Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

zondag 4 juli 2010

op de plaats.....rust!

Dat was even nodig!
Als je iemand bent die alles goed wil doen... Eigenlijk alles beter.... Die de beste kraamverzorgster wil zijn... En de beste moeder.... De beste dochter... De beste echtgenote.... De beste huisvrouw.... De beste groene gebruiker van deze aarde... De beste zuinigerd.... Dan kom je jezelf soms tegen.... Bam!!!
Jongens deze was raak. Sloeg in als een bom. Dagen van veel tranen, veel praten, veel denken. En de beslissing is nog niet gemaakt. Ik weet in mijn achterhoofd vast wat ik echt wil. Hoe krijg ik het boven tafel? Even terug naar de basis! Wat is belangrijk? Was ik even vergeten waar het allemaal om gaat.
Om het fijn te hebben samen, het zuinig en groen zijn is prima, een goede kraamverzorgster/vrouw/moeder/dochter/huisvrouw is ook genoeg, de beste is niet nodig.
Mijn beslissing maak ik een dezer dagen. Ik laat het weten!
Low Cost living is voor : Spookjes.
Van Harte gefeliciteerd met dit mooie boekje!
Wil je nog even je adres doorgeven op: keukenraam@gmail.com ?
Ik vond het moeilijk een keuze te maken. Veel mensen hebben de moeite genomen om te reageren. Dank je wel! Spookjes sprak me nu erg aan omdat ze het goede leven zo benadrukt, vandaar!
Bloemen van " mijn " gezin. Weer een heel bijzondere ervaring. Mensen waar ik privé nooit mee in gesprek zou komen (denk ik). Mensen die heel anders in het leven staan, maar waar toch een goede week had ( en volgens de kraamheer : gelukkig zorgde je ervoor dat ik me thuis bleef voelen in mijn eigen huis, zorgde goed voor ons, leerde ons veel en was het heel gezellig). Dat doet een mens goed.
Haren in de opper? Thuisgekomen van een fijne middag. Dochterlief mocht haar diploma ophalen. Wat een feestje! Ondanks de tropische hitte in de aula , hebben we genoten. Zagen de groep gezamelijk binnen komen wandelen tijdens een mooi lied ( en weer zaten de tranen hoog), ging dochters eindexamentekening achter de sprekers, speelde een aantal jongelui ( met rector op basgitaar) een mooi stukje, zongen twee meisjes een mooi lied, waren er grappige ,lieve en ontroerende awards ( o.a. voor een meisje die ondanks de geboorte van haar zoontje het diploma wist te halen, petje af). En was er een mooi jaarboek (waar dochter hard aan meewerkte). Thuisgekomen nog wat cadeautjes van de broers, en een door haar gekozen feestmenu ( nee geen foto's, het was simpel frietjes). Maar dat bakkie koffie buiten kon ik wel even gebruiken. Goede afsluiting van een fijne middag.
En na alle perikelen, gingen we gisteren een eindje toeren. Daar een mooie tuin bekijken, om nog een lekker rondje te gaan lopen. Met o.a. dit uitzicht. Genieten!
Om vervolgens weer in te stappen.
En hiermee ons middagje uit af te sluiten.
O nee, daarna haalde we groente uit opa en oma's moestuin, en sloten de dag lekker vegetarisch af . Met een grote salade. Buiten gegeten natuurlijk. Wat een zomer mogen we beleven. De tuin staat wel erg droog, maar een mens kan niet alles hebben.
Het mooiste is er al vanaf, toch nog even een foto van dochters boeket.

En nu?
Wat is wijsheid?
Hoe vind ik wat ik moet doen?
Ergens moet ik het antwoord weten. Ik ga vandaag eens stilletjes zoeken. En zal jullie morgen het antwoord laten weten.
groetjes, Franca.

7 opmerkingen:

spookjes zei

jippie !!! hier ben ik heel blij mee!

na mijn zware bevalling zei mijn zus aan alles komt een einde en tijd weet raad .
dat was voor mijn een houvast hopelijk heb je daar iets aan .

Geertrude zei

Doe je een beetje voorzichtig met jezelf? Het klinkt alsof je behoorlijk overspannen bent (weet ik alles van)!

Weet je wat ik langzaam begin te leren? Meer in het nu te leven. Niet steeds plannen maken, denken, piekeren, proberen dingen af, klaar of perfect te hebben, maar puur bezig en juist te genieten van de continuiteit van dingen. Wat vandaag niet klaar komt, doe ik morgen wel. Er gebeuren echt geen vreselijke dingen als ik niet stofzuig of strijk. En of ik nu een week doe over een brei/naaiwerkje of een jaar, daar gaat het helemaal niet om, het gaat erom dat ik het leuk vind om te doen (het zou wat anders zijn als ik niets had om aan te trekken natuurlijk ;-) ) Ik val nog vaak terug in mijn oude patroon, hoor, maar af en toe heb ik het ineens te pakken en dat is zo'n fijn gevoel!

En streven naar perfectie... ook dat komt me bekend voor. Maar het is zo zinloos. We zijn tenslotte ook maar mensen. Perfect zullen we nooit zijn.
Eis je van je man en kinderen dat ze overal de beste in zijn (denk ik niet) of ben je alleen voor jezelf zo streng? Accepteer je van hen wel "zwakheden" en "fouten", maar van jezelf niet?
Wat ik van jou zie, en ik denk de meeste andere bloglezers ook, is een vrouw die ontzettend veel doet. Wat jij allemaal voor elkaar krijgt (werken, groot huis, koken, bakken, de verzorging van je vader, lezen, handwerken), daar ben ik jaloers op, hoor!

Misschien ligt het antwoord niet in die ene lastige beslissing, maar in jezelf. Hou van jezelf, geloof in jezelf, accepteer jezelf en vraag je dan nog eens af wat je nu eigenlijk wil...

Heel veel sterkte gewenst met alles en nogmaals: doe voorzichtig met jezelf!

Nicole Orriëns zei

Oh dat vind ik ook altijd zo moeilijk, als ik zelf niet goed weet wat ik eigenlijk wil! Succes en sterkte.

Romy zei

Volg je hart....ik hoop dat je er snel uit komt en eindelijk een beetje rust vind.
Sterkte liefs van Romy

Teunie Luijk zei

Franca, ook beslissingen kun je niet afdwingen. Die moeten geboren worden. Bij twijfel niet inhalen, oftewel: geen beslissingen nemen, als je er niet zeker over bent. Als je bij wélke beslissing dan ook zeker bent, neem dan het besluit. Niets lucht méér op.

Monique Elisabeth zei

Hoi Franca,
neem goed de tijd om bij te komen. Het is inderdaad heel moeilijk als je altijd alles perfect wilt doen. Ik weet precies wat je bedoelt. Ik kan op dit moment gewoon niet en dat heeft in het begin nogal problemen gegeven. Ik heb mij er nu gewoon maar aan overgegeven en merk dat het zo erg niet is.
Hartstikke goed van jouw dochter. De mijne is gelukkig ook geslaagd ; )
Een hele fijne dag !!!

het lieveheersbeestje zei

Ach Franca toch... Ik wou dat ik je kon helpen! Maar het enige dat ik kan doen is je blog lezen. (En dat ziet er weer heel gezellig uit!). Beslissingen zijn soms zo moeilijk..ik stel ze meestal oneindig uit.
Probeer een beetje te genieten van het 'hier en nu'..
Groetjes mama lieveheersbeestje.