dta gaat je vast goed lukken stijlvol oud worden.... t lijkt me een leuk boek

Geertrude zei

Dat klinkt als een geweldig boek, daar ga ik ook eens naar zoeken! Ik word dit jaar 40 en heb het daar best lastig mee. Bovendien was ik een heel jonge moeder was en zijn al mijn kinderen nu volwassen en bezig een eigen leven op te bouwen. Dan besef je extra goed dat je ouder begint te worden!
Haken is inderdaad erg leuk. Ik ben ook aan het haken, al moet ik toegeven dat ik me te buiten gegaan aan nieuw haakgaren (wel van de Wibra). Ik ben begonnen aan een "giant-granny-square". Leuk voor de afwisseling, want breien geeft nog steeds pijn in mijn handen (haken eigenlijk ook, maar ik hoop dat het wisselen van beweging helpt). Ook dat hoort bij het ouder worden denk ik dan maar. ;-)

Anderson cottage zei

oooh wat herkenbaar, ik werk tussen de jeugd op mijn werk en pas zei iemand tegen me ; ja , sorry , maar je bent ook geen 20 meer :, PRECIES, dat is een heerlijke reden om mezelf niet meet over de kop te werken , laat die jonkies dat maar doen, alweer een heerlijk voordeel van het ouder worden, en ik moet zeggen dat ik meer relativeer op deze leeftijd (47 ), geniet van je breisels, haakwerk , boekjes en je leeftijd, fijn weekend, liefs marion

ella zei

Als ik bovenstaande reacties zo lees dan zijn we dus een stelletje 40-ers met zijn allen. Zelf ben ik 43 dus als ik het goed begrijp moet ik over 2 jaar gaan nadenken hoe ik oud wil worden. Dan kan ik maar beter jouw blog van vandaag opslaan, want zoals jij het beschrijft dan lijkt het me wel wat. Gewoon genieten en actief zijn, ik teken ervoor

verg(r)eetmenietje zei

Goeienamiddag Franca....
Wat een leuk logje weer en zo herkenbaar!
Ik ben één van de oudere lezers hier begrijp ik (krijg dit jaar een
nieuwe voordeur :) ik word nl. 50 jaar ....help....
toen ik jong was vond ik mensen van 50 jaar oud....stel je voor!?...
Ach we nemen het zoals het komt, dag voor dag...
Dat boek lijkt me echt mooi om te
lezen. Benieuwd of ze dat in België ook hebben.
Ik wens je nog een hele fijne avond.
liefs

Petra zei

Ja ik merk het ook hoor(bijna 47)
Soms is het niet makkelijk als iedereen je met u aanspreekt en je merkt dat je last hebt van de zwaartekracht.
Gelukkig lopen we naar de 50 en niet naar de 60 haha.
mooi stukje weer Franca.
groetjes van Petra

Petra zei

precies!! en eerlijk gezegd vind ik oude mensen juist heel mooi, mooi door hun levenservaring, hun wijsheid. idd...niet verzuren want dat zie ik ook helaas om mij heen. het was vroeger anders maar niet persé beter. sommige dingen vond ik vroeger fijner maar andere dingen weer nu. Over ouder worden...oké, mijn benen zijn idd niet zo strak meer (ik ben 46)maar wat ben ik blij met mijn trouwe benen die precies de goede maat gaan lopen zoals ik dat wil! weet je.....als ik morgen doodga...dan zullen veel mensen zeggen.....ach...wat erg!! ze was pas 46!!!!! Zolang ze dit nog zeggen voel ik mij dus helemaal niet oud ;);)! Groetjes, Petra

franca zei

Help!
Weet iemand wat er met mijn lijst met blogs gebeurd is?

franca zei

Sorry, het is alweer goed.

Trudy zei

Haha, dit bovenste komt vast door je leeftijd, Franca...(grapje).Ik kan dit zeggen, `k ben 46 inmiddels. Me wel bewust hiervan, en al zou ik dat niet zijn, heb ik altijd m'n kinderen nog die me daar haarfijn op wijzen. Als het dan inderdaad maar een beetje stijlvol kan, kan ik er nog niet zo mee zitten!!

franca zei

@jezebelle- spullen voor ijstaart zijn in huis.Verder hoop ik op een fijn en goed jaar voor jullie.
@sillie- Dank je wel, alles opgelost met puber?
@Geertrude- Wat heerlijk om weer regelmatig van je te horen. Zo jong moeder zijn maakt dat je ook al jong uit de jonge kinderen bent, dat geeft een andere levensinvulling. Waarschijnlijk denk je daarom al zo jong over dingen na.Geef je op tijd een seintje als je nieuwe boek uitkomt? Dit keer sta ik vooraan!
@Marion- Wat lijk je me toch een heerlijk positief genietmens! Heerlijk om je blogje te lezen en fijn dat je me je positieve reacties geeft. Dank je wel.
@Ella- en zo is dat!
@verg(r)eetmenietje-Ik kwam laatste een foto tegen van mijn vader met zijn Abraham( pop die je hier krijgt als je 50 word) en nu zit ik er zelf al zo dicht bij...Leeftijd is relatief .
@Petra- Verwarrend twee Petra's.Dat is waar, en nu maar hopen dat we net zo fit en stijlvol naar de 60 kunnen gaan!
@Petra- Je hebt helemaal gelijk. Als we redelijk fit en niet zuur ouder mogen worden hebben we niks te klagen ( zondag nog 20 km gelopen , dus die "oude" beentjes doen het nog best).
@Trudy= De kinderen zeggen er niet zoveel van, ik moet er eerder zelf aan denken om niet steeds iets van " ik wordt ook ouder hoor" te zeggen. Sinds ik dit boek las heb ik besloten nooit meer zelf iets over oud zijn uit te spreken. Wat je zegt ben je ook. Dus ik ga voor fit en stijlvol!
groetjes, Franca.

Judith zei

en zo is t maar net! oh ik merk ook wel dat ik ouder word hoor maar eigenlijk wil ik op een dag nog net zo veel doen als vroeger....dus plan ik altijd veel te veel.. maar goed boeken lezen is heerlijk he.. maar er is zoveel leuks allemaal om te doen.

het lieveheersbeestje zei

Ik wordt over drie weken 45 maar heb eigenlijk niet echt last van het ouder worden hoor. Eigenlijk ben ik meer actief en fit dan toen ik jonger was! Maar goed, ik ben gewaarschuwd...als de ouderdomsbom plots valt weet ik nu dat er nog hoop is en ik er wel weer overheen kom. Misschien komt het doordat ik nog jonge kinderen heb en veel op de basisschool rondhobbel, of juist doordat ik bij een vrouwenclubje zit waar ook veel oudere vrouwen op zitten? Ik zie wel dat we gewoon op voet van gelijkheid met elkaar omgaan, al zijn sommige 27 jaar en is de oudste 82. Gewoon meisjes-onder-elkaar zal ik maar zeggen. En ik zie daar ook heel gezellige oude dames die toch ook van allerlei ongemakken hebben maar een weg hebben gevonden om er mee te leven... Heb je trouwens ook ondervonden dat je na je 38 ongeveer, zo lekker jezelf kunt zijn? Ik heb het gevoel dat de 'mensen' je gewoon meer accepteren en respecteren zoals je bent en dat is wel een heerlijke opluchting vind ik zelf..
Je boeken zien er heerlijk uit en ik ben ook benieuwd naar je kussensloopjes!
Groetjes mama lieveheersbeestje.