Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

donderdag 26 maart 2009

rustig dagje

Vandaag heb ik wat strijkwerk gedaan en opgeruimd. Verder rustig aan gedaan. Ik loop te kuchen als een oude man, en heb nog weinig adem. Het is dus steeds een klusje en weer even zitten, maar zo heb ik ( met behulp van de keukenwekker) toch nog heel wat gedaan. Achter dit rekje ( op onze slaapkamer) is de kast die ik leeg wil krijgen. Wat een mens al niet bewaard! Er is weer een volle vuilniszak weg, we gaan langzaam , maar het komt goed.

Het tasje is een kadootje van mijn dochter ( toen nog dochtertje) voor moederdag geweest, lief hè. De roze hartjes trouwens ook.
Mijn "nieuwe" handdoeken en theedoeken. Gewassen en gestreken. Weer een mooie stapel erbij toch?
Oké, het ziet wel heel erg groen! Dit is Jamie's doperwtensoep met munt, groen maar erg lekker.
En dat was dit ook : Groentepilav met kip en kokos, uit een Ikea kookboekje. Smullen! Eigenlijk moet je het ruiken, er hing meteen een lekker oosters luchtje in de keuken.
Niet meteen gaan griezelen. Ik wilde onze kinderen iets laten proeven wat ik vroeger regelmatig thuis kreeg. Het is opgeklopt rauw ei met suiker. Ik geef toe, als je dit hoort rijzen de haren je ten bergen, maar het is eigenlijk best lekker.
Door de klopper dacht ik er ineens weer aan. Ik vertelde het al eerder aan de kinderen , maar nu we zo'n klopper hebben wilde ze het ook uittesten. Mocht je het willen proberen: alleen met zeer verse eieren , niet voor kleine kinderen of oude mensen. Ik wil niemand met salmonella opzadelen! En kloppen tot er alleen nog heel fijn schuim is. Ik heb ook geproeft, gek hoor om ineens vroeger terug te proeven. Destijds werd het gezien als een versterkend drankje, waar bij de volwassenen ook nog een scheutje cognac bij werd gedaan!
Grappig is dat ik een tijdje geleden de glaasjes ( in een kringloopwinkel) had gevonden, precies dezelfde die mijn moeder vroeger voor dit doel gebruikte. Ik moet toch eens gaan stoppen. Straks staat de hele inrichting van vroeger thuis hier weer! Nee da's onzin hoor, maar sommige spullen hebben wel iets.

Morgen dochters verjaardagsfeestje. Ze heeft er zin in. Haar feestjes zijn meestal ook erg leuk. Dat komt ook omdat ze zo'n leuke vriendengroep heeft. De meeste kennen elkaar omdat ze dislectie hebben. Op haar school krijgen kinderen met dislectie extra tijd voor proefwerken, en zitten ze allemaal bij elkaar in een lokaal.
Na het eerste proefwerk bleken ze zo goed op een lijn te zitten dat er veel vrienden zijn geworden. De rest kent elkaar dan weer via- via of van naar school fietsen. Een leuke gemengde groep ( niet alleen jongens en meisjes maar ook van opleiding, van gymnasium tot v.m.b.o. T). Die met eenvoudige dingen een superavond kunnen hebben. Ze is nu nog met de voorbereiding bezig, en ook manlief moet er weer aan geloven, Ik kan morgen overdag nog wel wat doen. Zelf heeft ze eerst school en dan vrijwilligerswerk, dus kan ze morgen niet veel meer doen. Ik ben toch altijd weer blij als het ( goed) achter de rug is. Ze bedenkt wel heel leuk vanalles, maar dan moet het ook nog uitgevoerd worden. En toch, als ik me haar gezichtje vorig jaar op haar feestje weer voor de geest haal... Daar doe je het wel voor! Morgen meer.
groetjes, Franca.

4 opmerkingen:

Scrapothekerin zei

Hier in het ziekenhuis krijgen patienten, die iets aan moeten sterken dit ook. Wel leuk om te lezen zo bij jou...

Geertrude zei

En weer zo'n sfeervol plaatje...
Wat fijn voor je dochter dat ze zoveel leuke vriendinnen heeft. Veel plezier vandaag!

het lieveheersbeestje zei

Gezellig feest! (dit tafelkleed hadden wij ook al eens...) Grappig dat jij ook zo veel aan het doen bent voor je kinderen. Ik krijg er ook vaak kommentaar op, maar ik geniet er van en ze zijn zomaar weer de deur uit...dan zou ik spijt hebben van alles wat ik níet voor ze gedaan zou hebben...

franca zei

Gelukkig Lieveheersbeestje,
Dat ik niet de enige ben.
Ook ik geniet van de dingen die ik met en voor de kinderen doe.
Deze week kreeg ik daar kommentaar over van een goede vriendin, dat maakte me even onzeker, maar inmiddels weet ik weer dat ik het gewoon op mijn manier doe.
En dat werkt voor ons.
groetjes, Franca.