Het Keukenraam

Het Keukenraam
Het Keukenraam

donderdag 19 februari 2009

voorjaar

Wat als , je de laatste werkdag erop hebt zitten, en je kunt maar niet in slaap vallen? Je vult je declaratielijst in ( een ramp met wijkgezinnen, wat is reistijd, wat is eigen tijd, wat is pauze alleen werktijd is duidelijk) je tobt over je vader die ineens een liesbreuk blijkt te hebben ( wat als ze een 85 jarige man moeten opereren) , je twijfelt of deze baan nog wel de goede baan is voor jou ( je neemt alle zorgen mee naar huis, denkt aan de weeskinderen in het a.z.c. die helemaal alleen in een vreemd land terecht zijn gekomen), en tobt over " jou" babietje ( die de laatste dag een wat opgezet buikje had, je hebt de verloskundige nog gebeld, maar die vond het geen probleem zolang hij goed poept, plast en drinkt en zijn temp. was toch goed?) Je hebt gedaan wat je kon, maar sluit toch niet helemaal met een goed gevoel af.
Die nacht wordt het 4.45 uur voor je de slaap kunt vatten.
De eerste vrije dag ga je even naar de "bieb" doet wat wasjes, rommelt wat aan en houd je je vooral heel rustig.
Maar dat kan toch zo maar niet? Als je geen troost vind thuis, dan maar op pad. Je lakt je nieuwe regel (goed voornemen van dit jaar) eens lekker aan je laars. En koopt in je favoriete kleine stadje zomaar een Prima en een Country Living. Wel ja toe maar, doe maar duur!
Je leest het artikel over vintage kleding( die alleen maar vintage lijkt, het blijkt dure nieuwe kleding te zijn) en je bent blij met de echte vintage kleding die jij en je dochter zo graag in kringloopwinkels kopen. Je wilde deze winter wat warme truien erbij, en vond die in een ongelooflijke uitverkoop bij de Hema ( voor 2 euro per stuk) en nog een paar in de kringloopwinkel. De truien hielden je lekker warm deze winter, al hoop je dat ze langzamerhand weer in de kledingkist kunnen zodat je weer je ( vintage) bloemen en ruitenblousjes kunt gaan dragen.
De Country living had een artikel over: create a room of you own, werkruime voor als je voor jezelf wil gaan beginnen, een kantoor aan huis of gewoon een lekkere werkplek. En laat ik daar nou al mee bezig zijn!
Wellenswaar geen hele kamer, maar met mijn hoekje ben ik ook al heel blij.
O jongens wat zou ik het graag doen. Naar de Country Living spring fair gaan. Natuurlijk zijn er in Nederland geweldige fairs. Maar zomaar even ertussen uit, even iets heel anders, even naar mijn zo geliefde Engeland. Wat zou dat geweldig zijn!
Komt dat omdat je nog steeds niet zeker weet of er dit jaar wel een vakantie naar Engeland inzit? Omdat je oudste zoon( terecht hij is al zeventien) dit jaar niet meer mee wil, en om zo' n jongen nou een hele week alleen thuis te laten.. Hoe is een vakantie dan voor ons? Kunnen we dan wel genieten, of maak ik me de hele tijd zorgen?
Tot slot nog wat lieve handwerkideetjes, ze zien er lief en snoezig uit. Ik weet het nog niet helemaal. De (donkere) bollen wol die ik heb moeten eerst op( weer zo' n goed voornemen) , is het net genoeg voor een trui, of ga ik toch maar steken oefenen door blokken voor een plaid te breien. Als ik die snoezige spul zie, weet ik wat ik liever zou doen, we zullen nog maar even denken.
Ja ik kocht ook nog een d.v.d. ( als je dan toch uit bent, dan maar goed) , gelukkig koste het maar ( bijna) vijf euro, dat helpt tegen mijn schuldgevoel. Het is de d.v.d. : American Quilt. Ooit met veel plezier als boek gelezen , bedacht ik dat het misschien zou helpen om even lekker te ontspannen.
Nu maar hopen dat de d.v.d. net zo leuk is als het boek. Dat is natuurlijk niet altijd zeker.
Tot slot kocht ik voor de kinderen ieder een soort lollie. Je roert daarmee in de warme melk en dan krijg je warme chocolademelk( waarom ik er nou geen voor mezelf kocht snap ik nog niet, als iets troost geeft is het een lekkere beker warme chocolademelk).
Dit is het allegaartje wat klaarligt op mijn " nieuwe" naaitafel. Een lief boekje wat ik ooit in een kringloopwinkel vond, een paddestoel( een kleinigheidje wat mijn moeder ooit voor me meebracht , van een uitstapje) de plank die manlief zelf uitsneed en die op de babykamer ( en nog jaren op haar kinderkamer) van mijn dochter hing( tot ze het te kinderachtig vond) met een Vera muis plaatje( en tekst). Het leuke stofje vond ik ook in een kringloopwinkel en bleek een echte Laura Ashley servet te zijn, een grappig oud rekje( slecht geverft, maar ik vind het zo lief) een lithoplaat met en heel lief jongetje, die ( in een echt hollands interieur) een tekening maakt met zijn verfdoos. Een superlief prentje van een jongetje en meisje met hondjes en een poesje, en een aankleedpopje van papier wat ik vorig jaar voor mijn verjaardag kreeg.
We zullen zien of we hier een gezellig geheel van kunnen maken. En dan moet er nog een stopcontact bijgemaakt worden( leve mijn handige man ) anders kan ik niks doen met mijn naaimachine.
Werk genoeg dus voor mijn vrije weekend.

En die titel? Voorjaar? Man wat heb ik daar zin in. Hoe gezellig de winter ook is, hoe heerlijk de stoofpotjes ook zijn ( deze week maak ik er weer een paar uit het boekje : 101 low budget recepten ( vandaar dat het ook op een foto staat, gaf me inspiratie bij het boodschappenlijstje), ik krijg zin in salades en zon.
In buiten eten, geen luiken meer dicht meteen na het eten, maar lekker nog even buiten zijn. Geen d.v.d kijken op donkere zon ( of zaterdag) middagen , maar lekker gaan fietsen of zwemmen. Geen warme truien en vesten, maar lekkere zwierige vintage jurken en vrolijke rokken.
Om alvast een beetje lentegevoel te krijgen, leg ik een fleurig kleedje op tafel, zoek alvast wat kledingkasten uit, en koop ik misschien zelfs een voorjaarsboeketje. Ik heb zelfs zin in de grote schoonmaak!
In alles er even uit en pas weer terug als het gewassen en geboend is! Ik ben niet van het grote weggooien. Dus zet ik wel weer wat op zolder ( tot grote wanhoop van mijn man) en ga op zoek naar voorjaars gordijnen en andere lichte spulletjes. Dus laat het voorjaar maar komen. Ik ben er ( dan) klaar voor.
groetjes, Franca.

Geen opmerkingen: